ଏକ ମହାନ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପୁରୁଷ, ନିଜ କୁଳର କୋଟି କୋଟି ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶିବତ୍ୱ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚାଇଥାଏ। ଦଶ ହଜାର ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ସେ ଏହି ଶିବତ୍ୱକୁ ଅଧିଗମନ କରେ। ଏହାପରେ, ସେ ଅନେକ ପିଢି ସହିତ ଏକାଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଏ। ସେଠାରେ, ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନଗରରେ ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରେ। ସେ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ଅଧିଗମନ କରେ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଧୂପ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଦାନ କଲେ, ରାଜାମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଚାହିଦା ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଫଳ କ’ଣ ଏବଂ ଏହି ଫଳ ଶିବଙ୍କୁ ଦୀପ ଦାନର ଫଳ ସମାନ—ଏହା ଶୁଣ। ସେ ତାଙ୍କର ତିନି ପିଢି ପୂର୍ବଜମାନେ ସହିତ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଚାଳିଶି ପିଢି ସହିତ ସେ ପରମ ପଦକୁ ଯାଏ। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚେ, ଯେଉଁଠାରୁ ପୁନର୍ବାପସ୍ଥାନ କଠିନ। ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜଳ ଦାନ ସମାନ ଦାନ କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ନ ହେବ। ସମସ୍ତ ଦାନର ଫଳ ଖାଦ୍ୟ ଦାତା ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ। ଏହି ଦାତା ପାଇଁ ଫେରିବା ନାହିଁ—ଏହି କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଶ୍ଚିତ। ବେଦାଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ଜଳ ଦାନ କଲେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ—ଏହି କଥା ପଦ୍ମଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ମହାରାଜ, ଖାଦ୍ୟ ଦାତାକୁ ଜୀବନ ଦାତା ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ରାଜାମାନ୍ୟମାନ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ସମାନ ଦାନ କିଛି ନାହିଁ। ଯମଦୂତମାନେ ଏହି ଦାତାକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହାନ୍ତି; ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ ଦାନୀ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏହି ଦାତା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ, ବିଶେଷ କରି ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନ କରିଥିବା ପରି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଗଙ୍ଗାରେ ଏକ ଅଠଶେ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ—ଏହି କଥାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେ ଅନେକ ପରିବାର ସହିତ ବୂହ୍ୟ ନଗରରେ ଏକ ଯୁଗ ବାସ କରେ। ସେପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ସମସ୍ତ ପାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ହୁଏ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ନିଜ ଲୋକ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଧାମକୁ ଲାଭ କରେ। ହେ ପଣ୍ଡିତ, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କେତେ ଅପାର ତାହା କହିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। ସେ ନିଜେ ରୁଦ୍ର ହୋଇଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ। ଶତାବ୍ଦୀ ଯାଏଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦାନ ସହିତ ଅଛି। ଯେ ଭୟାକ୍ରାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ବିଶେଷ ଫଳ ପାଏ। ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଏ; କନ୍ୟା ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେ କନ୍ୟାକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରି ଏକ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, କାର୍ତ୍ତିକ ବା ଆଷାଢ଼ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମରେ ଲାଗିଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଲାଭ କରେ। ଯେ ମହାବଳଦ୍ଧ ମହିଷକୁ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଚିହ୍ନ ଦେଇ ମୁକ୍ତ କରେ, ଯେ ସ୍ୱଯୋଗ୍ୟତାନୁସାରେ ପାନ ଦାନ କରେ, ଯେ ଇଖୁ ଦାନ କରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଧାମକୁ ଯାଏ। ଗୁଡିଏ ବା ଇଖୁ ରସ ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦୁଧ ମହାସାଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଭଳି ଦାନ, ପୂଜା, ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମହାତ୍ମା ମଣିଷ ଅପୂର୍ବ ଫଳ ଲାଭ କରେ, ନିଜ ଉତ୍ତମ ଗତି ଓ ସମସ୍ତ ପରିଜନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଏ।