दक्षाङ्गुष्ठाच्च वामाङ्गुष्ठान्तमङ्गुलिपर्वसु
उजव्या अंगठ्यापासून डाव्या अंगठ्याच्या टोकापर्यंत, बोटांच्या सांध्यांवर,
न्यसेद्वामकनिष्ठादिकनिष्टान्तं स्थितौ सुधीः
शहाण्याने डाव्या हाताच्या लहान बोटापासून ते त्याच्याच टोकापर्यंत, स्थिरतेने मंत्र ठेवावा.
संहृतिर्देषसंघातहारिणी परिकीर्तिता
दोषांचा समूह दूर करणारी संहती अशी सांगितली आहे.
स्थित्यन्तः स्याद्गृहस्थानामेवं काम्यादिरूपतः
गृहस्थांसाठी, स्थितीच्या शेवटी, ही विधी इच्छा वगैरे रूपात असते.
पुनः स्थितिक्रमेणार्णान्मनोरङ्गुलिषु न्यसेत्
पुन्हा, स्थितीच्या क्रमाने, मंत्राची अक्षरे बोटांवर ठेवावीत.
ततो मूलेन पुटितान्मातृकार्णान्सबिन्दुकान्
मग, मूळाक्षराने झाकून, मातृकांची अक्षरे आणि बिंदू ठेवावीत.
ततस्तारपुटं मूलं व्यापकत्वेन विन्यसेत्
यानंतर तारा मंत्राचा मूळ अक्षर सर्वत्र व्यापणाऱ्या भावनेने ठेवावा.
नमोन्तमूलमन्त्रार्णपदायाम्यानि चात्मने
नमन, मूळ अक्षर, मंत्र, पवित्र अक्षर आणि 'मी जातो' हे शब्द स्वतःच्या अंतःकरणात अर्पण करावेत.
पृथ्वी जलं तथा वह्निर्वायुराकाशमेव च
पृथ्वी, पाणी, अग्नी, वारा आणि आकाश हे—
प्रविन्यसेन्मस्तके च नेत्रयोः श्रोत्रयोर्नसोः
—हे डोके, दोन डोळे, दोन कान आणि नाकपुड्यांवर ठेवावेत.
प्रणवान्तरितान्वर्णान्हृदन्तान्विज्यसेन्मनोः
ॐ ने समाप्त होणारे अक्षर हृदयाच्या शेवटी आणि मनात ठेवावेत.
हृदि नाभौ ध्वजे जान्वोः पादयोर्मस्तके पुनः
हृदय, नाभी, ध्वज, गुडघे, पाय आणि पुन्हा डोक्यावर ठेवावेत.
पदोर्जान्वोर्लिङ्गदेशे नाभौ हृदि मुखे नसोः
पाय, गुडघे, लिंगाचा भाग, नाभी, हृदय, तोंड आणि नाकपुड्यांवर ठेवावेत.
सृष्ट्यन्तो वर्णिनांन्यासः स्थित्यन्तोगृहमेधिनाम्
सृष्टीने संपणारे अक्षर वर्णी लोकांसाठी, स्थितीने संपणारे गृहस्थांसाठी ठेवावेत.
चतुर्द्धा वर्णिनां चैव गृहस्थानां च पञ्चधा
वर्णी लोकांसाठी चार प्रकारे, गृहस्थांसाठी पाच प्रकारे ठेवावे.
केचिद्विरक्ते गृहगे संहारान्तं विदुर्बुधाः
काही ज्ञानी म्हणतात की विरक्त गृहस्थांसाठी हे संहाराने संपते.
मनोर्दशावृत्तिमयं कृष्णसांनिध्यकारकम्
मनाची दहा आवर्तनांची क्रिया कृष्णाची उपस्थिती घडवते.
ऊर्वोश्च कन्धरायां च नाभौ कुक्षौ तथा हृदि
उरु, मान, नाभी, पोट आणि हृदयावर ठेवावेत.
नेत्रयोः कर्णयोर्नासापुटयोश्च कपोलयोः
दोन डोळे, दोन कान, दोन नाकपुड्या आणि दोन गालांवर ठेवावेत.
ततः शिरसि तत्पूर्वाद्यांशासु स्वकलासु च
यानंतर डोक्यावर, त्याच्या आधीच्या आणि नंतरच्या भागांवर, तसेच त्यांच्या विभागांवर ठेवावेत.
मूलाधारे लिङ्गदेशे जानुनोः पादयोस्तथा
मूळाधार, लिंगाचा भाग, गुडघे आणि पायांवर ठेवावेत.
ऊर्वोर्जान्वोर्जङ्घयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात्
उरु, गुडघे, पिंड्या आणि पाय यावर अनुक्रमे ठेवावेत.
अनेन न्यासवर्येण साक्षात्कृष्णतनुर्भवेत्
या श्रेष्ठ न्यासामुळे कृष्णाचे प्रत्यक्ष स्वरूप प्रकट होते.
ततो दशाङ्गपञ्चाङ्गौ न्यासवर्यौं न्यसे क्रमात्
यानंतर दहा अंगांचा आणि पाच अंगांचा श्रेष्ठ न्यास अनुक्रमे करावा.
कट्यां पृष्ठे तथा मूर्ध्नि विन्यसेद्वैष्णवोत्तमः
श्रेष्ठ विष्णुभक्ताने कंबरेवर, पाठीवर आणि डोक्यावरही न्यास करावा.
अन्यो ऽप्यष्टादशार्णोक्तः कर्तव्यो न्याससंचयः
अठरा अंगांनी सांगितलेल्या पद्धतीप्रमाणे दुसरा न्याससंग्रहही करावा.
वेणुबिल्वादिमुद्रांश्च दर्शयेत्साधकोत्तमः
उत्तम साधकाने वेणू, बेल आणि इतर मुद्राही दाखवाव्यात.
अनङ्गुष्ठाश्च ऋजवः करशाखा भवन्ति चेत्
जर अंगठा सोडून बाकी बोटे सरळ असतील, तर त्या हाताच्या फांद्या होतात.
प्रसारितकराङ्गुल्योर्वर्ममुद्रेयमीरिता
हाताची बोटे पसरली असता ती वर्ममुद्रा म्हणतात.
विष्वग्विमुक्ता कथितास्त्रमुद्रा यत्राक्षिणी तर्जनिमध्यमे च
जेव्हा तर्जनी व मध्यम बोटे डोळ्यांजवळ ठेवून सर्व दिशांना सोडतात, तेव्हा ती अस्त्रमुद्रा म्हणतात.