वासुदेवः संकर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः
वासुदेव, संकर्षण, प्रद्युम्न आणि अनिरुद्ध,
परमेष्ठिपुमाञ्च्छौ चविश्वनिवृत्तिसर्वकाः
परमेष्ठी, पुमान, शौच्य, विश्वनिवृत्ती आणि सर्वका,
स्वबीजाद्यं कोपतत्वं नृसिंहं व्यापकेन च
स्वतःच्या बीजापासून सुरू होणारे कोपाचे तत्त्व आणि नृसिंह, तसेच सर्वव्यापी,
मकाराद्या आद्यवर्णाः सर्वे स्युश्चन्द्रभूषिताः
मकारापासून सुरू होणारी सर्व आद्याक्षरे चंद्राने सुशोभित असावीत.
प्राणायामं ततः कृत्वा पूरकुम्भकरेचकैः
मग पूरक, कुम्भक आणि रेचक यांनी प्राणायाम करावा.
केचिदाहुरिहाचार्याः प्राणायामोत्तरं पुनः
काही आचार्य म्हणतात की नंतर पुन्हा प्राणायाम करावा.
दशतत्त्वादि विन्यस्य वक्ष्यमाणविधानतः
दहा तत्त्वे आणि इतर गोष्टी पुढे सांगितलेल्या पद्धतीने ठेवाव्यात.
सर्वाङ्गे व्यापकं कृत्वा किरीटमनुना सुधीः
सर्वांगात सर्वव्यापी तत्त्व किरीट मंत्राने करावे.
पञ्चाङ्गुलीषु करयोः पञ्चाङ्गं विन्यसेत्ततः
हाताच्या पाच बोटांवर पाच भाग नीट ठेवावेत.
सकृद्व्यापय्य तारेण मन्त्रन्यासं ततश्चरेत्
एकदा 'तार' अक्षराने त्यांना व्यापून, मग मंत्राचा न्यास करावा.
घ्राणयोर्वदने कण्ठे हृदि नाभौ तथा पुनः
नाक, तोंड, गळा, हृदय आणि नाभीवर, पुन्हा त्याचप्रमाणे,
हृदन्तान्मन्त्रवर्णांश्च ततो मूर्ध्नि ध्रुवं न्यसेत्
हृदयापर्यंतचे मंत्राचे अक्षर मग डोक्यावर ठामपणे ठेवावे.
विन्यसेद्धृदयान्तानि मनोः पञ्चपदानि च
हृदयापर्यंतची अक्षरे आणि मनाचे पाच भाग नीट लावावेत.
अथ वक्ष्ये महागुह्यं सर्वन्यासोत्तमोत्तमम्
आता मी सर्व न्यासांमध्ये श्रेष्ठ, अत्यंत गुप्त गोष्ट सांगतो.
अणिमाद्यष्टसिद्धीनामीश्वरः स्यान्न संशयः
अणिमा वगैरे आठ सिद्धींचा स्वामी नक्कीच मिळतो, यात शंका नाही.
ताराद्याभिर्व्याहृतिभिः संपुटं विन्यसेन्मनुम्
'तारा' पासून सुरू होणाऱ्या उच्चारांनी मंत्राला वेढावे.
गायत्र्या पुटुतं मन्त्रं विन्यसेन्मातृकास्थले
गायत्रीने वेढलेला मंत्र मातृकांच्या स्थानावर ठेवावा.
मातृकापुटितं मूलं विन्यसेत्साधकोत्तमः
मातृकांनी वेढलेला मूलमंत्र श्रेष्ठ साधकाने ठेवावा.
तृचं न मातृकावर्णान्पूर्वं तत्तत्स्थले सुधीः
तिन्ही प्रकारच्या नव्हे, तर मातृकांच्या अक्षरांना आधी त्यांच्या त्यांच्या जागी ठेवावे.
अनेन न्यासवर्येण साक्षात्कृष्णसमो भवेत्
या उत्तम न्यासामुळे प्रत्यक्ष कृष्णासारखा अनुभव येतो.
देवा अपि नमन्त्येनं किंपुनर्मानवा भुवि
देवही त्याला वंदन करतात; मग पृथ्वीवरील माणसांचे काय?
देवं ध्यायन्स्वहृदये सर्वाभीष्टप्रदायकम्
स्वतःच्या हृदयात सर्व इच्छित फल देणाऱ्या देवतेचे ध्यान करावे.
सस्मेयमञ्जरीवृन्दवल्लरीवेष्टितैः शुभैः
सुंदर उमललेल्या मण्यांच्या वेलींनी वेढलेले,
स्मरेच्छिशिरितं वृन्दावनं मन्त्रीसमाहितः
मंत्रसाधकाने थंड व्रुंदावन आठवावे.
लुब्धान्तः करणैर्गुञ्जद्द्विरेफपटलैः शुभम्
आतून गुंजन करणाऱ्या, कर्मात मग्न अशा मधमाशांच्या झुंडीने शुभ झालेले,
मुखरीकृतमानृत्यन्मायूरकुलमञ्जुलम्
नाचणाऱ्या सुंदर मोरांच्या थव्यांनी गूंजणारे, मनोहारी.
उन्निद्रांबुरुहव्रातरजोभिर्धूसरैः शिवैः
ज्यांच्या पवित्र, झोप न लागलेल्या कमळांच्या गटाच्या धूसर, शुभ्र धुळीने पावन झालेल्या,
विलोलनपरैः संसेवितं वा तैर्निरन्तरम्
ज्यांची भक्ती कधीही कमी होत नाही आणि ज्यांची मनं नेहमीच भावनेने भरलेली आहेत, अशा भक्तांनी नेहमी सेवा केलेली,
तदधः स्वर्णवेद्यां च रत्नपीठमनुत्तमम्
त्या कमळांच्या खाली सोन्याच्या वेदीवर रत्नांनी बनवलेला श्रेष्ठ आसन आहे.
अष्टपत्रं च तन्मध्ये मुकुन्दं संस्मरेत्स्थितम्
त्या आसनाच्या मध्यभागी, आठ पाकळ्यांच्या कमळावर मुकुंद उभा आहे, असं ध्यान करावं.