ମୁଁ ଦେଖିଲିଁ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିବା, ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାନ୍ତ ବାହାର କରିଥିବା ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ ଆଗକୁ ଆସୁଛି। ମୁଁ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବଡ଼ ଭୟଭିତ ହେଲିଁ ଏବଂ ଏହି ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ କିଏ କଣ ନିୟମ ଅଛି, ଏହି କଥା ଜାଣିବାକୁ ଜ୍ଞାନୀଠାରେ ଅନୁରୋଧ କଲିଁ। ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବିଲେ, ପରେ ତାଙ୍କ ମନରେ ପୁଣି ଏହି ଚିନ୍ତା ଆସିଲା—ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯିଏ ଜାଗରଣ ଓ ଉପବାସ କରିଥାଏ, ସେ ନିଷ୍ପାପ ହୋଇଯାଏ। ଉପବାସର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ତା’ପରେ ସେ ପ୍ରାଣୀ ଦୟାରେ ଭରିଯାଇ, ମୋ ପାଖରେ ମାଥା ନମାଇଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦୂତମାନେକୁ ଡାକି ଏହି କଥା କହିଲେ: “ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ମାନବମାନେକୁ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣ। ଯେଉଁମାନେ ସବୁବେଳେ ‘ନାରାୟଣ, ଅଚ୍ୟୁତ, ହରି, ଆମ ପାଳକ’ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଛାଡ଼ିଦିଅ, କାରଣ ଏହି ଶାନ୍ତ ମନିଷ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ଏହି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସବୁବେଳେ ଶାନ୍ତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୋ ଦୂତମାନେ ଦୂରେ ରଉନ୍ତୁ; ଏମାନେ ଉପରେ ମୋର କୌଣସି ଅଧିକାର ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଯଥାର୍ଥ ଦାନୀ, ଦରିଦ୍ର, ଓ ହରି ନାମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କୁ ସମଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ଲୋକଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଅ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ଛିଁଟାଯିବାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପାପୀ, ତାଙ୍କୁ ମୋ ଘରକୁ ଆଣ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେକୁ ଠକାଇ, ଲୋକଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି ଓ ଅଧର୍ମରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଆଣ। ଯେଉଁମାନେ ଗ୍ରାମ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ଅତିଶୟ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଲୋଭୀ, ସେମାନେକୁ ଆଣ। ଯେଉଁ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ମୂର୍ଖମାନେ କେବେ ଭି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଆଣ। ମୋର ଏହି ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ଏବେ ମନେ ପକାଏ, ଯାହାକୁ ମୋର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି। ସେଠାରେ, ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ, କୌଣସି ଅପବାଦ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ, ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ଯମ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଯମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ। ସେ ତୁରନ୍ତ ମୋତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମ ଧାମକୁ ପଠାଇଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ବାସ କରିଲିଁ। ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ରହି, ପରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଗଲିଁ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅନେକ କାଳ ରହି, ପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲିଁ। ମୋତେ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ଥିବାରୁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏହି ସବୁ ଜାଣିପାରୁଛି। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଏହି ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଥିବା କଥା ଜାଣୁଥିଲି ନାହିଁ। ଏଠାରେ, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ଏହି ଭାବରେ ମିଳେ। ସେହିପାଇଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ୍ର ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବି। ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଷ୍ଠାରେ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି... ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଗାଳବ ମୁନି ବଡ଼ ଖୁସି ହେଲେ। ସେ ଭାବିଲେ—ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ ହେଲା, ମୋର ବଂଶ ପବିତ୍ର ହେଲା। ପୁଅଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ମନ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲା। ଏବଂ ଏହି ଭାବେ ଏକ ନିୟମ ଓ ଖୋଲା ମନେ, ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ତା’ପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପୁଣି ଏହିପରି ବ୍ରତର ମହିମା କଥା କହିଲେ, ଯାହା ଅନେକ ପାପ ଦୂର କରେ। ବ୍ରତ କଥାର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟି ଓ ଠିକ୍ ଭାବେ କହିଲେ, ହରିଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ବଢ଼ାଏ। ଏଭଳି ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପଦ୍ଧତି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ। ବଡ଼ ଦୟାରେ, ମୋତେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ। ହରି, ଅବିନାଶୀ, ଯିଏ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂଜିତ। ମୁଁ ଏହି କଥା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କହିବି, କାରଣ ତୁମେ ନିର୍ଗୁଣ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ମାନ।