ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଲୋକମାନେ ଜଳାଶୟ, କୁଆଁ, ପୋକରୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରୁଥିଲେ। ଶୁଦ୍ଧି ଓ ପୂଜା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ଧଳା ଗାଈର ମୁତ୍ର ଏବଂ ଏକ କଳା ଗାଈର ଗୋବର ଆଣିବାକୁ କହାଯାଏ। ଏହାସହିତ, ଏକ ପିତାଳି ଗାଈଠାରୁ ଘୃତ ନେବା ଉଚିତ, ଯାହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଆଣି, 'ଓଁ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉଠାଇ ଏବଂ ପୁଣି 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶୁଭ କାନ୍ସା ଦିଗେରେ ଏକ ପଳାଶ ପତ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରଖିବା ନିୟମ। ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଯେପରି ଅଶୁଚି ଆସେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଯିଏ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେ ନିଜେ ଜନ୍ମର ଅଶୁଚି ଶୁଦ୍ଧ କରେ; ଏଭଳି, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ତାହାର ମୃତ୍ୟୁର ଅଶୁଚି ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଗର୍ଭପାତ ହେଲେ ତିନି ଦିନ ମାସରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଯେତେବେଳେ ନାରୀର ରଜୋନିବୃତ୍ତି ହୁଏ, ସେ ଅପବିତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ତାଙ୍କ ପିତୃପକ୍ଷ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି କ୍ରମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବଂଶାନୁସାରେ ହେବା ଉଚିତ। ଛଅ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ନିୟମ ଅଛି, ଯାହା ଦାନକାରୀଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରେନାହିଁ। ପିତାମାତା ଓ ପ୍ରପିତାମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଂତାନମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଛାଡ଼ି ଏକ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ପାର୍ବଣ ନାମକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହିତ, ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅଛି ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ଏକ ପୁରୁଷ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁଦିନରେ ଏକମାତ୍ର ପିଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ବିବାହ ମନ୍ତ୍ର ଓ ପାଣିଗ୍ରହଣ କ୍ରମରେ ନାରୀ ନିଜ ବଂଶରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ। ତଥାପି, ସେ ଅଶୁଚି, ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ ଦାନରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବଂଶରେ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ। ଏହି ଦାନ କ୍ରମରେ ନାରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ପିଣ୍ଡ, ବଂଶ ଓ ଅଶୁଚିରେ ଏକତା ଲାଭ କରେ। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବନ୍ଧୁମାନେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରମ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଅନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଏହି କ୍ରମରେ ମୃତ୍ୟୁ ପେଟିବା ଲୋକ ପିତୃଲୋକରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ଦେବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହିପରି, "ମୋର ପୂର୍ବଜମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ଦିଆଯାଉଥିବା ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ," ବୋଲି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଅ। ଏକ ଗାଈର ଶିଙ୍ଗ ପରିମାଣ ଜଳ ନେଇ, ତାହାକୁ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ପିତୃମାନେ ଆକାଶ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ପିତୃମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜଳ ସଦା ପବିତ୍ର। ପାତ୍ରରେ ରଖିଥିବା କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ରଖିଥିବା ଜଳ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସଦା ପବିତ୍ର। ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କ୍ରିୟା ବିନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ଭୂମିରେ ଜଳ ଦାନ କରିବେ। ଦୁଇ ପକ୍ଷ ପାଇଁ କ୍ରିୟା ସମୟରେ ଦାନ କରିବା ଏହି ନିୟମ ଅଟୁଟ। ଏବେ ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ନରକ ସମ୍ପର୍କରେ କହିବି, ଯାହାରୁ ଏହି ଦୁଃଖ ଆସେ। ଯେଉଁଠି ଜୀବମାନେ ପକାଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଫଳ ମିଳେ, ସେମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ମୁଁ ଦେଉଛି। କୁମ୍ଭୀପାକ, ନିରୁଚ୍ଛ୍ୱାସ, କାଳସୂତ୍ର, ପ୍ରମାର୍ଦ୍ଦନ, ମୂଷାବସ୍ଥା, ଭସାକୂପ, ଏବଂ ବୈତରଣୀ ନଦୀ—ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ନରକଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ। ପଶୂଳ, ପଶିଲା, ଏବଂ ଶାଲ୍ମଳୀ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଏହି ନରକର ଅଂଶ। କେହି ନିଜ ମାଂସ ଖାଏ, ଅଗ୍ନିର ମଧ୍ୟରେ ବସେ, ଦୁଷ୍ଟ ଲବଣ ଜଳ, ଉତ୍ତାପ ଜଳ, ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଧ, ଓ ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ। ପାଥର ରଙ୍ଗର ନରକ, କୀଟ ଭକ୍ଷଣ, ମଳ ଲଗାଇବା ଓ ମଳ ଖାଇବା, ଧୂଆଁ ପିଇବା, ଦୋରିରେ ବାନ୍ଧିବା ଓ ନିର୍ନିଳ୍ନ କ୍ଷୁଦ୍ର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲଗାଇବା—ଏହି ସବୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ। ବହୁ ପ୍ରକାର କାଠର ଯନ୍ତ୍ର, ପିଶାଇବା ଓ କଟିବା ମଧ୍ୟ ଏହି ନରକର ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ। ଏହିପରି, ପୂର୍ବଜ ଓ ଧର୍ମ କ୍ରମକୁ ମନେ ରଖି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଦାନର ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ଏହି ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।