ମହାମୁନି, ଏହି ଘଟଣା କାହିଁକି ଘଟିଲା? ଦୟାକରି ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଆପଣ ମୋତେ କହିବେ। ଆମ ଦୁହଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସଂସାର ପାଇଁ ନିଜେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ। ଆମେ ସବୁବେଳେ ଦୁଷ୍ଟ କାମରେ ଲାଗିଥିଲୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲୁ। ମୁଁ ଗୋ-ହନ୍ତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ହନ୍ତା, ଚୋର, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ନାଶରେ ଲିନ ଥିଲି। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ମୁଁ କେତେ ଦିନ ଅପରାଧ କରି ଅପରାଧର ଶିକାର ହେବାରୁ ବଞ୍ଚି ରହିଲି, ମହାମୁନି? ମୁଁ ସଦା ପଶୁମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିଲି, ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଲୁଟିଥିଲି। ଏକଦିନ ତୀବ୍ର ଭୁଖ, ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତାପ ଓ ତିବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇଥିଲି। ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ହ୍ରଦ ଥିଲା, ଯାହାରେ ହଂସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଖେଳୁଥିଲେ। ମୁଁ ସେଉଁଠି ପାଣି ପିଇଲି, ଓ ପାଡ଼ରେ ବସି କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରିଲି। ତାପରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ଦିରରେ ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ତିଆରି କରିଲି। ପତ୍ର, ଘାସ ଓ କାଠ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଛୋଟ ଝୋପଡ଼ି ତିଆରି କଲି। ସେଠି ଇକ୍ଷିକ ଜୀବନ ଜୀବିକା କରୁଥିଲି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପଶୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିଲି। ସେତେବେଳେ ଏକ ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯିଏ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଆସିଲେ। ସେ ନିଜ ପରିବାରରେ ତ୍ୟାଗିତ, ଦୁଃଖିତ, ଶରୀରରେ ଜର୍ଜରିତ ଓ ବୃଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଭାଗ୍ୟର ଚକ୍ରେ, ସେ ଏକା ଏକା ଅରଣ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖରେ ବିପନ୍ନ ଦେଖି, ମୋ ମନରେ ବଡ଼ କରୁଣା ଜଗ୍ରତି ହେଲା। ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଯେତେବେଳେ କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଭ୍ରମଣରେ ଅଶକ୍ତ ହେଲେ, ମୁଁ ପଚାରିଲି: "ମୁଁ କୋଇଲି ନୁହେଁ, ମୁଁ ଏକ ଶିକାରୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ଚୋରି କରୁଥିଲି, ଦୁଷ୍ଟ ଭାଷା କହୁଥିଲି। କିଛିଦିନ ମୋ ପତି ମୋତେ ଜୀବିକା ଦେଇଥିଲେ, ଯଦିଓ ସମାଜରେ ନିନ୍ଦିତ ଥିଲି। ଏବେ ଏକା, ଦୁଃଖରେ ଅପରାଧିତ, ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛି।" ଏଭଳି, ସେ ନିଜ କର୍ମ ସବୁ ମୋତେ ଖୋଲି କହିଲେ। ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ସେଠି ଦଶ ବର୍ଷ ରହିଲୁ, ମାଂସ ଓ ଫଳ ଭୋଜନ କରୁଥିଲୁ। ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ରାତିରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲୁ, ମାଂସ ଭୋଜନରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲୁ। ଯେତେବେଳେ ଆମ କର୍ମର ଫଳ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଏକ ସମୟରେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲୁ। ସେଇ ଦିନ ଆମେ ନୃତ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲୁ, ତେବେ ଯମର କ୍ରୂର ଦୂତମାନେ ଆସିଲେ ଓ ଆମକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। କିନ୍ତୁ ଆମେ ଯେ "ମନ୍ଦିର ପବିତ୍ରିକରଣ" ନାମକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲୁ, ତାହାର ଫଳରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତମାନେ, ଯେମାନେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ମୁକୁଟ, କୁଣ୍ଡଳ, ମାଳା ଓ ଅରଣ୍ୟ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବଡ଼ ଦାନ୍ତ ସହିତ ଯମଦୂତମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମୀ ସେଇ ଦୂତମାନେ ଯମଦୂତଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ କଥା କହିଲେ: "ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦମ୍ପତି, ଯେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ଯେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ନିଚ୍ଚ ଲୋକ। ଯଦି କେହି ମନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଚ୍ଚ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାସ୍ତ ହେବେ; ଆମେ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନେଇଯିବା। ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ, ଆମେ ତାହା ଯମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା।" ଯମଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଯେମାନେ ଧର୍ମର ଗର୍ବ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅଧର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଅପମାନ ନିଶ୍ଚିତ। ତୁମେ ଏଵେ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଏପରି ପାପ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟାନକ ନରକରେ ରହିବେ।