ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଯମ ନିଜ ସେବକମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ—ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଶାନ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୋର କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ମୋର ସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସଦା ପାତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ନିଜେ ଦରିଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହରିନାମରେ ଲଗ୍ନ, ସେମାନେଠାରୁ ତୁରନ୍ତ ଦୂରେ ହଟିଯିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ଓ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉପକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦୂରେ ରହିବାକୁ କହିଲେ। ଯମ କହିଲେ—ଯେଉଁ ଅପରାଧୀମାନେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ ଦେଇ ମନ ଖୁସି ହୁଏ ନାହିଁ, ସେମାନେ ମୋର ଘରକୁ ଆଣ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଠକେଇବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ସେମାନେଠାରୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ। ଯେଉଁ ଗ୍ରାମ ଧ୍ଵଂସ କରେ, ଶତ୍ରୁତାରେ ଲଗ୍ନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନ ପ୍ରତି ଲୋଭୀ, ସେମାନେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଆଣ। ଯେଉଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ମୂଢ଼ମାନେ କଦାପି ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେଠାରୁ ଜୋରକରି ଆଣ। ଏହିପରି କର୍ମ ଯାହା ନିନ୍ଦିତ, ମୁଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିଜ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପରେ ଦଗ୍ଧ ହେବାକୁ ଦେଖିଛି। ସେଠାରେ ମୋ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ଏହାପରେ, ଯମ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଯମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେବକମାନେ ସେଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭରସା ରଖିଲେ। ସେ ତୁରନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମ ଧାମକୁ ପଠାଇଦେଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ, ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ବାସ କରିଥିଲି। ଏହିପରେ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଗଲି। ସେଠାରେ କିଛି ସମୟ ରହି, ପୁଣି ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲି। ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ଥିବାରୁ, ମୁଁ ଏହି ସବୁ ଜାଣିଛି। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଏହା ଜାଣୁନଥିଲି ଯେ ଏହି ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତର ଫଳ। ଏଠାରେ, ନିଜେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଏହା ଅଟୁଟ ଭାବେ ମିଳେ। ଏହିକାରଣରୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ କରନ୍ତି... ପୁଅଙ୍କର ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଋଷି ଗାଳବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୋ ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ମୋ ବଂଶ ପବିତ୍ର ହେଲା।" ପୁଅଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମନ ତୃପ୍ତି ହୋଇ, ସେ ପଚାରିଲେ—"ଅବର କ’ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?" ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଆନନ୍ଦରେ ପୁନି ବ୍ରତର ତତ୍ତ୍ୱ କଥା କହିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଅନେକ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ବ୍ରତର ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କଲେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ଓ ହରିଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଓ ପାପମୋଚନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କଥା ହେବା ଉଚିତ। ଦୟାବଶତଃ ଏହି ବିଷୟକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ମୋତେ କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଅବ୍ୟୟ ହରିକୁ ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂଜ୍ୟ। ମୁଁ ଏହି ବିଷୟକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କହିବି, କାରଣ ତୁମେ ପାରମାର୍ଥିକ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ। ବର୍ଣ୍ଣମାନେ ଏହିପରି, ତାହାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ଜନ୍ମ ତିନି ପ୍ରକାରରେ ମିଳେ—ମାଆଁ ଦ୍ୱାରା, ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା, ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା। ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ପାଷଣ୍ଡୀ କହନ୍ତି। ନହେଲେ, ସେ ଅଧୋଗତି ଅନୁଭବ କରେ ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଏ। ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରଥା ମାନିବାଯିବ, ଯଦି ଏହା ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ ବିରୋଧୀ ନ ହୁଏ। ଯଦିଓ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମମୟ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏହା ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ଲୋକମାନେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର କନ୍ୟା ସହ ବିବାହ କରିପାରିବେ। ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ମାଂସ ଭୋଜନ, ଵାନପ୍ରସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ, ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ମାନବ ଓ ପଶୁ ବଳି—ଏହି ସବୁ କଳିଯୁଗରେ ପଣ୍ଡିତମାନେ ବର୍ଜିତ କରିଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ କଥା ଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ମହାପୁଣ୍ୟ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।