अथ गोलोकनाथस्य गोम्नां विवरतो मुने
मुनिवर, मग गोलोकनाथाच्या गायींच्या विवरातून—
प्राणतुल्यप्रियाः सर्वे बभूवुः पार्षदा विभोः
त्या प्रभूचे सर्व सेवक त्याला प्राणापेक्षा प्रिय झाले.
राधातुल्याः सर्वतश्च राधादास्यः प्रियंवदाः
चहुबाजूंनी राधेसारख्या आणि राधेच्या गोड बोलणाऱ्या दासी होत्या.
आविर्बभूव सा दुर्गा विष्णुमाया सनातनी
मग तिथे दुर्गा, विष्णुमाया, सनातनी प्रकट झाली.
परिपूर्णतमा तेजः स्वरूपा त्रिगुणात्मिका
ती पूर्ण तेजाची मूर्ती आहे, आणि तिला त्रिगुणांचा आधार आहे.
या तु संसारवृक्षस्य बीजरूपा सनातनी
ती सनातनीच संसाराच्या वृक्षाचे बीजस्वरूप आहे.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र सस्त्रीकस्तु चतुर्मुखः
तेवढ्यात तिथे त्याच्या पत्नीसमवेत चतुर्मुख प्रकट झाला.
कमण्डलुधरो जातस्तपस्वी नाभितो हरेः
त्याच्या हातात कमंडलू होता, तो तपस्वी होता, आणि हरीच्या नाभीतून जन्मला.
निषसादासने रम्ये विभोस्तस्याज्ञया मुने
मुनिवर, प्रभूच्या आज्ञेने तो सुंदर आसनावर बसला.
वामार्द्धाङ्गो महादेवो दक्षार्द्धो गोपिकापतिः
महादेव डाव्या अर्ध्या देहाने आणि गोपींचे स्वामी उजव्या अर्ध्या देहाने—
स्तुत्वा कृष्णं समाज्ञप्तो निषसाद हरेः पुरः
त्यांनी कृष्णाची स्तुती केली, आज्ञा मिळवली आणि हरीसमोर बसले.
सत्यलोके स्थितो नित्यङ्गच्छ मांस्मर सर्वदा
सत्यलोकात सदैव राहा, जा आणि नेहमी माझे स्मरण कर.
जगाम भार्यया साकं स तु सृष्टिं करोति वै
तो आपल्या पत्नीसमवेत गेला आणि सृष्टीची निर्मिती करतो.
ततः पश्चात्पञ्चवक्त्रं कृष्णं प्राह महामते
मग नंतर पंचमुखाने, हे महामती, कृष्णाला संबोधून सांगितले.
यावत्सृष्टिस्तदन्ते तु लोकान्संहर सर्वतः
सृष्टीच्या शेवटी सर्व जग सर्वत्रून परत घे.
ततः कालान्तरे ब्रह्मन्कृष्णस्य परमात्मनः
मग काही काळानंतर, हे ब्रह्मन्, कृष्ण या परमात्म्याचे—
तामादिदेश भघगवान् वैकुण्ठं गच्छ मानदे
भगवान म्हणाले, "मान्यवर, वैकुंठात जा."
सापि कृष्णं नमस्कृत्य गता नारायणान्तिकम्
ती कृष्णाला वंदन करून नारायणाच्या सान्निध्यात गेली.
आसां पूर्णस्वरूपाणां मन्त्रध्यानार्चनादिकम्
या पूर्ण स्वरूप असणाऱ्यांमध्ये मंत्र, ध्यान, पूजा आणि इतर उपासना आहेत.
तारः क्रियायुक् प्रतिश्ठा प्रीत्याढ्या च ततः परम्
मंत्राचा अक्षर, कृती, प्रतिष्ठा आणि भक्तीने परिपूर्णता—
सुतपास्तु ऋषिश्छन्दो गायत्री देवता मनोः
ऋषी सुतपास, छंद छंद, देवता गायत्री आणि मन मनु आहे.
षडक्षरैः षडङ्गानि कुर्याद्विन्दुविभूषितैः
षडाक्षरी मंत्राने, बिंदूंनी सुशोभित अशी सहा अंगे करावीत.
श्वेतचंपकवर्णाभां कोटिचन्द्रसमप्रभाम्
श्वेत चंपकासारखी कांती आणि कोटी चंद्रांसारखी प्रभा—
सुश्रोणीं सुनितंबां च पक्वबिंबाधरांबराम्
सुंदर कंबरेची, नाजूक कमरेची आणि पिकलेल्या बिंबासारख्या ओठांची—
रत्नकेयूरवलयहारकुण्डलशोभिताम्
रत्नांच्या केयूर, कंगण, हार आणि कुंडलांनी शोभलेली—
रासमण्डलमध्यस्थां रत्नसिंहासनस्थिताम्
रासमंडळाच्या मध्यभागी, रत्नांच्या सिंहासनावर बसलेली—
लक्षषट्कं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं हुनेत्तिलैः
मंत्र एक लक्ष वेळा जपावा आणि त्याच्या दहावा भाग तीळांनी होमावा.
षट्कोणेषु षडङ्गानि तद्बाह्ये ऽष्टदले यजेत्
सहा कोपऱ्यांत सहा अंगे पूजावीत; त्याच्या बाहेर, आठ पाकळ्यांच्या कमळात पूजावावी.
ततः शशिकलां पारिजातां पद्मावतीं तथा
मग शशिकला, पारिजात आणि पद्मावती—
इन्द्राद्यान्सायुधानिष्ट्वा विनियोगांस्तु साधयेत्
इंद्र व इतरांना त्यांच्या शस्त्रांसह पूजून, त्यांची नियुक्ती करावी.