ଏକ ଦିନ, ନାରଦ ମୁନିଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଶାସ୍ତ୍ର କହିଲେ—ଯଥାପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ, ତିନି ସମୟରେ, ସଠିକ୍ ଶୂର୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ସଂଖଳିତ ଭାବରେ, ଡାହାଣ ହାତକୁ ଉଉଠାଇ ଓ ବାମ ହାତକୁ ତଳେ ରଖି, ପୂଜା କରାଯିବା ଦରକାର। ଏହା ସହିତ, ନାରଦ, ଯଥାଯଥ ମନ୍ତ୍ର—ସାବିତ୍ରୀ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ଦେହର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ତିନିଥର ଘୁରାଇ, ସେଥିରେ ଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଗାୟତ୍ରୀ, ଯିଁଁ ହଂସର ଖେଳା କ୍ରମରେ ନୂପୁର ଶବ୍ଦରେ ଶୋଭିତ, ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜିତ, ସେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ସାବିତ୍ରୀ, ଯିଁଁ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରି, ନନ୍ଦିରେ ଆସି, ଯଜୁର୍ବେଦର ମୂର୍ତ୍ତିରୂପେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଗରୁଡରେ ବସି, ମଣି ନୂପୁର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହାର ପିନ୍ଧି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରି, ସେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତିନିପଦ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରଣବ ସହିତ, ଭୂଃ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ କ୍ରମରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଗୃହସ୍ଥ ପାଇଁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଜୀବନ ଧାରଣର ଆଧାର ଭାବେ ଗଣାଯାଏ। ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଜୋଡିଥିବା ହାତରେ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ହରିଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇଁ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ବାହାରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଭାତର ପୂଜା ପରେ, ଅନ୍ୟ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ହେ ଦିବ୍ୟ ମୁନି, ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ସ୍ନାନ କରି ପବିତ୍ରତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ତାପରେ, ଦର୍ଭା ଶୁଂ ଧାରଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମୟଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ। ରାତିର ପ୍ରଥମ ପାହାରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକୁ ଯଥାକ୍ରମେ କରିବା ଦରକାର। ଯିଁଁ ଏହି ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଧର୍ମର କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବେ, ଅସ୍ତିକ ନୁହେଁ। ଏହି ପାପୀକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ, ସେ ମହାପାପୀ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାରା ଯାଏଁ ଅଟଳ ଅଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଘରକୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଦେଇ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। ଜଳ, ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଦେଇ, ବା ଘରରୁ ଯାହା ଦେଇପାରିବେ, ଅତିଥି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଇ, ନିଜ ପାପକୁ ଅନ୍ୟରେ ଦାନ କରି, ନିଜେ ପୁଣ୍ୟ ନେଇ ବିଦାୟ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ। ଅତିଥିକୁ ବିଷ୍ଣୁ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ଭାବରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଉପଦେଶ କରନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପିତୃମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ପଞ୍ଚ ଦୈନିକ ଯଜ୍ଞ ନିର୍ବିକଳ୍ପ କରିବା ଦରକାର। ରାଜା ଓ ବ୍ରହ୍ମଣ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞରେ ଗଣାଯାଏ। ଦ୍ୱିଜାତି ପାଇଁ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟର ପାତ୍ରକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଦରିଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ଖାଇବା ପରେ ମୁଁହରୁ ଝାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଦ ଭାବରେ ଗଣନା କରନ୍ତି। ଦିଗରେ ନମକ ଓ ଗୋମାଂସ ଅପବିତ୍ର ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଶବ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହା କରିଲେ ନରକ ଲାଗିଥାଏ। ତୁମେ ଅମୃତମୟ ଆବରଣ; ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଜଳ ଚିଁବିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମ ହୋମ ଓ ଜଳ ଚିଁବିବା ପରେ, ତାପରେ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଦରକାର। ରାତିରେ ମଧ୍ୟ, ଯଥାସମ୍ଭବ, ଅତିଥିକୁ ବିଛା, ଆସନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଯିଁଁ ନିୟମ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର। ନିଜ ଜନମାନେ ଠାରେ ପତ୍ନୀକୁ ଭରସା କରି, ସେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇପାରିବେ, ଏକା ଅଥବା ପତ୍ନୀ ସହିତ। ଭୂମିରେ ଶୟନ କରି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟା ଓ ନାରାୟଣ ପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ। ଅଟ୍ ମୁଟି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଓ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରିବା ନୁହେଁ। ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ନିଦ୍ରା, ଆଳସ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେବା ଦରକାର। ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଚନ୍ଦ୍ରାୟନ ଓ ଅନ୍ୟ ତପସ୍ୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଏହିପରି ନିୟମଗୁଡିକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଜୀବନ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପୂଜା, ଦୟା, ତପସ୍ୟା ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଉଚିତ।