ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ପୁନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ବିଷୟରେ ଶ୍ରୁତି କରାଯାଉଛି। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ତିନି ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିବାର ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷର ଛାୟାରେ ଅଧା ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ପୋକରି ବା ଗ୍ରାମ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ କଲେ କେତେ ପୁନ୍ୟ ହୁଏ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ବଂଶର କୋଟି-କୋଟି ପିଢି ଗଣନା ଯେତେ ବର୍ଷ ହୁଏ, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମା ଏକା ଯୁଗର ନାୟକ। ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ପୁନ୍ୟ ଫଳ ମନ୍ତ୍ରଣା କରାଯାଉଛି—ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନାରାୟଣଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି। ଏବେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଦାନ କରିଥିବା ପୁନ୍ୟର ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ହୁଏ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କଥା ଯେତେବେଳେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁର ଆନନ୍ଦରେ ମଦିରାପାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ପାପ ସମସ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ସେମାନେ ଖିରସାଗରରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ଯେତେ ଦୀର୍ଘ ଅଛନ୍ତି, ସେତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବସିଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ତିନି ପିଢି ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ବିଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେବାଳୟରେ ଏକୋଇ ପିଢି ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରୁ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାସ ନାହିଁ। ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକରେ ହଜାର ହଜାର ବଂଶଜ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହରରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପରିବାର ସହିତ ବସିଥାନ୍ତି।