ଏଠାରେ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ନମସ୍କାର କରି, ସୂର୍ୟ ମଣ୍ଡଳରୁ ସେମାନେକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥାନ ଓ ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମାର ତୀର୍ଥସ୍ଥାନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି ବାସ୍ପ୍ରାତ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ନର୍ମଦା, ସିନ୍ଧୁ, କାଭେରୀ—ଏହି ନଦୀମାନେ ଏହି ଜଳରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ସ୍ନାନ ସମୟରେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟବାନମାନେ ସଦା ଆସିବାକୁ ଚାହାଁତି। ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗରକୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଧର୍ମିକମାନେ ପାଇଁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ସ୍ନାନ କ୍ରିୟା ଓ ପିତୃପୂଜା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସୂର୍ୟକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଧୋଇଥିବା ଅନ୍ତଃବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଗୋପନୀ ଉପରେ ପରିଧାନ କରି, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହ ଜଳ ଚୁଷିବା ଉଚିତ। ପରେ ଶୁଭ୍ର ଜଳରେ ନିଜକୁ ଭଲଭାବରେ ସ୍ପ୍ରିଙ୍କଲ କରି ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ ସ୍ପ୍ରିଙ୍କଲ କରି, ‘ଭୂର୍’ ଆଦି ବ୍ୟାହୃତି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ‘ଓଁ’ ଅକ୍ଷରକୁ ହୃଦୟରେ, ‘ଭୂ’କୁ ମୁଣ୍ଡରେ, ଏବଂ ‘ଭୂ’, ‘ଭୁଵଃ’, ‘ସ୍ୱଃ’ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନି ଦିଗରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦୟାଳୁ ଦେବୀ, ତିନି ଅକ୍ଷରର, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ, ଦାନଦାତ୍ରୀ—ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସେଉଁଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ଶ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ବୃଷଭ ଚାଳିତା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଗରୁଡ଼ା ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମନ୍ତ୍ର, ବ୍ୟାହୃତି ଏବଂ ତିନି ଚରଣ ମନ୍ତ୍ର ଏକାସାଥି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବାମ, ମଧ୍ୟ ଓ ଡାହାଣ ଦିଗରୁ, ପ୍ରଣାୟାମ କ୍ରମରେ ଶ୍ୱାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଜଳ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରିବା ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ଜଳ ନାକକୁ ଛୁଇନଥିବା ଏବଂ ‘ମୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଶୁଦ୍ଧ ହେଉନାହିଁ’ ବୋଲି କହିବା ପରେ ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରି, ‘ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ସୂର୍ୟକୁ ଉପଚାର ଅନୁସାରେ ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦାହାଣ ହାତ ଉପରେ ଏବଂ ବାମ ହାତ ତଳେ ରଖି, ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ତିନି ସମୟରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ନାରଦ, ଏଠି ସାବିତ୍ରୀ, ବୈଷ୍ଣବ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଯଥାଯଥ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାପରେ, ଶରୀରର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ତିନିଥର ପରିଭ୍ରମଣ କରି, ସେଠି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗାୟତ୍ରୀ, ଗଙ୍ଗା ଉପରେ ଖେଳିବା ସମୟରେ ନୂପୁର ଶବ୍ଦରେ ଶୋଭିତ, ସେ ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା ଓ ଧ୍ୟାନରେ ସମ୍ମାନିତ, ସଦା ଆମକୁ ଶ୍ରୀ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଉ। ସାବିତ୍ରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଲତା ସଦୃଶ କେଶ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ମୁକୁଟ, ହସନ୍ତି, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚାଳିତା, ଶୁଭ୍ର ଶରୀର, ଯଜୁର୍ବେଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ, ଗରୁଡ଼ା ଉପରେ ବସି, ମଣି ନୂପୁର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ହାର ପିନ୍ଧି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା ଦେବୀ, ସଦା ଆମକୁ ଶ୍ରୀ ଦେଉ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଦେବୀ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ତିନି ପଦ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର, ପ୍ରଣବ ସହ ଭୂ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ କ୍ରମରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗୃହସ୍ଥ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଜୀବନର ଆଧାର ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଯୋଗ ହାତରେ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ସମ୍ମାନ ସହ ବିଦାୟ ନେବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତ କ୍ରିୟା ପରେ ଅନ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଏହି କ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସ ହାତରେ ଧରି, ବ୍ରହ୍ମୟଜ୍ଞ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ରାତିର ପ୍ରଥମ ପାହାରେ ଏହି କ୍ରିୟା ଏକାଏକି କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଏହି କ୍ରିୟାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିନାହିଁ, ସେ ଧର୍ମର କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ଅସ୍ତିକ ନୁହେଁ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ସେ ମହାପାପୀ ଭାବରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ୟ ଓ ତାରା ଯାଏଁ ଦୀର୍ଘ ଦୁଃଖଦ ନରକରେ ଯାନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଅତିଥିକୁ ଭୋଜନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ସହ ସମ୍ମାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।