ଏକ ସମୟର କଥା। ଦୁଇ ବିଶିଷ୍ଟ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ଏକଠା ହୋଇ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ କାର୍ୟକଳାପ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ହରିଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ଯାହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଘଟିଥିଲା। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅହଙ୍କାର ଓ ମାଲିକାନାର ମୁକ୍ତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଚାର୍ତ୍ତୁକ ଥିଲେ। ସନତ, କୁମାର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ସମୟରେ ଅନନ୍ତ, ଅବିଚଳ ଓ ଚାର୍ତ୍ତୁକ ମାନ୍ୟତା ପାଇଁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି ପଥରେ, ଦୁଇବାର ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପାଦରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି। ସେହି ସମୟରେ, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଦେବୀ ଋଷି ନାରଦ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାହାରେ ଲଗଣୀରେ ଥିଲେ, ସେଥିରେ ସେ ହସ୍ତ ଯୋଡି ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ। "ଓ ନାରାୟଣ, ଓ ଅଚ୍ୟୁତ, ଓ ଅନନ୍ତ, ଓ ବାସୁଦେବ, ଓ ଜନାର୍ଦନ! ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରିଛି!" ସେ କହିଥିଲେ। "ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଲୋକର ଇଶ୍ୱର, ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା, ଓ ଦାମୋଦର, ମୋ ନମସ୍କାର!" ସେ କହିଥିଲେ। "ଓ ଅଜା, ଓ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଓ ପବିତ୍ର, ଓ ମୁରାର ହତା, ମୋତେ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ସୁରକ୍ଷା କର!" ସେମାନେ ସହିତ ବସି, ନାରଦ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ। ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ଦେବୀ ଋଷି ଓ ତାଙ୍କର ସହଯୋଗୀ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଧୋଇ, ପାର କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କର ଗୁଣ ଉପରେ ଆଧାରିତ ବିଭିନ୍ନ କାହାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ନାରଦ କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱର ଇଶ୍ୱର, ଓ ଧନ୍ୟମାନେ, ଅବିଚଳ। ତେଣୁ, ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି—ଦୟାକରି ମୋତେ ଦୟାଳୁ ଇଶ୍ୱରଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଦେଖା!" "ହରି, ଯାହାର ପାଦର ଜଳ ଗଙ୍ଗା, ସେ କିପରି ଚିହ୍ନିତ?" ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ମୋତେ ଜ୍ଞାନର ଚିହ୍ନ ଓ ତପସ୍ୟାର ଚିହ୍ନ କୁହ!" ସେଠାରେ, ସେହି ଇଶ୍ୱର, ଯିଏ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ରହିଥାନ୍ତି, ଯିଏ ଗୁଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଓ ଗୁଣରୁ ପରିହାର କରନ୍ତି, ଯିଏ ଯୋଗୀଙ୍କର ଇଶ୍ୱର, ଯୋଗର ଅବିଧାନ, ଭାଗ୍ୟ, ଜ୍ଞାନର ଇଶ୍ୱର, ଜାଣିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଜାଣିବାକୁ ଯାହା ଚାହିଁ, ସେହି ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ନମସ୍କାର। "ସେହି ମାଧ୍ୟମରେ, ସେହି ଅଜା, ପ୍ରାଚୀନ, ମୂଳ ଗୁଣର ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ନମସ୍କାର। ସେହି ଗୁଣ ଯାହାର ପାଦ ଧରଣ କରାଯାଇଛି, ସେହି ଅଜା ଇଶ୍ୱରକୁ ମୁଁ ଭକ୍ତି କରେ। ସେହି ମୁକ୍ତ ଓ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହାକୁ ଜାଣିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ସେହି ଶୁଦ୍ଧ ଇଶ୍ୱରକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରେ। "ସେହି ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ, ଯିଏ ସବୁଠାରେ ଚମକେ, ସେହି ଇଶ୍ୱରକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରେ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ସୁଖ ପାଇଁ, ସେହି କୂର୍ମକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରେ। ସେହି ବରାହକୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରଥିବୀକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। "ସେହି ନରସିଂହକୁ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଜଗତରୁ ଗୋଟିଏ ଅଜୟ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଦକୁ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ବଂଶକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଜମାଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।" ଏହି ପ୍ରକାର, ସେମାନେ ଅନେକ ଗୁଣ ଓ କାହାଣୀରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିଥିଲେ। ଏହା ଏକ ଦିନର କଥା ଯାହା ଶାନ୍ତି, ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତିର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅଟୁଟ ରହିଛି।