ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହିଛି, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମର ବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପଥଗାମୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧାର୍ମିକ କ୍ରିୟାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦିଅନ୍ତୁ। ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ତ୍ର ବିନା କ୍ରିୟାସମୂହ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ଛଅ, ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ବର୍ଷ ବୟସରେ କରାଯିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ପୂର୍ବକ ନନ୍ଦୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି କ୍ରିୟା କଲେ ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ହୁଏ। ଶୂଚିତ କ୍ରମେ ଅଶୌଚ କାଳ ଶେଷ ହେଲେ ନାମକରଣ ସଂସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନାମ ଦେବା ବେଳେ କ୍ଷୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସପ୍ତମ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ ଗୃହ୍ୟସୂତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ପାଦମୁଣ୍ଡନ କ୍ରିୟା ଏବଂ ମୁଣ୍ଡନ ଅର୍ଧେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ଦରକାର। ଷୋଳ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳ ଅନୁମୋଦିତ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ସମୟକୁ ବାଇଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ୍ୟ କରନ୍ତି, ଶିକ୍ଷିତମାନେ ଏହାକୁ ଚବିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ାନ୍ତି। ଏହି ଅବଧିରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ହାରାଇଯାଏ, ଏହାକୁ କଦାଚିତ୍ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦୁଇ ସନ୍ତାପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଦର୍ବା କୁଶ ଦାଣ୍ଡ ଉପୟୋଗ କରିବା ନିୟମ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଧନୁର ତାର। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ରୁରୁ ମୃଗ ଚର୍ମ ଉପୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ପଳାଶ କାଠ ବିଧିତ, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବର କାଠ ଉପଯୁକ୍ତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୁଲି ରଖିବେ, ରାଜା କପାଳରେ ଚିହ୍ନ ଦେବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁଯାୟୀ ଚେଷ୍ଟ ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବେ। ଦ୍ୱିଜାତି ଉପନୟନ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସେବାକୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭାବି ନିବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରି, ସମିଧ, କୁଶ, ଫଳ ଓ ଏହାଦି ଉପଜୋଗ କରିବେ। ଉପବୀତ, ଅଜିନା ଓ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିବେ। ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ମାତ୍ର ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚଳାଇବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଗରେ, ରାଜାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ସେ ସକାଳ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଓ ସଂଯମ ସହିତ କ୍ରିୟା କରିବେ। ଯିଏ ଅଗ୍ନି କ୍ରିୟା ଛାଡ଼ିଦେଉଛି, ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ପତିତ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ। ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବେ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କ ସେବା ନିରନ୍ତର କରିବେ। ସଂଯମ ସହିତ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରୁ ଭିକ୍ଷା ଆଣିବା ଅଭ୍ୟାସ କରିବେ। ମଧୁ, ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ଲୁଣ, ପାନ ଓ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ, ଛତା, କଳଶ, ଚପ୍ପଲ, ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ, ଅପବାଦ, ଦୁଃଖ, ଅନବଶ୍ୟକ କଥା, ଏବଂ କାଜଳ ଏହା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ବଡ଼ମାନେ ଓ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଅଭ୍ୟାସ ଗଢ଼ିବା ଦରକାର। ଯିଏ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କଷ୍ଟ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେହି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଜାତି ନମସ୍କାର କରିବା ବେଳେ 'ମୁଁ ଅଛି' ବୋଲି କହିବେ। ନାସ୍ତିକ, ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ପାପୀ, ଗ୍ରାମ ପୁରୋହିତ, ଅପଥଗାମୀ, ପତିତ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ, ତାରାକା ହନନରେ ଜୀବିକା କମାଇଥିବା, ପାଗଳ, ଚତୁର, ଦୁଷ୍ଟ, ଅଶୁଚି, ଝଗଡ଼ାଲୁ, ଜୂଆଡ଼ି, ବମି କରୁଥିବା, ଜଳରେ ଥିବା, ପତିକୁ ଅପରାଧ କରିଥିବା ନାରୀ, ଫୁଲ ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରୀ, ପରପୁରୁଷ ସହ ଯୋଗ ଥିବା, ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା ଓ ଗର୍ଭପାତ କରିଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ଏହି କ୍ରମରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରଖିବା ଦରକାର। ସଭା, ବେଦିକା ଓ ଦେବସ୍ଥାନରେ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ।