ରାଜାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଋଷି କହିଲେ— ହେ ରାଜନ୍, ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଯଦି କେହି କେବଳ ଗୋଅଁଠିର ଏକ ଖଣ୍ଡ ଦାନ କରେ, ବା ମନ୍ଦିରର ଭୂମିକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳରେ ଶିଚିତ କରେ, ବା ମନ୍ଦିରକୁ ମାଟି କିମ୍ବା ଧାତୁ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରେ, ବା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଶିଳାରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରେ, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ଜଳାଇଥିବା, ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଦୀପ ଜଳାଇଥିବା, ଶଙ୍କର କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା ଦେଖି ନମସ୍କାର କରିଥିବା, ଦେବୀ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଏକ ପରିକ୍ରମା କରିଥିବା— ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରି, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ। ପରିକ୍ରମାରେ ଜତେ ଦୂର ଚାଲିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପ, ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ସମାନ ମିଳେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ କୌଣସି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ରହିନାହିଁ; ସେ ପୁନଃ ସଂସାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ। ଶଙ୍କରଙ୍କର କୃପାରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡିନାହିଁ। ସେ ମନରେ ଯାହା ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିବା ପାଇଁ ସାଧନା କରେ। ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଗାନ କରୁ କି ନା କରୁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ମୁକ୍ତି ପାଉଥିବାର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ହଂସ ଯାନରେ ବସି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ବସି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏପରି ଲୋକଙ୍କର ମହତ୍ ଫଳ କଥା ଏକା ଶିବ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନନ କରିପାରିନାହିଁ। ସେ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଶୁଣ। ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ପାଞ୍ଚ କଳ୍ପ ଧରି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳି, ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳଦାୟି ହୁଏ। ଦେବତାଙ୍କ ସଂପୃକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ, ଉପକରଣ ବିଷ୍ଣୁ; ଆମ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ସହା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ହେ ରାଜନ୍, ଏହି କଥାକୁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ। କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରୁ ଯଦି କୌଣସି ପାପ ହୋଇଥାଏ, ଅପରାଧର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଥା ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦିନରେ ତିନିଥର ନାହାଇ, ଗୋମାତାଙ୍କର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ରତା ଦେଖି, ଏହାର ପବିତ୍ରତା କଥା ମୁଁ କହିବି। ଏକ ଦିନ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଏକ ଦିନ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଅଗ୍ନିରେ ଘୃତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ମିଳେ। ଏହି ମୁଖ ଭାଗକୁ ଭୂମିରେ ରଖି ସୁରକ୍ଷିତ କରିଲେ, ପବିତ୍ରତା ମିଳେ; ଯଦି ସମସ୍ତ ଖାଇଯାଏ, ତିନି ରାତି ଅପବିତ୍ରତା ରହିଥାଏ। ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ତିନି ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉତ୍ତମ ପବିତ୍ରତା। ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ଚାଣ୍ଡାଳ, ଶ୍ୱାନପାକ, ମୂତ୍ର, ମଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଅନ୍ତି, ବା ଅପସ୍ତ୍ରୀ ରଜସ୍ତା ନାରୀ, ନବଜାତ ଶିଶୁ ମା, କିମ୍ବା ଜଳ ତୁଳୁଥିବା ନାରୀଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ, ବା ରଜସ୍ତା ନାରୀ ଶ୍ୱାନ, ହାତୀ, କାଉଁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ, ବା ଦୁଇ ରଜସ୍ତା ନାରୀ ଏକାପରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିଲେ, ବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହୋଇ ନାହାଇନାହିଁ, ବା ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ନାରୀଙ୍କ ସମ୍ମିଳନ କଲେ, ମୂତ୍ର କିମ୍ବା ମଳ ସ୍ପର୍ଶ ପରି ପବିତ୍ରତା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଓ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା କଥା ରାଜାଙ୍କୁ ଋଷି କହିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାଙ୍କ ସେବା ଓ ଶୁଦ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ୱ ରଖିଥାଏ।