ଏକ ସମୟର କଥା, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ଚରିତ୍ରକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଚିତ ଆଚରଣରେ ନିବେଶିତ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠନ କରିନଥିଲେ। ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ସମସ୍ତ ଦୈନିକ, ନିୟମିତ, କାମ୍ୟ କ୍ରିୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବେଦାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦର ଓ ବେଦର ଅବତାର, ସ୍ମୃତି ମଧ୍ୟମରେ ସେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିଥାଏ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଏହାପରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇଁ, ସେ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱୀକାର କରିବା ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅଧ୍ୟୟନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ସେ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜାତି ପୁରୁଷ ଏକ ସଦ୍ଗୁଣବତୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା କନ୍ୟାଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ। ଶିକ୍ଷକ ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ସହିତ ଯାହା ଥିଲେ, ସେମାନେ ସହ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଅତ୍ୟଧିକ କେଶଳ, ମୁଣ୍ଡ ଚୁଟା, ବା ଅତ୍ୟଧିକ କଥା କହୁଥିବା ନାରୀଙ୍କ ସହ ବିବାହ ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ନାରୀ ଅଙ୍ଗବିକଳ, ପାଗଳ, କିମ୍ବା ଅପବାଦ କରିଥାଏ, ସେମାନେ ସହ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଅତ୍ୟଧିକ ମୁଁଛ ଥିବା ବା କୁଞ୍ଚିତ ପୃଷ୍ଠ ଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଖରେ ଏକାଧିକ ସ୍ତ୍ରୀ ଅଛି, ସେ ଝଗଡାଳୁ, ଅସ୍ଥିର, କିମ୍ବା କଠୋର କଥା କହୁଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁନି। ଏହିପରି, ଅତ୍ୟଧିକ କଳୁଆ, ଲାଲ୍ ଚର୍ମବର୍ଣ୍ଣ ବା ଚତୁର ନାରୀଙ୍କୁ ବି ଏହିପରି ଲୋକେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଶ୍ୱାସ୍କଷ୍ଟ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୃଢ଼ ରୋଗିଣୀ, ଅତି ଘୁମ୍ ଆସୁଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ବି ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଉପରେ ଅପବାଦ କରୁଥିବା ବା ଚୋରି କରୁଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁନି। ଅହଂକାରିଣୀ ବା ବକ୍ ମୂର୍ଖ ନାରୀଙ୍କୁ କଦାଚିତ୍ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଅତ୍ୟଧିକ ଖୋଲା ମନର କଥା କହୁଥିବା ବା ଅତ୍ୟଧିକ ପକ୍ଷପାତ କରୁଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ବିବାହ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଅଗ୍ରଧିକାର ଦିଅ, ତାହା ନଥିଲେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଗାନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପୈଶାଚ ବିବାହ ଅଷ୍ଟମ ପ୍ରକାର ମନାଯାଏ। କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୈବ ବା ଆର୍ଷ ବିବାହକୁ ମଧ୍ୟ ମନ୍ୟ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବ ପ୍ରକାର ଉପଲବ୍ଧ ନଥିଲେ, ପରେ ଥିବା ବିବାହ ପ୍ରକାର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ବିବାହ ସମୟରେ, ସେ ସୁନା ଦୁଲ୍ ଧାରଣ କରିବା, ଦୁଇଟି ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା, ବାଁସ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜଳର କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିବା ଉଚିତ। ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଶୁଭ୍ର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ରହିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟଙ୍କ ଘରର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଓ ଅପବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଦୁଇ ହାତ ଏକାସାଥିରେ ମୁଣ୍ଡ ଚୁଲିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଦେବତା ପୂଜା, ଆଚମନ, ସ୍ନାନ, ବ୍ରତ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଇତ୍ୟାଦି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶୁଭ୍ରତା ଓ ନିୟମ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ। ଖରାପ ଯାନ ଚଲାଇବା ବା ବ୍ୟର୍ଥ ତର୍କରେ ଲିପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିଜାତି ପୁରୁଷ ଗାଈ, ଲଙ୍ଗଳ, ଅଗ୍ନି ବା ପାହାଡ଼ର ବାମପକ୍ଷରୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଇର୍ଷ୍ୟା, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦିନେ ଘୁମ୍ ଦେବାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ। ନିଜର ନାମ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର ଓ ମାନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜାତି ପୁରୁଷ ମଦ୍ୟପାନ, ଜୁଆ ଓ ଗୀତରସରେ ଆସକ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ସାପ ବା ମୃତଦେହ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ପରେ, ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବାବେଳେ ହିଁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ଦିର ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ପରେ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଛାଗ, ବିଲାଇ ବା ଗାଧାର ଧୂଳି କୁଶଳ ନାଶ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ନିମ୍ନବର୍ଣ୍ଣ ଜାତିର ସ୍ତ୍ରୀର ପତି ସହ ସଂଗତି କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଏହିପରି ନିତ୍ୟ ନିୟମ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା, ଗୁଡ଼ିକ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯଥା ନଗ୍ନ ଘୁମ୍ ଦେବା, ଅଶୁଦ୍ଧ ପାନ ଖାଇବା, ଘୁମୁଥିବାକୁ ଜାଗାଇବା। ବାମ ହାତ ବା ଟେଢ଼ା ହାତରେ ଜଳ ପିଇବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଦ୍ୱିଜାତି ପୁରୁଷ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଧର୍ମମୟ କରିପାରିବେ।