ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନରେ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଉପଦେଶମାନେ ଜଣେ ଗୃହସ୍ଥ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ନିତି ଓ ଶୁଦ୍ଧିର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ବିବେଚନା କରାଯାଉଛି। ଏଠାରେ କୁହାଯାଉଛି, ଜୀବନରେ ଇର୍ଷ୍ୟା, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦିନେ ଘୁମ ଦେବାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ନିଜର ନାମ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର ଓ ସମ୍ମାନକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର। ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଦ୍ୟପାନ, ଜୁଆ ଓ ଗୀତଗାୟନରେ ଆନନ୍ଦ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସାପ କିମ୍ବା ମୃତଦେହ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ନହାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦେଉଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଛାଗ, ବିଲେଇ କିମ୍ବା ଗାଧାର ଧୂଳି ଶୁଭକୁ ନାଷ୍ଟ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ନିମ୍ନଜାତି ନାରୀର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୁଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ସବୁବେଳେ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର। ଅଶୁଦ୍ଧ ପାନସ ଖାଇବା ନୁହେଁ, ଓ ଘୁମୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଜାଗାଇବା ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ। ବାମହସ୍ତ କିମ୍ବା ଟେଢ଼ା ହାତରେ ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯୋଗୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରତୀ କିମ୍ବା ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଅପରାଧ। ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁଠାରେ ପୂଜାକୁ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ପାଣିୟ ପାନ କରିବା ସମାନ ଅପବିତ୍ର ମନାଯାଏ। ଗୃହସ୍ଥ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପିତୃପକ୍ଷରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଧାନ ଉପଲବ୍ଧ ନଥିବାବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୁକୁଟ ଆକୃତି ଚିହ୍ନ ଛଡ଼ା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ। ଫଳ ନ ଦେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର, ଏହିପରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଚାହୁଁଥିଲେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ତାହାଁକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉଚିତ। ଯେବେ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେଉଁଠି କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କେଶ ଚିଟିକି ନିଜ ଜୀବିକା ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ। ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁ କରି ମୁତ୍ର ଓ ମଳ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକ ହାତରେ କାଠି ଧରିଥିବାବେଳେ ନିରବ ରହିବେ। ଏହିପରି, ଗଛର ଛାୟା, ଅରଣ୍ୟ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ, ଘେରା କିମ୍ବା ନାରୀଙ୍କ ନିକଟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ପାଳନ କରିବେ। ଏମିତି ସ୍ଥାନରେ ମୁତ୍ର କିମ୍ବା ମଳ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠାରେ ଆଚରଣର ଶୁଦ୍ଧି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହୁଏ। ବାହ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି କାଉଡ଼ି ଓ ପାଣିରେ ହୁଏ, ମନର ଶୁଦ୍ଧି ଭାବନାରେ ହୁଏ। ମୂଷ କିମ୍ବା ଏପରି ପ୍ରାଣୀ ତଳୁଥିବା କାଉଡ଼ି, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାଉଡ଼ି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶୁଭ କାଉଡ଼ି ନିଏ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଦରକାର। ମୂତ୍ର ଓ ମଳ ପରେ ଏହିପରି ଶୁଦ୍ଧିକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି। ପାଦ ପାଇଁ ତିନିଟି କାଉଡ଼ି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶୁଦ୍ଧି ଗୃହସ୍ଥ ପାଇଁ, ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅଧିକ ଶିଷ୍ୟ ପାଇଁ। ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଚ୍ଛନ୍ନତା ରଖିବା ଉଚିତ, ଓ ପଥରେ ତାହାର ଅର୍ଧାଂଶ। ଯେଉଁଠାରେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ମଳିନତା ଅଛି, ସେଠାରେ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ବ୍ରତୀଙ୍କ ପାଇଁ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ଭଳି ଶୁଦ୍ଧି ନିୟମିତ। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧି କରି, ଏବେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଅନ୍ତର୍ଜଳ ପାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଗନ୍ଧ, ଫେନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧି ନଥିବା ଜଳକୁ ତିନି କିମ୍ବା ଚାରିଥର ପିଇବା ଉପଯୁକ୍ତ। ବାମାଂଗୁଠି ଓ ତରଜାନି ମିଶାଇ ଦୁଇ ନାକରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶେଷରେ ଶୁଦ୍ଧି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଶୁଭ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏହି ଉପଦେଶମାନେ ଗୃହସ୍ଥ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାର୍ଗ ଦେଖାଏ।