ରାଜା ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ମୁଁ ଏବେ କଣ କରିବି?" ଏହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ରାଜା ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଓଁକାରର ସାର୍ବଭୌମ ଯେଉଁଠି ପ୍ରମାଣ ପହଞ୍ଚିପାରେ ନାହିଁ, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେ ବିଶ୍ୱରୂପ ଭଗବାନ୍ ଭୟଙ୍କର ବୀଜ ଧାରୀ ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେ ଶକ୍ତିବର୍ଦ୍ଧକ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆଦର ଦେଲେ। ନୀଳକଣ୍ଠ ଭଗବାନ୍, ପଶୁପତି ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟର ଉପରେ ଅତିତ ଯାହା, ଭୂତପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ମୁଣ୍ଡଧାରୀ, ପାଶ ଓ ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଦେବ, କ୍ଷେତ୍ରପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଅନେକ ରୂପ ଓ ଆକୃତିର ଅନିର୍ଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଗୁଣାତୀତ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଶତଶଃ ନମସ୍କାର କଲେ। ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଧ୍ୟାନର ଆକୃତି ଓ ଧ୍ୟାନର ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ବିଶ୍ୱ ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚମକିଉଠିଛି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେ ନମସ୍କାର କଲେ। ମେଘର ବର୍ଷା ପରି ପରମତତ୍ତ୍ୱ ଓ ପୁରୁଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯିଏ, ସେହିଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଚକ୍ଷୁର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେଠି ନମସ୍କାର କଲେ। ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିବା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମହାଦେବ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। କପର୍ଦ୍ଦିନ୍, ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶତଶଃ ନମସ୍କାର କଲେ। ମନ୍ୟୁ, ଈଶ, ଦ୍ରୁତଗତି ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ଭଗବାନ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଅଗ୍ନିବୀଜ, ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସ୍ଥିର, ଚଳ, ବଡ଼ ଓ ଛୋଟ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ବ୍ୟକ୍ତ, ଜୀବନ୍ତ ଓ ଅଜୀବନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସ୍ୱାଧୀନ, ଏକ, ଗୁଣମଧ୍ୟରେ ଗୁଣସ୍ୱରୂପ, ପୁନଃପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଗଭୀର ଓ ଅବିଚଳ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରଭୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଉତ୍ତମ ରୂପ, ଗଳାରେ ସର୍ପ ଧରିଥିବା ଦେବ ଦେଖାଦେଲେ। ହାତୀ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଯାହାଙ୍କ ଅରବିନ୍ଦ ପଦଯୁଗଳକୁ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ରାଜା ତୁରନ୍ତ ଉଠି ହାତ ଜୋଡ଼ି ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ଗଲେ। ଶିବ, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର, ରାଜାଙ୍କ ଭକ୍ତି ଦେଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ତୁମର ଷ୍ଟୁତି ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।" ରାଜା ହାତ ଜୋଡ଼ି ଲୋକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ପିତୃପିତାମହଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଦୟାକରି ଗଙ୍ଗାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।" ଶିବ କହିଲେ, "ତୁମେ ଓ ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିଛ।" ଏହା ପରେ ଶିବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରି ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେ ତିନି ଲୋକରେ 'ଭାଗୀରଥୀ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେହି ପରମ ନଦୀ ଭୂମିକୁ ପ୍ରବାହିତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ନରକରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହେଲେ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ରାଜା ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରି ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ କହିଲେ, "ମୁକ୍ତ ହେଇଛ, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ଯାଅ।" ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହିପରି ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମହାପାପ ନାଶିନୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।