ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନିୟମର ଅନୁସୃତି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି । ଯଦି କେହି ଏହି ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ଗୋଟିଏ ପତିତ ମାନ୍ୟ ହେବେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ । ଏବେ ମୁଁ ସାଧାରଣ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଏହି କଥାକୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ । ଜୀବିକା ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ଚାଇବା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇବା ନିୟମ ଅଟୁଟ ରହିଛି । ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ମୃଦୁ ଭାଷାରେ କଥା ହେବା ଚାହିଁବା । କେହି ଉପରେ ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଦରକାର । ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ । ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇବା ଏବଂ ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ । ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ ଭୈଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ସେ ବିକ୍ରୟ ବା କୌଶଳ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଉପାର୍ଜନ କରିପାରିବେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ଭୈଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଦରକାର । ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ, ଶୁଭତା ଏବଂ ମୃଦୁ ଭାଷା ଏହି କ୍ଷତ୍ରରେ ସାଧାରଣ । ଏହି ନିୟମ ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ଋଷିମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଃଖରେ କ୍ଷତ୍ରିୟର ଆଚରଣ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକାଧିକ ଦୁଃଖରେ ମଧ୍ୟ ଶୂଦ୍ରର ବୃତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ଭୈଷ୍ୟମାନେ ଚାରି ଆଶ୍ରମ — ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ଵାନପ୍ରସ୍ଥ, ଏବଂ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ଆଚାର ଅନୁସରେ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି । ତାହାପରେ ସେ ଏହି ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏବେ, ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ତୁମେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ । ଯେଉଁମାନେ ଏହି ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାର୍ବ ହେବେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧାର୍ମିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ । ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରିୟା ମନ୍ତ୍ର ବିନା, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଦରକାର । ଏହା ଛଅ, ସାତ ବା ଆଠ ବର୍ଷରେ କରିପାରିବେ । ଶୁଭ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନନ୍ଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର । କିନ୍ତୁ ଏହା କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରିଲେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ହେବେ । ଅପବିତ୍ରତା ଶେଷ ହେବା ପରେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ନାମକରଣ କରିବା ଦରକାର । ଏକ ଅଶୁଭ ବା କଠୋର ଅକ୍ଷର ଦେଇ ନାମ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ସାତ ବା ଆଠ ମାସରେ, ଗୃହ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର । ପାଦ ମୁଣ୍ଡନ କ୍ରିୟା କରିବା ଏବଂ ମୁଣ୍ଡମୁଣ୍ଡନ ଆଧା କରିବା ଉଚିତ । ଶୋଳ ଦିନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟ ସମୟ ଦିଆଯାଇଛି । ଅଜ୍ଞାନମାନେ ଏହି ସମୟକୁ ବିଶ୍ ଏବଂ ଚବିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି । ଏହି ସମୟରେ ସାବିତ୍ରୀ (ଗାୟତ୍ରୀ) ହାରାଯିବା ବୋଧିତ ହେବା ଦରକାର, ଏବେ ଏହା କଦାପି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଦୁଇ ସନ୍ତାପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ୟ କରିବା ପରେ, କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର । ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଦର୍ବ ମେଖଳା, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଧନୁର ତାର । ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ରୁରୁ ମୃଗ ଚର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ପଳାଶ କାଠ, ରାଜା ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବର କାଠ ଦିଆଯାଇଛି । ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ କେଶ ରଖିବା, ରାଜା ପାଇଁ ମାଥାରେ ଚିହ୍ନ ଦେବା ନିୟମ । ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ଅନୁକ୍ରମ ଅନୁସାରେ ଶରୀର ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ । ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦୀକ୍ଷା ନେଇବା ପରେ ଗୁରୁ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଦରକାର । ଏହିଭଳି ନିୟମ ଓ କ୍ରିୟା ଅନୁସରଣ କରି, ଜୀବନ ଏବଂ ଧର୍ମର ଉତ୍ତମ ପଥରେ ଚଳିବା ଦରକାର ।