କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ପାପହୀନ ଦମ୍ପତି, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।” ଅପରେ ଯେ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟ ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବ ରଖିଥାଏ, ସେ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ। ଏବଂ ଯଦି କେହି ନିର୍ମଳ ଭାବ ରଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ନିମ୍ନତମ ମନୁଷ୍ୟ ଅଟୁଟ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯମଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ; ଆମେ ଏହି ଦୁଇଜଣକୁ ସେଠାକୁ ନେବା। ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ର ବିଚାର ଆମେ ଯମଙ୍କ ପାଖରେ ନେବା। ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟରେ ଗର୍ବ କରୁଥିବା, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ଯେଉଁମାନେ ସଠିକ ବିଚାର ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଭୟଙ୍କର ବିପତ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଏତେ ଉତ୍ସୁକ କାହିଁକି? ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ରହିବେ। ମୁଁ କାହିଁକି ପୁନଃ ପୁନଃ ଏପରି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି? ତାପରି ଆମେ ଏହି ଦୁଇଜଣର କରାଯାଇଥିବା ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସତ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା। ହରିଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଥିଲେ, ଏହି ଦମ୍ପତିକୁ ଅବିଳମ୍ବରେ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ଜୀବନର ଶେଷରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାପମୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ—ତାହା ଭକ୍ତିରେ ନିୟୋଜିତ ଲୋକମାନେ ତ ଅଧିକ ଉପକୃତ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସେବା କରିଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଶେଷରେ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନେ ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ଗଲେ, ଏବଂ ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ। ସେ ମଧ୍ୟ ପରମ ଆବାସକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ—ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଷାନ୍ତର ଧରି ସେବା କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତ କିମ୍ତି ଅଧିକ ଉପକୃତ ହେବେ! ଏହି ଦୁଇଜଣ, ହରିଙ୍କ ଗୃହରେ ସଦା, କ୍ଷୀଣ ଓ ଶ୍ରମିତ, ସେବା କରିଥିଲେ। ଏପରି ଶୁଭ ଦୁଇଜଣ କିପରି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ? ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ରଥର ଶିଖରକୁ ଉଠି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମ ଆବାସକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଦୁଇ ଋଷି ଗଣ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠି ମଧ୍ୟ, ହରିଙ୍କ ସେବାର ଦୟାରେ ଅଭିଷ୍ଟ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏପରି ଫଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ। ଏହି କାରଣରୁ ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା। ଯଦି ଏହା ଭୂମି ଦାନରୁ ମିଳିଥାଏ, ଏ ଭୂମିପତି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରିଲେ ତ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳିବ। ଏହି ପ୍ରଶଂସାର୍ହ ଦମ୍ପତି ତାଙ୍କର ନିଜ ଆବାସକୁ ଗଲେ। ହରିଙ୍କ ସେବାକୁ ଗାଈ ଚେଷ୍ଟା ପୂରଣ କରେ ଭଳି ମନେ କରାଯାଏ। ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି କଥା କେହି ପଠିଲେ କିମ୍ବା ଶୁଣିଲେ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥାଏ। ହରିଙ୍କ ପଞ୍ଚମୂଳ ସେବା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହା ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷର ଉତ୍ସ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷର ଦଶମୀ ଦିନରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟମିତ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପାସନା ଓ ପଞ୍ଚମହାୟଜ୍ଞ ସଠିକ୍ ଭାବେ କରି, ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ପଞ୍ଚାମୃତରେ ମହାମହିମାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ସହିତ, “ଜ୍ଞାନର ଆକାର ତୁମେ, ଜ୍ଞାନ ଦାତା ତୁମେ, ନମସ୍କାର ତୁମେ!” ଏଭଳି ପ୍ରଣାମ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଵାସୁଦେବ, ମନୁଷ୍ୟର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, “ଆଜିଠୁ, ହେ କେଶବ, ମୁଁ ଅନ୍ନ ତ୍ୟାଗ କରି ପଞ୍ଚରାତ୍ର ଉପବାସ ପାଳନ କରିବି।” — ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।