ତୁମେ ଅମର ଆବରଣ, ଆହାର କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପାନୀୟ ଜଳ ଆଚମନ କରିବା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଥମେ ହବିଷ୍ୟ ଦେଇ, ଜଳ ଆଚମନ କରି, ତାପରେ ଆହାର କରିବା ଉଚିତ। ରାତିରେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେଦୂର୍ଵ୍ୟାମି, ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ଶଯ୍ୟା, ଆସନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ ଅଛି। ଯଦି କେହି ସଦାଚାର ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ। ଏହି ପରେ, ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ଜୀବନସଂଗିନୀକୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ଭାରସାରେ ଦେଇ, ସେ ଏକାକି କିମ୍ବା ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା, ଓ ପଞ୍ଚ ମହାଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି କରୁଣାଶୀଳ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅରଣ୍ୟବାସୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଦିନକୁ ମାତ୍ର ଆଠ ମୁଠି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ, ରାତିରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବେ ନାହିଁ। ସେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ, ଶୟନ ଓ ଆଳସ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବେ। ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତପସ୍ୟା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ଅସକ୍ତି ଆସିଯାଏ, ସେ ବେଦାନ୍ତ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ ରହିବେ, ଶାନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହୀ ଓ ସ୍ୱୟଂନ୍ୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବେ। ସେ ଶାନ୍ତି, ରାଗ-ଦ୍ୱେଷ ରହିତ, ଶତ୍ରୁ-ମିତ୍ର ଓ ମାନ-ଅପମାନରେ ସମଭାବ ରଖିବେ। ଅନ୍ନ ବିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବେ, କେବଳ ଗୋଟିଏ ଘରରୁ ଖାଇବେ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ବିବାଦ ନାହିଁ, ସେଠି ବିକ୍ଷା ମାଗିବେ। ସେ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିବେ। ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ କେତେ ହଜାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ। ଅପରାଧ ବିଷୟରେ ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ଗଣ୍ୟ, ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ। ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଓ ମମତାରୁ ମୁକ୍ତ, ଶାନ୍ତ, ମାୟା ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ, ଜ୍ଞାନମୟ, ନିର୍ମଳ, ପରମ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଆଲୋକ ରୂପ ଅଟୁଟ ରହିବେ। ସେ ଗୁଣାତୀତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାର ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, ସହସ୍ରମୁଖ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ନିତ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଏଭଳି ବ୍ୟକ୍ତି ପରମ ଆନନ୍ଦ, ପରମ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଆଲୋକ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥାଏ। ସେ ପରମ ପଦ ଲାଭ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପହଁଚିଲେ ଆଉ କେବେ ଶୋକ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯିଏ ଭୂମିରେ ଶୋଇବେ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ, ଓ ରାତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବେ, ସେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରାତିରେ ଜନାନୀ ତିଆରି ଅନ୍ନ ଓ ଔଷଧ ଶାକ ଖାଇବାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଶ୍ରାଦ୍ଧକାରୀ ଓ ଖାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦିନେ ଶୋଇବା ଏଡ଼ାଇବେ। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜ ହୁଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାଏ। ଏହି କ୍ରିୟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଦାଚାରୀ, ଶାନ୍ତ, ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ହେବା ଉଚିତ। ସେ ମଧୁର ତିନି ପ୍ରକାର ଓ ଚାଉଳର ତିନି ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନ ରଖିବେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କରୁଣାଶୀଳ ହେବେ। ବେଦାନ୍ତର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥରେ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ। ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେବେ, ଓ ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବେ। ଏବେ ମୁଁ କହିବି, କେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ—ଏହା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ। ଏକ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ବିକୃତ ନଖ ଥିବା, ଲଟକୁଥିବା କାନ, କିମ୍ବା ପ୍ରତିଜ୍ଞାଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି; ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହେ, ମନ ବଦଳାଏ, ଦେଉଳ ସେବକ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରବୃତ୍ତିର; ମିଥ୍ୟା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରୁଥିବା; ଗଞ୍ଜା, ଗୋଲାକାର ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପୂଜାରି—ଏମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।