ମୁଁ ଏକାକୀ, ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଏକାନ୍ତରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲି। ଏହି ସମୟରେ ସେ ମୋ ପାଖରେ ନିଜେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ କର୍ମକୁ ଖୋଲି ଦେଖାଇଲେ। ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ସେଠାରେ ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ରହିଲୁ, ମାଂସ ଓ ଫଳ ଉପରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କଲୁ। ଏହି ସ୍ଥାନର ଦେଉଳରେ, ରାତିରେ ଆମେ ମାଂସ ଭୋଜନ କରି ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲୁ। ଯେତେବେଳେ ଆମର ଭୋଗ୍ୟ କର୍ମର ସମାପ୍ତି ହେଲା, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଏକ ସମୟରେ ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲୁ। ଆମେ ନୃତ୍ୟରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା ସମୟରେ, ଦୂର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଦୂତମାନେ ଆସିଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ଯମଲୋକକୁ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ। କିନ୍ତୁ, ଆମେ କରିଥିବା ଦେଉଳ ପବିତ୍ରତା ନାମକ ଏକ ବିଶେଷ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା, ଏଠିରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତମାନେ—ଯେଉଁମାନେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ମୁଣ୍ଡା ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧି, ମାଳା ଓ ବନମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବଡ଼ ଦାନ୍ତ ସହିତ—ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନୋକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ଦୂତମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଧରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ: “ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦମ୍ପତି, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ।” ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଉପରେ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ରଖେ, ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ। ଏବଂ ଯଦି କେହି ମନରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ; ଏଉଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆମେ ଏଠାରେ ନେଇଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ଯଥାଯଥ ବିଚାର ଆମେ ଯମଙ୍କ ନିକଟରେ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯମଦୂତମାନେ ସେଇ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟର ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ମନ୍ତବ୍ୟ ବିନା କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ବିପଦ ନିଶ୍ଚିତ। “ତୁମେ ଏଉଁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଅପରାଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ? ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରା ସ୍ଥିର ଥିବାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ରହିବେ। ମୁଁ ପୁନିପୁନି କାହିଁକି ଅପରାଧ କରିବି? ତେଣୁ, ଆମେ ସତ୍ୟ ସହିତ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ କର୍ମ ଓ ଅପକର୍ମ କୁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯେହেতୁ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଥିଲେ, ସେମାନୋକୁ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ଦିଅ। ଜୀବନର ଶେଷରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥା ଲାଭ ହୁଏ—ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କେତେ ଅଧିକ? ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ଶେଷରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସେବା କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଦୂତମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ସେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚେ—ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଷରୁ ବର୍ଷ ଧରି ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେତେ ଅଧିକ? ଏହି ଦୁଇଜଣେ, ସଦା ହରିଙ୍କ ଗୃହରେ, କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେବା କରିଥିଲେ। ଏପରି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଦୁଇଜଣେ କେମିତି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଅର୍ହତା ହେବେ? ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ରଥର ଶିଖରକୁ ଉଠି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠାରେ ଦୁଇ ଋଷି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ, ହେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି। ଏଠି ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା ଧନ୍ୟତା ମିଳେ। ଏପରି ଫଳ ମିଳେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପାଉନ୍ତିନାହାନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କଲ୍ୟାଣ ମିଳିବା ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି। ଯଦି ଏହି ଫଳ ଭୂମି ଦାନରୁ ମିଳେ, ହେ ଭୂପତି, ତେବେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କଲେ କେତେ ଅଧିକ ମିଳିବ? ସେଇ ପ୍ରଶଂସାର୍ହ ଦମ୍ପତି ତାଙ୍କର ନିଜ ଧାମକୁ ଚାଲିଗଲେ। ହରିଙ୍କ ସେବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କାମଧେନୁ ସମାନ ମନ୍ୟ। ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।