ଏକ ସମୟର କଥା, ବିଦ୍ୱାନ ଋଷିମାନେ ଏହିପରି ଧର୍ମର ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ—ଏକ ମଣିଷ, ବିଶେଷକରି ଦ୍ୱିଜାତି, ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଶୁଭ କାମନା କରି, ମୃଦୁ ଓ ମାନ୍ୟ ସବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ସାଧାରଣ ନୀତି ବୋଲି ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଧର୍ମମାନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯଦି କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡିଥାନ୍ତି, ତେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଆଚରଣ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ଶୂଦ୍ର ଜୀବିକା କେବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରିଟି ଆଶ୍ରମ—ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ବାନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ରହିଛି। ଏହି ଚାରି ଆଶ୍ରମ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ ଚାଲିଥାଏ। ଏହିପରି ଆଚରଣ ଓ କର୍ମ ପଥରେ ଯିଏ ମନ ଲଗାଏ, ସେ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ଏପରି ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଅର୍ଥାତ୍ ମୋକ୍ଷକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଯାହାରୁ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଏବେ ଋଷି କହିଲେ, "ଏହି ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ କଥା ଆଗକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ। ଯିଏ ଏହି ଧର୍ମ ନ ମାନେ, ସେ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବହିଷ୍କୃତ ହୁଏ, ଅର୍ଥାତ୍ ପାଖଣ୍ଡୀ।" ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, କିନ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ର ବିନା, ଉଚିତ ସମୟରେ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଛଅ, ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ବର୍ଷ ବୟସରେ କରାଯିବା ଉଚିତ। ନନ୍ଦୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳମୟ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ କରାଯିବା ଦରକାର। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ହୁଏ। ଶୁଭ ନାମକରଣ ସଂସ୍କାର ମୃତ୍ୟୁ ଅଶୌଚ ଶେଷରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ। ଅଶୁଭ କିମ୍ବା କଠୋର ଶବ୍ଦ ଦେଇ ନାମ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସପ୍ତମ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ ଗୃହ୍ୟ ସୂତ୍ର ଅନୁସାରେ ଏହା କରାଯିବା ଦରକାର। ପାଦ ମୁଣ୍ଡନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଚୂଡ଼ାକରଣ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଷୋହେଁ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟ ସମୟ ଦିଆଯାଏ, କିନ୍ତୁ କିଛି ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ସମୟକୁ ବାଇଶି ବର୍ଷ କିମ୍ବା ଚବିଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କହନ୍ତି। ଏହି ସମୟ ଅତିକ୍ରମ ହେଲେ, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ହାରାଯାଏ; ଏହି ସମୟରେ ଏହା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦୁଇଟି ସନ୍ତାପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ କୁଶ ମୁଣ୍ଡା ଉପବୀତ ଓ କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଧନୁଷ ତାର ଓ ରୁରୁ ମୃଗ ଚର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ପଳାଶ କାଠ, ରାଜା ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବର କାଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚୁଲି ରଖିବା, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ମାଥା ଚିହ୍ନ ଦେଇବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁଯାୟୀ ବସ୍ତ୍ର ଛାତି ଉପରେ ପିନ୍ଧିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପନୟନ ପରେ ଗୁରୁସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ। ସେ ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ସମିଧ, କୁଶ, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଦରକାର। ସେ ଉପବୀତ, ମୃଗଚର୍ମ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଜୀବିକା ମାତ୍ର ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ହେବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରାଜା ପ୍ରଥମ। ସେ ସଂଯମ ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାତଃ ସାୟମ୍ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ଯିଏ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ପତିତ ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଗୁରୁସେବା ସତତ କରିବା ଉଚିତ। ସଂଯମ ଧରି ଦୋଷରହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରୁ ଭିକ୍ଷା ଆଣିବା ଦରକାର। ମଧୁ, ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ଲୁଣ, ପାନ ଓ ଦନ୍ତଧାବନ ଆଦି ବସ୍ତୁ, ଛତା, କମଣ୍ଡଳୁ, ଚପ୍ପଲ, ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଧର୍ମ ଓ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଜୀବନ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ହୁଏ, ଓ ଅନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ମିଳେ।