ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ରାଜାଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ଯେ, ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସେବନା କରେ, ସେ ଯେଉଁଠି ଦୁଷ୍କର ଅପରାଧ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଅନେକ ପାପ ହେଉଥିବା ଦାଗ ତାହାରୁ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଏମିତି ଭକ୍ତ ଚିରକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ରହିଥିବାଯାଏ, କ୍ଷୀରସାଗରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ବାସ କରିଥାନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କ ତିନି ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ବଂଶଜ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜୀବର ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବାସ କରନ୍ତି। ବିଶେଷରେ, ସେ ଏକୋଇଶି ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ କୁଳ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରୁ କେବେ ଫେରିଆସିବା ନାହିଁ। ଦଶ ହଜାର ବଂଶଜ, ଶତ ହଜାର ପରିବାର, ଏବଂ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ପିଢି ସହିତ ସେ ବିଷ୍ଣୁର ନଗରରେ ବସିଥାନ୍ତି। ଏମିତି ଅନେକ କୁଳ ସହିତ ସେ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମିଳନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରାରେ ସେ ଅନେକ ଶତ ହଜାର ବଂଶଜ ସହ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନାରିକେଳ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ସୁଣ। ଏହି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଦୁଇ ଶଖା ପରିବାର ସହ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ସେ କେଶବଙ୍କ ସହ ଏକ ଲକ୍ଷ ପୂର୍ବଜ ସହ ବିଷ୍ଣୁଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଭକ୍ତିଭାବରେ ହରିଙ୍କୁ ନ୍ୟାସାନ୍ନ କରି ସ୍ନାନ କରାଇଲେ, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ତିନି ଶତ ଧର୍ମାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ବିଷ୍ଣୁ ଧାମରେ ବସିଥାନ୍ତି। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ, ମନ୍ବନ୍ତର ଓ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ, ଅମାବାସ୍ୟା ସନି ସହ, ମଙ୍ଗଳବାର ଅଶ୍ୱିନୀ ନକ୍ଷତ୍ର, ବୁଧବାର ଅନୁରାଧା ନକ୍ଷତ୍ର, ଶ୍ରାବଣ ମାସ, ବୁଧ ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଆଷାଢ଼ ମାସ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳୀରେ ଯେଉଁଠି ଘୃତ, ମଧ ବା ଦହି ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ତିନି ଶତ ଧର୍ମାତ୍ମା ସହ ବିଷ୍ଣୁ ନଗରରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ନବଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଶିବ ସାମୀପ୍ୟ ଲାଭ କରି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଅଷ୍ଟମୀ ବା ସୋମବାରରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଶିବ ସାମୀପ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଘୃତ ଓ ମଧ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ, ଶିବ ସଦୃଶ ହୁଏ। ଏହିପରି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ଓ ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲାଭ ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବ ଲୋକରେ ଧର୍ମାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ବାସ କରିଥାନ୍ତି। ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସେ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ବଂଶଜକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ଶିବ ପଦକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଦଶ ହଜାର ଜନ୍ମର ସଂଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ସେ ଶିବପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅନେକ ପିଢି ସହ ବିଷ୍ଣୁଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସେ ବିଷ୍ଣୁନଗରରେ ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି। ଯଥାବଧି ପୂଜା କଲେ, ସେ ଅନୁସାରୀ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଭକ୍ତି ସହ ଧୂପ ଦେଇଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଦାନ କଲେ, ଚାହିଦା ମୁତାବକ ସମସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେଇଲେ, ଶିବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ସେ ତିନି ପିଢି ପୂର୍ବଜ ସହ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ପୂଜା, ଦାନ, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଜୀବ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ନିଜ ପୂର୍ବଜକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଅନନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ସାମୀପ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।