ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା—ଗ୍ୟାନ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ମାଧବଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ପାଇଁ ସମର୍ଥ ହୁଏ। ଏହି ଗ୍ୟାନ ଦାନ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ମଧ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, ଏହା ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ଲାଭ କରାଯାଏ। ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତି ଏତେ ଉଚ୍ଚ, ଯେ ଗାଁ ଦାନ କରିବା—ପାଠ ପାଇଁ, ଯାତ୍ରା ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଦୁଧ ପାଇଁ—ମନୁଷ୍ୟକୁ ନରକରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଏ। ଏହି ଉପଦେଶରେ ଏହି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥିଲା, ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଦାନ କରିବା ଏକ ବଡ଼ ଦାନ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦଶ ମିଳିଅନ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନ କରିଲେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ, ଏହି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଦାନ କରିଲେ ଏହାର ଦୁଇ ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଲୋକ ତାଙ୍କର ନିଜ ଘରରୁ କିଛି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ରତ୍ନ ଦାନ କରିଲେ ମୁକ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ, କୋରାଲ ଦାନ କରିଲେ ସ୍ଵର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ, ମୁକୁତା ଦାନ କରିଲେ ରୁଦ୍ର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ବେରିଲ୍ ଓ ଲାଲ ରତ୍ନ ଦାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିଲେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ସମ୍ମିଳନ ମିଳେ; ଯାନ ଦାନ କରିଲେ ସ୍ଵର୍ଗର ଦିବ୍ୟ ଯାନ ଉପରେ ଯାଇଥାଏ। ଗାଁକୁ ଘାସ ଦାନ କରିଲେ ରୁଦ୍ର ଲୋକ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ଉପଦେଶରେ ଏହି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମର ଆଚରଣକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲିନ ରହନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଶିଖାଇବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ରାଗ ଓ ଦ୍ୱେଷ ରହିତ, ସେମାନେ ସଦା ସଜନମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଏବଂ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ରହନ୍ତି। ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଁର ମଙ୍ଗଳରେ ସଦା ଲିନ ରହନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଖାଦ୍ୟର ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖନ୍ତି, ଗାଁପ୍ରତି ଧୈର୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ରଖନ୍ତି। ସେମାନେ ଅଗ୍ନିର ସେବା କରନ୍ତି ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେବା କରନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାରେ ସଦା ଲିନ ରହନ୍ତି ଏବଂ ହରି ନାମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି। ଏହିପରି, ରାଜାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ରକ୍ଷକ ନଥିବା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହକୁ ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଦାହ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ଉତ୍କଳନ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଲିଙ୍ଗକୁ ଏକ ମୁଠି ପାଣି ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଲେ, ଯଦି ନିୟମ ନଥାଏ ମଧ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ, ଅର୍ପଣ କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଆଦର କଲେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିୟମ ବିନା ପୂଜା କଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିର ସ୍ଵଚ୍ଛ କଲେ, ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା କ୍ରିଷ୍ଟାଲ୍ ଲିଙ୍ଗକୁ ମରାମତ କଲେ, ମନ୍ଦିରରେ କଉ ଚମଡ଼ ଦିଲେ, ମନ୍ଦିର ମାଟି କିମ୍ବା ଧାତୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ମନ୍ଦିରକୁ ପାଉଡ଼ର୍ ଷ୍ଟୋନ୍ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ କଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ଜଳାଇଲେ, ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଅବିଛିନ୍ନ ଦୀପ ଜଳାଇଲେ, ଶଙ୍କର କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ଦେଖି ବନ୍ଦନା କଲେ, ଦେବୀ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏକ ପରିକ୍ରମା କଲେ—ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ। ପରିକ୍ରମାର ପ୍ରତି ଏକ ପଦକ୍ଷେପ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବା ସମାନ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ଉପଦେଶ ରାଜାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମର ଉତ୍ତମ ମାର୍ଗ ଦେଖାଇଦେଇଥିଲା।