पृष्ठतः सुरभिं चेष्ट्वा केसरेष्वङ्गपूजनम्
सुरभि मागे ठेवून, केसांच्या मुळाशी तिच्या अंगांची पूजा करावी.
पीठकोणेषु बद्ध्वादिकिङ्कणीं च तथा पुनः
पुन्हा, आसनाच्या कोपऱ्यांमध्ये एक छोटी घंटी बांधावी.
अग्रतो वनमासादिर्दिक्ष्वष्टसु तथा स्थिताः
पुढे, वनमाला व इतरांना ठेवावे आणि आठही दिशांना त्यांना स्थान द्यावे.
नन्दगोपो यशोदा च सगोगोपालगोपिकाः
नंदगोप, यशोदा, तसेच गवळे आणि गवळणी यांचाही समावेश करावा.
कुमुदः कुमुदाक्षश्च पुण्डरीको ऽथ वामनः
कुमुद, कुमुदाक्ष, पुंडरीक आणि वामन यांनाही स्थान द्यावे.
विष्वक्सेनश्च संपूज्यः स्वात्मा चार्च्यस्ततः परम्
विश्वक्सेनाची पूजा करावी आणि त्यानंतर स्वतःचाही सन्मान करावा.
स चिरायुर्निरातङ्को धनधान्यपतिर्भवेत्
तो दीर्घायुषी, दुःखरहित आणि धनधान्याचा स्वामी होतो.
नाथाय हृदयान्तो ऽयं वसुवर्णो महामनुः
हा सुवर्ण व संपत्ती देणारा महान मंत्र, अंतःकरणात वसणाऱ्या नाथासाठी आहे.
वर्णद्वन्द्वैश्च सर्वेण पञ्चाङ्गान्यस्य कल्पयेत्
सर्व वर्णद्वयांनी त्याची पाच अंगे नीट मांडावीत.
किङ्किणीवलयहारनूपुरै रञ्जितं नमत गोपबालकम्
गोपाळ बालकाला घंट्या, कडे, हार आणि पैंजणांनी सजवा आणि त्याला वंदन करा.
ब्रह्मवृक्षसमिद्भिश्च जुहुयात्पायसेन वा
ब्रह्मवृक्षाच्या समिधांनी किंवा पायसाने होम करावा.
तत्रावाह्यार्चयेत्कृष्णं मन्त्री वै स्थिरमानसः
तेथे, स्थिर मनाने पुजारी कृष्णाचे आवाहन करून पूजा करावी.
वासुदेवं बलं दिक्षु प्रद्युम्नमनिरुद्धकम्
वासुदेव, बलराम, दिशांमध्ये प्रद्युम्न आणि अनिरुद्ध यांना स्थान द्यावे.
लोकेशान्सायुधान्बाह्ये एवं सिद्धो भवेन्मनुः
जगातील सर्व आयुधधारी अधिपती बाहेर ठेवावेत; अशा प्रकारे मंत्र सिद्ध होतो.
श्रीगोविन्दं ततः प्रोच्य गोपीजनपदं ततः
श्रीगोविंदाचे उच्चारण करून, नंतर गवळ्यांचे प्रदेश सांगावे.
मुन्यादिकं च पूर्वोक्तं सिद्धगोपालकं स्मरेत्
मुनि व इतर पूर्वी सांगितलेले, सिद्ध गोपाळकाचे स्मरण करावे.
दिव्यक्रीडासु निरतौ रामकृष्णौ स्मरन् जपेत्
दिव्य लीलेत मग्न राहून, रामकृष्णाचे स्मरण करीत जप करावा.
चक्री मुनिस्वरोपेतः सर्गी चैकाक्षरो मनुः
चक्रधारी, श्रेष्ठ मुनींसह, सर्जनशील एकाक्षरी मंत्रासह असावा.
सैव ङेंतो युगार्णः स्यात्कृष्णाय नम इत्यपि
‘ङेṃ’ हे अक्षर युगार्ण आहे; तसेच ‘कृष्णाला नमस्कार’ हेदेखील त्यात समाविष्ट आहे.
गोपालायाग्निजायान्तो रसवर्णः प्रकीर्तितः
‘गोपाल’ या नावाच्या शेवटी, अग्नीपासून उत्पन्न झालेले ‘आ’ हे रसवर्ण आहे असे सांगितले आहे.
कृष्णगोविन्दकौ ङेंतौ सप्तार्णः सर्वसिद्धिदः
‘कृष्ण’ आणि ‘गोविंद’ या नावांतील ‘ङेṃ’ हे सात प्रकारचे असून, सर्व सिद्धी देणारे आहे.
कृष्णगोविन्दकौ ङेंतौ हृदन्तो ऽन्यो नवाक्षरः
‘कृष्ण’ आणि ‘गोविंद’ या नावांतील ‘ङेṃ’ आणि शेवटी ‘हृद’ मिळून, आणखी एक नऊ अक्षरी मंत्र तयार होतो.
कामः शार्ङ्गी धरासंस्थो मन्विन्द्वाढ्यश्च मन्मथः
काम, शार्ङ्गधारी, पृथ्वीवर स्थिर, मन व संपत्तीने युक्त, हाच मनमथ आहे.
बालान्ते वपुषे कृष्णायाग्निजायान्तिमो ऽपरः
‘बाळ’ या नावाच्या शेवटी, कृष्णाच्या रूपासाठी, अग्नीपासून जन्मलेला अक्षर शेवटी येतो.
ततो ध्यायन्स्वहृदये गोपीजनमनोहरम्
त्यानंतर, आपल्या मनात गोपीजनांना आनंद देणाऱ्या त्याचे ध्यान करावे.
कालिन्दीपुलिने विहारिणमथो राधैकजीवातुकं वन्दे नन्दकिशोरमिन्दुवदनं स्निग्धांबुदाडंबरम्
मी नंदाचा मुलगा, ज्याचे मुख चंद्रासारखे आहे, ज्याचे वस्त्र गडद पावसाळी मेघासारखे आहे, जो कालिंदीच्या काठी विहार करतो आणि जो फक्त राधेचा जीव आहे, त्याला वंदन करतो.
देवकीसुतवर्णान्ते गोविन्दपदमुच्चरेत्
‘देवकीचा पुत्र’ या नावाच्या शेवटी ‘गोविंद’ हे शब्द उच्चारावे.
देहि मे तनयं पश्चात्कृष्ण त्वामहमीरयेत्
नंतर, ‘मला पुत्र दे’ असे कृष्णाला सांगावे.
देवः सुतप्रदः कृष्णः पादैः सर्वेण चाङ्गकम्
पुत्र देणारा देव कृष्ण, सर्व अंगांनी व पायांनी स्मरण करावा.
प्रददत्तनयान् द्विजन्मने स्मरणीयो वसुदेवनन्दनः
ब्राह्मणांना पुत्र दिल्यावर, वसुदेवाचा पुत्र नेहमी स्मरण करावा.