ଏହି କଥାରେ କୁହାଯାଉଛି—ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି କର୍ମ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠାରେ କର୍ତ୍ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ନାଶ ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହା ଫଳରେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ପାଇଥାଏ, ଏବଂ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ। ସେ ମଧ୍ୟ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ ତିଆରି କରିବାର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ ଉପଦେଶ। ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମହାପ୍ରତୀପୀ ନାମକ ଏକ ପଣ୍ଡିତ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଣୀ ଅତି ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଚମ୍ପକମଞ୍ଜରୀ। ସେମାନେ ସଦା ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିଲେ। ଯିଏ ଶାସ୍ତ୍ର ବିପରୀତ କଥା କହେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଏହି ରାଜା ସଦା ଆଚାର୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ଶୁଣୁଥିଲେ, ଶାସ୍ତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷିତ ହେଉଥିଲା। ଏକଥର, ସେ ଏକ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲକୁ ସୀକାର କରିବାକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟରେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ପଶୁ ମିଳିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ଅତି ଥକି ଗଲେ। ତାପରେ, ସେଠାରେ ଏକ ଶୁଖିଲା ପୋଖରୀ ଦେଖି, ଚିନ୍ତା କଲେ—“ଏଠାରେ କିପରି ପାଣି ମିଳିପାରିବ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବଞ୍ଚିପାରିବି?” ଏହିଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ରାଜା ନିଜ ହାତର ଆକାରରେ ଏକ ଗଡ଼ି ଖୋଦିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ପାଣି ପାଇଲେ। ସେଠାରେ ଭୂମିଶ ନାମକ ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିସାଗର ବି ଡାକାଯାଉଥିଲା। ସେ କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଏହି ପଦ୍ମସର ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଷାଜଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ତେଣୁ, ହେ ନିର୍ମଳ ରାଜନ୍, ଆପଣ ଦୟାକରି ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ନିଜେ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ। ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବୁଦ୍ଧିସାଗର ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଏହି କାମ କଲେ—ପୋଖରୀଟିକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପଞ୍ଚାଶ ଧନୁଷ ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ଥ କରି ତିଆରି କଲେ। ପୋଖରୀ ତିଆରି ହେବା ପରେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ତାପରେ, ତ୍ରୁଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଯାତ୍ରୀମାନେ ସେଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ପାଣି ପାଇଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିସାଗର ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ମୁଛି ଦେଲେ ଏବଂ ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଜଣାଇଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ସେ ଏଠାରେ ଧର୍ମର ରଥ ଚଢ଼ିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ବୁଦ୍ଧିସାଗର ଧର୍ମ ନାମକ ରଥ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ମୋର ନିବାସକୁ ଆସି, ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ପୋଖରୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧର୍ମକୁ ବିବର୍ଣ୍ଣନ କଲେ। ଏହି ପୋଖରୀର ଏକ ପାହାଡ଼ର ଢାଳରେ, ବାଳୁକା ପାହାଡ଼ ପାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା। କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏହିଠାରେ ଏକ ବନ୍ୟଶୂକର ଦ୍ୱାରା ଆଉ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା। ପରେ, ସେଇ ସୂକର ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ପୋଖରୀ ତିଆରି ହେଲା। ଏହି ପୋଖରୀର ପାଣି ଜଙ୍ଗଲରେ ବସୁଥିବା ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ତ୍ରୁଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ହୋଇ, ପିଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ତିନି ହାତ ଗଭୀର ଏକ ଗଡ଼ି ଖୋଦାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଅଧିକ ପାଣି ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠାରେ ପାଣି ଶୁଖିଯାଇଥିଲା। ତାପରେ, ଆପଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ଆପଣ ସେଠାରେ ଗଛ ଲଗାଇଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକୃତ କଲା। ଏପରି ଧର୍ମର ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ଆପଣ ଆରୋହଣ କରି, ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କଲେ।