ଗଲବ ଋଷି, ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଏହି ଉତ୍ତର ଶୁଣି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ । ସେ ଭାବିଲେ, “ମୋର ଜନ୍ମ ଏବେ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ମୋ ବଂଶ ଶୁଦ୍ଧି ହେଲା ।” ପୁଅଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ମନ ଶାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୋଷ ଲାଗିଲା । ତେଣୁ ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ସଂୟମ ଓ ଖୋଲା ମନରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କ’ଣ ଅଧିକ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି ?” ଏହିପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୁନି କହିଲେ, “ବ୍ରତର ତତ୍ତ୍ୱ ଏମିତି ଯାହା ଅନେକ ପାପକୁ ଦୂର କରିଦିଏ, ତାହା ଆଉ କହିବି । ବ୍ରତର କଥା ଶୁଣିବା ଅତି ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଏବଂ ଯଥାଯଥ ରୂପେ କହିଲେ ହରିଭକ୍ତି ଦେଉଛି । ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମର ଆଚରଣ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଧି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ । ବଡ ଦୟାବାନ ହୋଇ, ଏହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ମୋତେ କହ । ଅବିନାଶୀ ହରିଙ୍କୁ ସେମାନେ ପୂଜନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି । ତୁମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଛ, ତେଣୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବି । ବର୍ଣ୍ଣଗୁଡ଼ିକୁ ଏହିପରି କୁହାଯାଏ, ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବୋତ୍ତମ । ଜନ୍ମ ତିନି ଉପାୟରେ ହୁଏ—ମାଆଁ ଦ୍ୱାରା, ଉପନୟନ ଦ୍ୱାରା, ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା । ଯିଏ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଖରେ ପାଖଣ୍ଡୀ ବୋଲି ଗଣାଯାନ୍ତି । ନହେଲେ, ସେ ପତିତ ହୁଏ ଓ ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଏ । ସ୍ଥାନୀୟ ଚଳ କେବଳ ସଂସ୍କୃତି ନୀତି ବିରୋଧୀ ନହେଲେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ । ଯଦି କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମମୟ ହେଉଛି, ତଥାପି ଯଦି ସେ ସ୍ଵର୍ଗ ଦାୟକ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ଲୋକମାନେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ତେବେ ତାହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର କନ୍ୟା ସହ ବିବାହ କରିପାରନ୍ତି । ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ମାଂସ ଭୋଜନ, ବନପ୍ରସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ, ଜୀବନପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପଶୁ ବଳି—ଏହି ସବୁ କଳିଯୁଗରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବର୍ଜନ କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି । ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ସେ ପତିତ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟହୀନ ହୁଏ । ଏବେ ମୁଁ ସାଧାରଣ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କଥା କହିବି, ତୁମେ ମନୋযোগରେ ଶୁଣ । ଜୀବିକା ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ । ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଓ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ କାମ କରିବା ଓ ମୃଦୁ ଭାଷା କଥାବାର୍ତ୍ତା କହିବା ଦ୍ୱାରା ଲୋକକୁ ଉପକାର କରିବା ଉଚିତ । କାହାକୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଓ ବିଷ୍ଣୁପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଚାହିଁ । ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଉଚିତ । ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶାସନ ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ । ବେଦ ପାଠ ଭି ଭୈଶ୍ୟମାନେ କରିପାରନ୍ତି । ବ୍ୟବସାୟ, ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ଓ କୃଷି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଧନ ଅर्जନ କରିପାରନ୍ତି । ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଭୈଶ୍ୟଙ୍କୁ ସେମାନେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ, ଶୁଭ କାମନା ଓ ମୃଦୁ ଭାଷା କହିବା—ଏହି ସବୁ ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ସାଧାରଣ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି । ହେ ଦ୍ୱିଜ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆପଦ୍କାଳରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଆଚରଣ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶୂଦ୍ର ଜୀବିକା କେବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଭୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ଆଶ୍ରମ ଅଛି—ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ବନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ । ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯିଏ କର୍ମମାର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି । ତାହାପରେ ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହାଠାରୁ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନାହିଁ । ଏବେ ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୋযোগରେ ଆଉ ଶୁଣ ।