ଏଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ବୃକ୍ଷମାନେ ନିଜ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଏମିତି କିଛି ମଣିଷ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନ ତ ଶରୀରରେ, ନ ଧନରେ କେହିଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ପୁରାତନ ଗଳ୍ପ କହିବି, ନାରଦ, ତୁମେ ମନୋଯୋଗ ଦେଇ ଶୁଣ। ଏହା ହେଉଛି ମହାପାପ ନାଶକ ଗଙ୍ଗା ମହିମା ସମ୍ବନ୍ଧରେ। ସଗରବଂଶୀ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଭଗୀରଥ। ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଧୃତିରେ ସେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ସମ, ଧର୍ମରେ ତିନି ନିଜେ ଧର୍ମରାଜା ସମାନ। ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀସମ୍ପଦାରେ ସମୃଦ୍ଧ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ। ରାଜା ଭଗୀରଥ ଶୂରବୀର, ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର, ସମ୍ମିଳିତ, ଦୟାଳୁ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଧର୍ମରାଜା ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେବାକୁ ଆସିଲେ। ଧର୍ମରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ—“ତୁମ ଯଶ ଶୁଣି ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣର ଅନୁରାଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଏଠି ସଦା ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ଦେବତାମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପକାର କରିବା ଦୁର୍ଲଭ।" ରାଜା ଭଗୀରଥ ନମ୍ରତା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ—“ମୁଁ ଉତ୍ତମ କରୁଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ଜିଜ୍ଞାସା ରଖୁଛି—ଦୟାକରି କହ, କେତେ ପ୍ରକାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି ଏବଂ କାହା ପାଇଁ ଏହିଅଟି ଉଲ୍ଲେଖିତ?” “ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ସବୁ ମତେ ବିସ୍ତାରରେ କହ।" ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା—“ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେବି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣ। ଏହିପରି ବର୍ଣ୍ଣିତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନେକ ଓ ଦୃଶ୍ୟରେ ଭୟାନକ। ତେଣୁ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ସ୍ୱଭାବ କୁ କହିବି।" “ସେହିପରି, ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଦାନ ଅବିନାଶୀ ହୁଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଦାନ ପରେ ତାହା ଉପଯୋଗ ହେଉଛି, ତାହାର ଫଳ ଶୁଣ। ସେ ବିଷ୍ଣୁର ଧାମକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ। ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ଗଣନା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଣଦାନ କରାଯାଏ, ତାହାର ମହତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନ କରିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ? ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହୁଏ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ସେଉଁଠି ଏହି ଫଳ ଲାଭ କରେ, ଅଧିକ କଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏହି ପୁଣ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଗଣନା କରିବାକୁ ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। କର୍ତ୍ତାର ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚୟ ନଶ୍ୱର ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ। ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସେ ଫଳ ପାଏ, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ। ସେ ମଧ୍ୟ କୋଟି କୋଟି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶତବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହେ। ସେ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀର ପୁଣ୍ୟ ପାଏ; ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଶିକ୍ଷା। ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମହାପ୍ରତୀପୀ ନାମକ ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରପାରଙ୍ଗତ ରାଜା ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରାଣୀ, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଚମ୍ପକମଞ୍ଜରୀ ନାମେ ପରିଚିତ। ସେମାନେ ସଦା ଶାସ୍ତ୍ରର ଧର୍ମ ଉପଦେଶରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଶାସ୍ତ୍ର ବିନା କଥା କହେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ଅପରାଧୀ।