ଏହିପରି ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଛି—ଭକ୍ତି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ମୂଳ କାରଣ। ଯେପରି ଭକ୍ତି ସମସ୍ତ ଲାଭର ଜୀବନ, ସେପରି ମଧ୍ୟ ଏହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ ଶକ୍ତି। ଏହିଭଳି, ଭକ୍ତିରେ ନିର୍ଭର କରି ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ କରିବା ଉଚିତ। ଆସା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ ହୁଏ; ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ, ସେ ମୋକ୍ଷକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭଗବାନ୍ ହରି ଭକ୍ତିହୀନ ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେ କୌଣସି ଦାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତି ବିନା, କେବଳ ଧନ ନାଶ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଫଳହୀନ। ଯେଉଁ ହବନ୍ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅର୍ପଣ ଭକ୍ତି ବିନା ହୁଏ, ସେଠାରେ ତାହା ଅଗ୍ନିରେ ନ ଦିଆଯାଇ, ଖାଲି ଛାରରେ ପକାଯାଇଥିବା ଭଳି। ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଆଶା କରୁଥିବା ଶାଶ୍ୱତ ଫଳ ଦେଇପାରେ ନାହିଁ; ଏସବୁ କାମ ଭକ୍ତି ବିନା ଅର୍ଥହୀନ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ! ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ସଂସାରର ବିଷ ପାନ କରନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହ ସଙ୍ଗତି, ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ଶହନଶୀଳତା—ଏସବୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଭକ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ଏସବୁ ଫଳହୀନ ହୁଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହରି ଦୂରେଇ ରହନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କୃତ୍ୟକୁ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ହରି ଆଉ ଦୂରେଇ ରହନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟରେ ଭକ୍ତି ବିହୀନ, ସେମାନଙ୍କୁ ହରି ଆଉ ଦୂରେଇ ରହନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିହୀନ, ସେମାନଙ୍କୁ ହରି ଆଉ ଦୂରେଇ ରହନ୍ତି। ଏପରି ଲୋକେ କମ୍ଭାର ଧୋକାର ଭଳି—ଶ୍ୱାସ ନେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଜୀବନ ନାହିଁ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମଣ୍ଡଳର ଆନନ୍ଦ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳଙ୍କୁ ମାତ୍ର ସଫଳତା ମିଳେ; ଅନ୍ୟଥା କେବେ ନୁହେଁ। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଋଷିମାନେ ଦେଖନ୍ତି। ଯିଏ ହରିଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥାଏ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ନିଜ ଆଶ୍ରମର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକେ ସଦା ହରିଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ, ସେ ଅପତିତ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ନିଜ ଆଶ୍ରମର ନିୟମ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅପତିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ନୀତି ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦିଓ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ରଖେ, ସେ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ପବିତ୍ରତା ଆଣିପାରେ ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ବା ବ୍ରହ୍ମପାଠ ମଧ୍ୟ ନୀତିହୀନ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରେ ନାହିଁ। ନୀତି ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ମିଳେ; ନୀତି ଦ୍ୱାରା କ’ଣ ମିଳେନାହିଁ? ଏହିଭଳି, ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ ଭକ୍ତିକୁ ମୂଳ କାରଣ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ତେଣୁ, ଭକ୍ତିକୁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ ବୋଲି ଗୀତିତ କରାଯାଏ। ଏହିଭଳି, ଭକ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଧାର୍ମିକମାନେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସମାନ ତିନି ଲୋକରେ କେହି ନାହିଁ, ହେ ଜନନ୍ଦସୁତ। ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଉଦିତ ହୁଏ; ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ସହ ସଙ୍ଗତି ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସୁକୃତ ଫଳରେ ଲୋକମାନେ ପାଆନ୍ତି। କାମ ଇତ୍ୟାଦି ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ସେଉଁଠି ସନ୍ତମାନେ ଜଗତର ଗୁରୁ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ସଙ୍ଗତି ମିଳିଲେ, ଜାଣିବା ଉଚିତ ଯେ ଏହା ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟର ଫଳ। ଏହିପରି ସଙ୍ଗତି ତାଙ୍କୁ ମିଳେ, ଅନ୍ୟେ ନୁହେଁ। ସନ୍ତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣୀର କିରଣ ସଦୃଶ, ସେମାନେ ସଦା ଅନ୍ତର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏମିତି ସଙ୍ଗତି ଯାହା ପାଏ, ସେ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ସଦାବହାର ହୁଏ। ତାଙ୍କର ଲୋକ କେମିତି? ଏ ସବୁ ତୁମେ ମୋତେ ସତ୍ୟ ଭାବେ କୁହ। ଏହି ବିଷୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତୁମ ପରି କେହି ଅଛନ୍ତି ନାହିଁ, ତୁମେ ଏହା ଖୋଲାସା କରିପାରିବ। ଯାହାକୁ ବିଶ୍ୱର ନାଥ ଯୋଗନିଦ୍ରାରୁ ମୁକ୍ତ କରି କଥା କହିଥିଲେ, ସେ ସ୍ୱରୂପଧାରୀ ଶିବ-ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।