कट्यां जान्वोर्जङ्घयोश्च गुल्फयोः पादयोस्तथा
कंबरेवर, गुडघ्यांवर, पिंडऱ्यांवर, घोट्यांवर आणि पायांवरही—
वदने चिबुके कण्ठे दोर्मूले विन्यसेत्क्रमात्
तोंडावर, हनुवटीवर, गळ्यावर आणि बाहूंच्या मुळाशी, या सर्व ठिकाणी अनुक्रमे मंत्र ठेवावेत.
पादयोर्गुल्फयोश्चैव जङ्घयोर्जानुनोस्तथा
पायांवर, टाचांवर, पिंडऱ्यांवर आणि गुडघ्यांवर सुद्धा तसेच करावे.
दोर्मूले कण्ठदेशे च चिबुके वदने नसोः
बाहूंच्या मुळाशी, गळ्याजवळ, हनुवटीवर, तोंडावर आणि नाकावरही तसेच करावे.
मूर्ध्नि न्यसेन्मन्त्रवर्णान्संहाराख्यो ऽयमीरितः
डोक्याच्या शेंड्यावर मंत्राच्या अक्षरांचे उच्चारण करावे; हेच 'संहार' असे म्हणतात.
मूर्तिपञ्जरनामानं विन्यसेत्पूर्ववत्ततः
मग पूर्वीप्रमाणे 'मूर्तिपंजरा' असे म्हणतात ते स्थापन करावे.
द्वारवत्यां सहस्रार्कभास्वरैर्भवनोत्तमैः
द्वारकेत, हजार सूर्यांसारखी तेजस्वी अशी उत्तम राजवाडे असलेली नगरी आहे.
ज्वलद्रत्न मयस्तंभद्वारतोरणकुड्यके
त्या नगरीत जळणाऱ्या रत्नांनी बनवलेले खांब, दरवाजे आणि भिंती आहेत.
पद्मरागस्थलीराजद्रत्नसंघैश्च मध्यतः
मध्यभागी, पद्मरागाच्या चौथऱ्यावर रत्नांचे गट आहेत.
रत्नप्रदीपावलिभिः प्रदीपितदिगन्तरे
रत्नांच्या दिव्यांच्या रांगांनी सर्व दिशांना प्रकाश पसरलेला आहे.
समासीनो ऽच्युतो ध्येयो द्रुतहाटकसन्निभः
तेथे, द्रुत सोन्यासारखा तेजस्वी असा अच्युत ध्यानात ठेवावा.
सर्वाङ्गसुंदरः सौम्यः सर्वाभरणभूषितः
त्याचे सर्व अंग सुंदर आहे, तो सौम्य आहे आणि सर्व अलंकारांनी सुशोभित आहे.
अनाहतोच्छलद्रत्नधारौघकलशं स्पृशन्
तो अनाहतस्थळी वाहणाऱ्या रत्नधारेच्या कलशाला स्पर्श करतो.
रुक्मिणीसत्यभामे ऽस्य मूर्ध्नि रत्नौघधारया
रुक्मिणी आणि सत्यभामा त्यांच्या डोक्यावर रत्नांची धार ओततात.
नाग्नजिती सुनन्दा च दिशन्त्यौ कलशौ तयोः
नाग्नजिती आणि सुनंदा त्या दोघींना दोन कलश देतात.
रत्ननद्याः समुद्धृत्य रत्नपूर्णौं घटौ तयोः
रत्नांच्या नदीतून काढून, त्या दोन्ही कलश रत्नांनी भरतात.
बहिः षोडश साहस्रसंख्याकाः परितः प्रियाः
बाहेर, सोळा हजार प्रियका सर्व बाजूंनी वेढून आहेत.
तद्बहिश्चाष्टनिधायः पूरयन्तो धनैर्धराम्
आणि त्यांच्या बाहेर, आठ निधी पृथ्वी धनाने भरतात.
एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षपञ्चकं तद्दशांशतः
अशा प्रकारे ध्यान करून, मंत्र पाच लाख वेळा किंवा त्याच्या दहाव्या भागाइतक्या वेळा जपावा.
विलिप्य गन्धपङ्केन लिखेदष्टदलांबुजम्
गंधाच्या लेपाने जागा लावून, आठ पाकळ्यांचे कमळ काढावे.
शिष्टैस्तु सप्तदशभिरक्षरैर्वेष्टयेत्स्वरम्
ठरवलेल्या सतरा अक्षरांनी त्या स्वराला वेढा द्यावा.
षट्सु संधिषु षट्कर्णे केसरेषु त्रिशस्त्रिशः
सहा संधींमध्ये, सहा पाकळ्यांमध्ये आणि केसरांमध्ये प्रत्येकी तीन-तीन अक्षरे ठेवावीत.
षटूषः संलिख्य तद्बाह्ये वेष्टयेन्मातृकाक्षरैः
सहा धान्यांची रेषा काढून, त्याच्या बाहेर मातृकेच्या अक्षरांनी वेढा द्यावा.
भूग्रहं चतुरस्रं स्यादष्टवज्रविभूषितम्
भूमीचे मंडल चौकोनी असावे, आणि आठ वज्रांनी सुशोभित केलेले असावे.
संस्कृतं धारयेद्यो वै सोर्ऽच्यते त्रिदशैरपि
जो हा संस्कारित रूप धारण करतो, त्याची देवताही पूजा करतात.
विद्महेधीमहियुतौ तन्नो ऽनङ्गः प्रचोदयात्
आपण जाणू, ध्यान करू, आणि तो अनंग आपल्याला प्रेरणा देवो.
हृदयं कामदेवाय ङेंतं सर्वजनप्रियम्
हृदय हे कामदेवासाठी, जो सर्वांचा प्रिय आहे.
ज्वल ज्वल प्रज्वलेति प्रोच्य सर्वजनस्य च
'जळ, जळ, प्रज्वलित हो,' असे सर्वांसाठी म्हणावे.
प्रोक्तो मदनमन्त्रो ऽष्टचत्वारिंशद्भिरक्षरैः
अशा प्रकारे अठ्ठेचाळीस अक्षरांचा मदनमंत्र सांगितला आहे.
पीठ प्राग्वत्समभ्यर्च्य मूर्ति संकल्प्य मूलतः
पूर्वीप्रमाणे पिंठाची पूजा करून, मूळात रूपाची कल्पना करावी.