ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ନବମୀ ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶୀ, ଆଷାଢ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳଦଶମୀ, ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ, ଫାଲ୍ଗୁନ ଅମାବାସ୍ୟା ଏବଂ ପୌଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀ—ଏହି ସମସ୍ତ ତିଥିଗୁଡ଼ିକୁ ଦାନ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଫଳଦାୟକ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏହି ତିଥିଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ, ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ, କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଦେଉଥିବା ଦାନ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଗ୍ରହଣ ଅବସ୍ଥାରେ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଅଶୁଭ ଦିନରେ, କେବେ ବି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ତଥାପି, ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ, ଜ୍ଞାନ, ଖ୍ୟାତି କିମ୍ବା ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ନିଷିଦ୍ଧ ସମୟରେ ପାଠ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଭାବେ ଜାଣିବା ଦରକାର। ନାରଦ, କିଛି ଲୋକ କୁଣ୍ଡ ଓ ଗୋଳକ ଯୋଗ ସମୟରେ, କିମ୍ବା ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ ନିଷିଦ୍ଧ ବୋଲି କହନ୍ତି। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ ବିନା ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥାଏ, କିମ୍ବା ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ବିନା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେମାନଙ୍କର ଦୈନିକ, ନିୟମିତ, କାମ୍ୟ କ୍ରିୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବେଦୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କୌଣସି ଫଳ ଦେଇନଥାଏ। କାରଣ, ବେଦ ଓ ଶବ୍ଦର ମାଧ୍ୟମରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ। ଏହିପରି ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରି ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ସେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଧ୍ୟୟନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜାତି ଏକ ସୁଶୀଳ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା କନ୍ୟା ସହ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ। ଶିକ୍ଷକ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ସହ ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଥିଲେ, ସେହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଅତି ଲୋମଶ, ଗଞ୍ଜା, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟଧିକ କଥା କହୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଏହିପରି ମାନ୍ୟ ଅଙ୍ଗବିକଳ, ପାଗଳ, କିମ୍ବା ଅପବାଦ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ମହିଳାଙ୍କର ମୁହଁରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଲୋମ ଅଛି କିମ୍ବା ଗୋଡ଼ ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଅଛି, ସେ ଝଗଡ଼ାଳୁ, ଅସ୍ଥିର, କିମ୍ବା ରୂଢ଼ି ଭାଷା କଥା କହୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଏହିପରି, ଅତ୍ୟଧିକ କଳୁଷିତ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, କିମ୍ବା ଧୂର୍ତ୍ତ ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ମହିଳା ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଇଥାଏ, ଅସୁସ୍ଥ, କିମ୍ବା ସବୁବେଳେ ଶୁଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅପବାଦ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଚୋରି କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଅତ୍ୟଧିକ ଅହଂକାରିଣୀ କିମ୍ବା ନକଲି ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଅତ୍ୟଧିକ ଚଞ୍ଚଳ କଥା କହୁଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି ଅତି ଆସକ୍ତି ଦେଖାଉଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ବିବାହ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଯିଏ ଆସିଥିବେ, ସେଉଁଠି ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଆଯିବ; ତାଙ୍କ ଅଭାବରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନିର୍ବାଚନ କରିବା ଉଚିତ। ଗାନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପୈଶାଚ ବିବାହକୁ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମ ପ୍ରକାର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୈବ କିମ୍ବା ଆର୍ଷ ବିବାହକୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ ଅଭାବରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରକାର ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ। ବିବାହ ସମୟରେ ବରଙ୍କୁ ସୁନା ଝୁମକା, ଦୁଇଟି ସ୍ୱଚ୍ଛ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା, ବାଁସ ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ଜଳ ଭରା କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିବା, ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିବା, ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ ମନୋହର ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟଙ୍କ ଘରର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଅପବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଦୁଇ ହାତ ଦେଇ ମୁଣ୍ଡ ଚୁଲିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଦେବପୂଜା, ଆଚମନ, ସ୍ନାନ, ବ୍ରତ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଇତ୍ୟାଦି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶିଷ୍ଟାଚାର ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର। ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଯାନ ଚାଲାଇବା କିମ୍ବା ନିର୍ଥକ ବିବାଦରେ ପଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିଜାତି ବ୍ୟକ୍ତି ଗଈ, ହଳ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ର ବାମ ପଟେ କେବେ ବି ଯିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଧର୍ମ ଓ ନୀତି ଅନୁସରଣ କରି, ଜୀବନ ଶୁଭ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ।