ଏକ ରଜନୀରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାପାଇଁ ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷି ଆସିଲେ । ଋଷି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଭୂପତି, ଦାନ କରିଲେ ମଣିଷ ଚାଲିଶି ପିଢି ସହିତ ଉତ୍ତମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚେ । ସେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନଃ ଫେରିବା ଅତି ଦୁର୍ଭର । ପ୍ରଥିବୀରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜଳ ଦାନ ଭଳି ଦାନ କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ନାହିଁ ହେବ । ଦାନର ଫଳ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦାତା ପାଇଁ ମିଳେ । ଶାସ୍ତ୍ର ଏହାକୁ ସ୍ଥିର କରିଛି—ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକ ପ୍ରତିବାପାଇଁ ଫେରିନାହିଁ । ଏହି ଦାନ ବେଦ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । ଜଳ ଦାନ କରିଲେ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଏହାକୁ ପଦ୍ମଜ୍ୟ ମହାପୁରୁଷ କହିଛନ୍ତି । ତେଣୁ, ଭୂପତି, ଖାଦ୍ୟ ଦାତାକୁ ଜୀବନ ଦାତା ଭାବରେ ଜାଣିବା ଉଚିତ । ଏହି ଦାନ ଭଳି ଦାନ କିଛି ନାହିଁ । ଖାଦ୍ୟ ଦାତାକୁ ଯମଦୂତମାନେ ଦେଖିନାହିଁ, ଏହି ଦାନ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ । ଏହି ଦାତା ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରିଥିବା ପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ । ଗଙ୍ଗାରେ ଏକ ଶତାଧିକ ଜନ୍ମ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ । ସେ ପରିବାର ସମୂହ ସହିତ ବୂହ୍ୟ ନଗରରେ ଏକ ଯୁଗ ଧରି ବାସ କରେ । ଏହାପାଇଁ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଦୟାର ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି । ଏହି ଦାତା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ । ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଦିଅନ୍ତି । ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବ୍ରହ୍ମା ଧାମକୁ ପାଇଁ । ଏହି ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ମୁଁ କହିପାରିବି ନାହିଁ, ଏହା ଅପାର । ଏହି ଦାତା ରୁଦ୍ର ଭଳି ହୋଇଯାଏ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ । ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି କେହି ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଗଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଓ ଉତ୍ତମ ଦାନ ରହିଥିଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏହି ଦାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଯେଉଁ ରାଜା ଭୟଭୀତ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ । ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିଲେ ରୁଦ୍ର ଧାମକୁ, କନ୍ୟା ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମା ରାଜ୍ୟକୁ ପାଇଁ । ଯେଉଁ କ୍ଷଣ୍ଡ କନ୍ୟାକୁ ଶୋଭା ଦେଇ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଦାନ କରନ୍ତି, କାର୍ତ୍ତିକ ବା ଆଷାଢ଼ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଏହା କରିଲେ, ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ ରୁଦ୍ର ରୂପ ପାଇଁ । ଶିବଲିଙ୍ଗ ଚିହ୍ନ ଥିବା ମହିଷ ମୁକ୍ତ କରିଲେ, ଅନୁସାରିତ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପାନ ଦାନ କରିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଇଁ ଦାନର ଫଳ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ । ଇଁ ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମା ଧାମକୁ ଯାଏ, ଗୁଡ଼ କିମ୍ବା ଇଁ ରସ ଦାନ କରିଲେ କ୍ଷୀର ସାଗରକୁ ପାଇଁ । ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରିଲେ ମାଧବ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରେ । ଗୋ ଦାନ କରିଲେ ଶ୍ରବଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟାରୋହଣ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପାଇଁ, ସେ ନରକରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ । ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରିଲେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରେ । ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଦାନ ମହାଦାନ ଭାବରେ ଘୋଷିତ । ଦଶ ମିଳିଅନ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନର ଫଳ ଯେତେ, ଶାଳଗ୍ରାମ ଦାନର ଫଳ ତାହାଠାରୁ ଦୁଇ ଗୁଣା । ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ ଘରରୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଁ । ରତ୍ନ ଦେଇ ମଣି ଭରିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଦାନ କରିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ । ପ୍ରବା ଦାନ କରିଲେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ, ମୁକ୍ତା ଦାନ କରିଲେ ରୁଦ୍ର ଧାମକୁ ପାଇଁ । ଏଭଳି ଋଷି ରାଜାଙ୍କୁ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିବେଚନା କରି ଶାନ୍ତ ହୃଦୟରେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ।