घ्राणयोर्वदने कण्ठे हृदि नाभौ तथा पुनः
नाक, तोंड, गळा, हृदय आणि नाभीवर, पुन्हा त्याचप्रमाणे,
हृदन्तान्मन्त्रवर्णांश्च ततो मूर्ध्नि ध्रुवं न्यसेत्
हृदयापर्यंतचे मंत्राचे अक्षर मग डोक्यावर ठामपणे ठेवावे.
विन्यसेद्धृदयान्तानि मनोः पञ्चपदानि च
हृदयापर्यंतची अक्षरे आणि मनाचे पाच भाग नीट लावावेत.
अथ वक्ष्ये महागुह्यं सर्वन्यासोत्तमोत्तमम्
आता मी सर्व न्यासांमध्ये श्रेष्ठ, अत्यंत गुप्त गोष्ट सांगतो.
अणिमाद्यष्टसिद्धीनामीश्वरः स्यान्न संशयः
अणिमा वगैरे आठ सिद्धींचा स्वामी नक्कीच मिळतो, यात शंका नाही.
ताराद्याभिर्व्याहृतिभिः संपुटं विन्यसेन्मनुम्
'तारा' पासून सुरू होणाऱ्या उच्चारांनी मंत्राला वेढावे.
गायत्र्या पुटुतं मन्त्रं विन्यसेन्मातृकास्थले
गायत्रीने वेढलेला मंत्र मातृकांच्या स्थानावर ठेवावा.
मातृकापुटितं मूलं विन्यसेत्साधकोत्तमः
मातृकांनी वेढलेला मूलमंत्र श्रेष्ठ साधकाने ठेवावा.
तृचं न मातृकावर्णान्पूर्वं तत्तत्स्थले सुधीः
तिन्ही प्रकारच्या नव्हे, तर मातृकांच्या अक्षरांना आधी त्यांच्या त्यांच्या जागी ठेवावे.
अनेन न्यासवर्येण साक्षात्कृष्णसमो भवेत्
या उत्तम न्यासामुळे प्रत्यक्ष कृष्णासारखा अनुभव येतो.
देवा अपि नमन्त्येनं किंपुनर्मानवा भुवि
देवही त्याला वंदन करतात; मग पृथ्वीवरील माणसांचे काय?
देवं ध्यायन्स्वहृदये सर्वाभीष्टप्रदायकम्
स्वतःच्या हृदयात सर्व इच्छित फल देणाऱ्या देवतेचे ध्यान करावे.
सस्मेयमञ्जरीवृन्दवल्लरीवेष्टितैः शुभैः
सुंदर उमललेल्या मण्यांच्या वेलींनी वेढलेले,
स्मरेच्छिशिरितं वृन्दावनं मन्त्रीसमाहितः
मंत्रसाधकाने थंड व्रुंदावन आठवावे.
लुब्धान्तः करणैर्गुञ्जद्द्विरेफपटलैः शुभम्
आतून गुंजन करणाऱ्या, कर्मात मग्न अशा मधमाशांच्या झुंडीने शुभ झालेले,
मुखरीकृतमानृत्यन्मायूरकुलमञ्जुलम्
नाचणाऱ्या सुंदर मोरांच्या थव्यांनी गूंजणारे, मनोहारी.
उन्निद्रांबुरुहव्रातरजोभिर्धूसरैः शिवैः
ज्यांच्या पवित्र, झोप न लागलेल्या कमळांच्या गटाच्या धूसर, शुभ्र धुळीने पावन झालेल्या,
विलोलनपरैः संसेवितं वा तैर्निरन्तरम्
ज्यांची भक्ती कधीही कमी होत नाही आणि ज्यांची मनं नेहमीच भावनेने भरलेली आहेत, अशा भक्तांनी नेहमी सेवा केलेली,
तदधः स्वर्णवेद्यां च रत्नपीठमनुत्तमम्
त्या कमळांच्या खाली सोन्याच्या वेदीवर रत्नांनी बनवलेला श्रेष्ठ आसन आहे.
अष्टपत्रं च तन्मध्ये मुकुन्दं संस्मरेत्स्थितम्
त्या आसनाच्या मध्यभागी, आठ पाकळ्यांच्या कमळावर मुकुंद उभा आहे, असं ध्यान करावं.
पीतांशुकं चन्द्रमुखं सरसीरुहनेत्रकम्
पिवळ्या वस्त्रात, चंद्रासारखा मुख असलेला आणि कमळासारखी डोळे असलेला.
व्रजस्त्रीनेत्रकमलाभ्यर्चितं गोगणावृतम्
व्रजमधील स्त्रियांच्या कमळासारख्या डोळ्यांनी पूजिला गेलेला आणि गायींच्या कळपांनी वेढलेला.
एवं ध्यात्वा जपेदादावयुतद्वितयं बुधः
असं ध्यान करून, ज्ञानी माणसाने सुरुवातीला मंत्र वीस हजार वेळा जपावा.
जपेत्पश्चान्मन्त्रसिद्ध्यै भूतलक्षं समाहितः
नंतर, मंत्र सिद्धीसाठी, एकाग्रतेने जमिनीवर बसून तो मंत्र एक लाख वेळा जपावा.
पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः
पूर्वी सांगितलेल्या वैष्णव वेदीवर, मूळात त्या मूर्तीची कल्पना करावी.
मुखे वेणुं समभ्यर्च्य वनमालां च कौस्तुभम्
मुखाजवळ वेणू, वनफुलांची माळ आणि कौस्तुभ मणी यांची पूजा करावी.
ततः श्वेतां च तुलसीं शुक्लचन्दनपङ्किलाम्
नंतर, पांढरी तुळस, जी पांढऱ्या चंदनाने लिपलेली आहे, अर्पण करावी.
अर्पयेद्दक्षिणे जद्वयमश्वारियुग्मकम्
उजव्या बाजूला, दोन जोड अश्वाच्या आकाराची अलंकार अर्पण करावीत.
पद्मद्वयं च विधिवत्ततः शीर्षे समर्पयेत्
त्यानंतर, विधीनुसार, दोन कमळे डोक्याजवळ अर्पण करावीत.
ततः सर्वाणि पुष्पाणि सर्वाङ्गेषु समर्पयेत्
मग, सर्व फुलं शरीराच्या सर्व भागांवर अर्पण करावीत.