ଏହିପରି, ନରକରେ ଯେଉଁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର। ଏହି କଥା ଜାଣି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ସ୍ୱଭାବ କ୍ଷିପ୍ର ଭାବରେ ବୁଝାଇବି। ଯେଉଁ ଲୋକ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ତାହା ଅବିନାଶୀ ହୋଇଥାଏ। ଦାନ ଦେଇ ତାହାକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ଶୁଣ। ଏପରି ଦାନକର୍ତ୍ତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଗଣନା କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଜୀବନ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକର ମହତ୍ ଫଳକୁ ବର୍ଣ୍ଣନ କରିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ? ଏହି ଦାନକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିଠାରେ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା ସିଦ୍ଧି ହୋଇଯାଏ। ସେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଫଳ ପାଇଥାଏ; ଅଧିକ କଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଅବଧି ଜୀବନ ଯାପନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହି ମହତ୍ ଫଳଗୁଡିକୁ ଗଣନା କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକର ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ ହୋଇଯାଏ; ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭି, ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦାନକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଫଳ ପାଇ, ଆନନ୍ଦ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ରୁହନ୍ତି, ଲକ୍ଷାଧିକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭନ୍ତି। ସେ ପବିତ୍ର ପୋକର ଫଳ ପାଇଥାଏ; ଏହା ପ୍ରାଚୀନ ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶ। ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏହିଠାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମହାପ୍ରତୀପୀ ନାମକ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରାଣୀ, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଚମ୍ପକମଞ୍ଜରୀ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେମାନେ ସଦା ଶାସ୍ତ୍ରର ଧର୍ମ ଉପଦେଶକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ର ବିନା କଥା କହିଥିବା ଲୋକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି। ରାଜା ସଦା ଆଚାର୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଶୁଣନ୍ତି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲନ୍ତି। ରାଜା ଯେଉଁ ଭୂମିର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାହା ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ। ଏକଥିରେ, ଏହି ରାଜା ଏକ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ସେଉଁଠି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ନ ମିଳି, ଅତି କ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ, ଏକ ଶୁଷ୍କ ଝିଅ ଦେଖି, ଚିନ୍ତା କଲେ—‘ଏଠି କିପରି ପାଣି ମିଳିପାରିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବଞ୍ଚିପାରିବି?’ ତାପରେ, ତାଙ୍କର ହାତ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଗଡ଼ି ଖୋଡ଼ି, ପାଣି ପାଇଲେ। ସେଉଁଠି ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ, ଭୂମିଶ ନାମରେ, ତାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିସାଗର କହାଯାଏ। ମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—‘ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ପଦ୍ମପୋକର ଗୋଟେ ସମୟରେ ବର୍ଷାଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ତେଣୁ, ହେ ନିର୍ମଳ, ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ।’ ରାଜା ଏହି କଥା ଶୁଣି ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ନିଜେ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ। ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ବୁଦ୍ଧିସାଗର ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଭାବେ— ପୋକରକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଚାସ ଧନୁର ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ତ କରିବା ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ। ପୋକର ତିଆରି ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ କଥା ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ପାଣିପାଇ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀମାନେ ଏଠି ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଉପଭୋଗ କଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିସାଗର ତାଙ୍କର ପାପ କୁ ଦୂର କରି, ମୋ ସ୍ୱାମୀ, ଜଗତ୍ନାଥଙ୍କର ଲୋକକୁ ଗଲେ। କିନ୍ତୁ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଜଣାଇଲେ। ତେଣୁ, ସେଉଁଠି ଧର୍ମର ରଥରେ ଆରୋହଣ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ବୁଦ୍ଧିସାଗର ଧର୍ମ ନାମକ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ମୋ ନିବାସକୁ ଆସି, ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ।