ଭାରତ ଭୂମିକୁ ସମସ୍ତ କର୍ମର ଫଳ ଦାତ୍ରୀ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ। ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର କର୍ମଫଳ ଭୁଗୋଳ, ଭୂମି ଓ ଧନ ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହି ଫଳ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଓ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ। କିନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ମହାପୁଣ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ। ଏହି ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କେବେ ଆମେ ପରମ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବୁ? ସେହି ସମୟରେ ଆମେ ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ, ନିରନ୍ତର ଆନନ୍ଦ ଓ ଦୁଃଖର ଅଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବୁ। ନାରଦ, ତିନି ଲୋକରେ ସେଉଁଠିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ କେହି ନାହାନ୍ତି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଜାଣିପାରନ୍ତି। ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଅନ୍ନପ୍ରସାଦ ଯେଉଁଠି ଭୋଗ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯିଏ ଅହିଂସା ଓ ଏହା ସମ୍ପୃକ୍ତ ଗୁଣରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜ୍ୟ। ସମସ୍ତ ଜୀବର କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଯିଏ କାମ କରେ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ପୂଜାର୍ହ ହୁଏ। ଯିଏ ଇର୍ଷ୍ୟାରହିତ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦକ୍ଷ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ନାୟକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜ୍ୟ। ବେଦ ଆଲୋଚନାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଅପବିତ୍ରଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ଯିଏ ସମସ୍ତକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଦେଖେ, ତାଙ୍କ ଓ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ କଣ ଅଛି? ଯିଏ ନିଷ୍କାମ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ଯିଏ ପରହିତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜ୍ୟ। ସତ୍ପୁରୁଷ ସଙ୍ଗ ପାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜ୍ୟ। ଯିଏ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଆମ ସହ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରେ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟତରେ ଯାଏ, ସେ ପାପୀ ଓ ମୂଢ଼; ଏପରି ଅବିବେକୀ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି। ସେ ଅମୃତର ପାତ୍ର ଛାଡ଼ି ବିଷର ପାତ୍ର ନେଇଥାଏ। ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାର ନାଶକ ଓ ପ୍ରମୁଖ ପାପୀ ହୁଏ। ବେଦବିଦ୍ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ସେ କାମଧେନୁ ଛାଡ଼ି ଗଧାର ଦୁଧ ଚାହେ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଭୋଗ ହରାଇବାକୁ ଭୟ କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ଯାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେହି କର୍ମଫଳ ଦାୟକ ଜିନିଷ ଭି ଏଠି ମିଳେ। ଏପରି ଅବିବେକୀ ତିନି ଲୋକରେ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି। ହରି ମାନବ ରୂପରେ ଗୁପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଯିଏ ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ତାହାର ଫଳ ଅମର ହୁଏ। ନିଜ ଶୁଭ କର୍ମକୁ ‘ହରି ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ’ ବୋଲି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ କର୍ମଫଳ ଲୋଭୀ ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ପରମ ଦଶାକୁ ପାଉଛନ୍ତି। ନିଜ ଆଶ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ବିରାଗ୍ୟ ଅଭିଲାଷା କଲେ ଅକ୍ଷୟ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇପାରିବେ। ଯିଏ ନିଜ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କରି, ଅଚରଣ କରେ, ସେ ପତିତ ବୋଲି ପଣ୍ଡିତମାନେ କହନ୍ତି। ତଥାପି, ଏପରି ଦେବଭକ୍ତି ଥିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ନାରଦ, ଏପରି ଅପଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ରହିଥାଏ। ବାସୁଦେବକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଜ୍ଞାନ ଓ ମାର୍ଗ ଅଛି। ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଘାସ ପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛି। ସେଉଁଠିଏ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ନାହିଁ। ସେଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି, ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବିଶ୍ୱକୁ ତିନି ଭାଗରେ ଭରିଛନ୍ତି; ଏହି ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ସଫଳ ହୁଏ; ହରି ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିହୀନ କାର୍ଯ୍ୟ କେବେ ସଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ଓ ଏହା ଅନ୍ଧକାର ସମାନ।