ଏକ ଧାର୍ମିକ ଜୀବନରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଗୋ-ମାତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଔଷଧ, ତେଲ ବା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ଔଷଧ ଭାବରେ ତେଲ ପିଏ କିମ୍ବା ଔଷଧ ଖାଏ, କିମ୍ବା ବଛାମାନଙ୍କୁ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିବା, କିମ୍ବା ଶରୀରରେ ଔଷଧ ଲାଗିବା ଦ୍ୱାରା ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ, ଏହାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସରଣ କରାଯିବା ଦରକାର। ପାଦରେ ଲୋମ ଅପସାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଦୁଇ ପାଏଁ କେବଳ ଦାଢ଼ି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଲୋମ ହଟାଯିବା ଚାହିଁ। ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଲୋମ ହଟାଇ, ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଚୌଡ଼ା ଅଂଶ କାଟିବା ଆବଶ୍ୟକ। କିନ୍ତୁ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ କ୍ଷୁର କଟା ନିଷିଦ୍ଧ, ଓ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବୀରାସନ ବି ନିଷିଦ୍ଧ। ଯେଉଁଠି ରାଜା, ରାଜପୁତ୍ର କିମ୍ବା ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଲୋମ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦୁଇଗୁଣ ତପସ୍ୟା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ। ଏହି ଦୁଇଗୁଣ ତପସ୍ୟା ପରେ, ତପସ୍ୟାର ଇଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଦୁଇଗୁଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରୁତି କିମ୍ବା ସ୍ମୃତିରେ ଉଲ୍ଲେଖ ନଥିବା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ରାଜା କେବେ ବି ଇଚ୍ଛା ବା ମୋହବଶତଃ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏପରି ଭାବେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ସେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଘାସରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କୀଟ ବା ମାକି ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତେବେ ଉଚିତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଦରକାର। ଯଦି ରାତିରେ ଚଣ୍ଡାଳ ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ ହୁଏ, ତେବେ ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ଯଦି ଅଜାଣି ଏମିତି ଅଞ୍ଚଳରେ ରାତି କାଟିଯିବା, ତେବେ ତାରା ଉଦୟ ଓ ଗ୍ରହମାନେ ଦେଖାଦେବା ସମୟରେ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ପାଣିର ପଥ, ପିଲାମାଣଙ୍କର ବିଲ, କିମ୍ବା ଉଳ୍ଲୁକା ଗୁହା ଭିତରେ ଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିୟମିତ ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ଏଠି ଦାନ ହେଉଛି ଧନ ଦେବା, ଏବଂ ଜଳାଶୟ ନିର୍ମାଣ କରିବା ମଧ୍ୟ ଏକ ମହାନ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ। ଜଳାଶୟ, କୁଆଁ, ପୋଖରୀ ଓ ଦେବତା ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଗୋ-ମାତାଙ୍କର ଧଳା ମୂତ୍ର ଓ କଳା ଗୋ-ମାତାଙ୍କର ଗୋମୟ ଆଣିବା ଦରକାର। ହଳଦିଆ ଗୋ-ମାତାଙ୍କ ଘିଅ ନେବା ଉଚିତ, ଯାହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ। ଏହି ସବୁକୁ ଓଁ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଆଣି, ଓଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉଠାଇ, ପଳାଶ ଗଛର ମଧ୍ୟମ ପତ୍ର ଉପରେ ଶୁଭ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଜନ୍ମ କ୍ଷୁଦ୍ରାଶୌଚ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଆସିଲେ, ଜନ୍ମିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମର ଅଶୌଚ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ; ମୃତ୍ୟୁରେ, ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁର ଅଶୌଚ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଗର୍ଭ ନିସ୍କ୍ରମଣ ପାଇଁ ମାସରେ ତିନି ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ମହିଳାଙ୍କ ରଜୋନିବୃତ୍ତି ପରେ, ସେ ଯଦିଓ ରଜସ୍ୱଳା, ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପିତୃକୁଳ ଅନୁଯାୟୀ ତିଳଓଦକ ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଛଅ ଜଣ ପାଇଁ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ନିୟମ, ଏହା ଦାତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରେ ନାହିଁ। ପିତାମହୀ ଓ ପ୍ରପିତାମହୀ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ସ୍ବଜନମାନେ ନିଜେ ଉଚିତ ପିଣ୍ଡ ଦେବେ। ଏଠି ଦେବତା ଅନାହ୍ୱାନରେ ଏକ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ପାର୍ୱଣ ନାମକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହିତ, ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ପୁରୁଷ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନରେ କେବଳ ଏକ ପିଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ବିବାହ ମନ୍ତ୍ର ଓ ପାଣିଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା ଜନାନୀ ତାଙ୍କ ନିଜ କୁଳରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ତିନିଏ ଭଳି ଅଶୌଚ୍ୟ, ପିଣ୍ଡ ଦାନ ଓ ତିଳଓଦକ ଦେବାରେ ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ଏକତା ପାଉଥିବେ। ପିଣ୍ଡ, କୁଳ ଓ ଅଶୌଚ୍ୟରେ ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ଏକତା ଲାଭ କରନ୍ତି। ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ ସଜ୍ଜନ ବାପାଣ୍ଡା ସମ୍ପ୍ରଦାୟୀ ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ ଜାତିକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।