ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ଏହା କୁହାଯାଇଛି, ଯେ କିଏ ଏହି ଗାଥାକୁ ପଢେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ତୁଳ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏହି ପୁଣ୍ୟରେ, ସେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରୁ କେବେ ବାପସ ଆସିବା ନାହିଁ। ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରେ, ଏହା ସୂତଙ୍କୁ ବିବେଚିତ କରାଯାଇଛି। ଏହା ପରେ, ସୂତ ରୁଷି ସନକଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହା ପରେ ଆପଣ କଣ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ?” ସୂତ କହିଲେ, “ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା, ମୁଁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବଣିବି।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସନକ ଉତ୍ସାହ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଓ ଦୟାଳୁ ମୁନି, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଁ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ଅନେକ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ମନକୁ ତଳେ ଆଣିପାରିବେ ନାହିଁ। ଦୟାଳୁ ମାତା, ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ଉନ୍ମତ୍ତ, ସେ ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଏକ ଦାସୀ ଭଳି ଚିହ୍ନିତ। ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସେବାରେ ଯେତେ ଉଦ୍ୟମ ରହିଛି, ତଥାପି ଭକ୍ତିର ଯୋଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ତେଣୁ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି, ଆପଣ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ, ଆପଣ ମହାନ, ଏହି ମହିମାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତୁ।” ସନକ ପୁନି ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କର୍ମ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ। ଯିଏ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ସେ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟରହିତତା ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଶୁଭ ଫଳ ଦିଆଯାଏ, ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ମହାର୍ଷିମାନେ କହନ୍ତି, ଏମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।” ଏଠି, ଏକ ମନୁଷ୍ଯ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉପବାସ କରି, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ଦିରରେ ରାତି ସମୟ ଜାଗି ରହିବା, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନାଚ, ଭୋଜନ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ପୁନି ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଚିରୁଁଦା ଓ ଘିଅ ସହିତ ପାୟସ ଏବଂ ନାଡିଅ ଫଳ ଦେଇ ପ୍ରସାଦ ଦେବା ଉଚିତ। କେଶବ, କେଶୀ ନିହନ୍ତା, ଦିବ୍ୟ ଭଗବାନ୍, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଏପରି ଭକ୍ତି ସହ କେଶବଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପୂଜା କରିଥିବା ଲୋକ, ପୌଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଶୁଦ୍ଧ ପାୟସ ପ୍ରସାଦ ଦେଇ, ଧୂପ, ଦୀପ, ମନୋହର ଫୁଲ ଓ ଗନ୍ଧ ସହିତ ପୂଜା କରି, ଘିଅ ଦିଆ ଭାତ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରିଥିଲେ, ନାରାୟଣ ଖୁସି ହୁଏ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଖୁସି ହେବା ପରେ, ପରିବାର ସହ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରିଥିଲେ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅଷ୍ଟକ ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। “ମାଧବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର” କହି ଘିଅର ଅଷ୍ଟ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ, ଅକ୍ଷତ ସହ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ପୁନି ମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦାନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ। ତିଳର ମହାଦାନ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖୁସି ହେବା ପରେ, ମାଧବ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପବାସ ଓ ଉପାସନା କରିଥିଲେ, ଶତ ଭାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ଉପବାସର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଲୋକ, “ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର” କହି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଉପବାସ, ପୂଜା, ଦାନ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରିଥିଲେ, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।