प्रोचुः प्राञ्जलयो देवं ब्रह्मादिसुरसंगतम्
सर्व देवांसह ब्रह्मा यांच्या सभेत, त्यांनी हात जोडून त्या देवाला सांगितले.
स एवाङ्गार वृष्टिं च पिपासुरपिबद्विभोः
तोच, प्यायची इच्छा धरून, प्रभो, अंगारांची वृष्टी घडवून आणली.
वीरो ऽप्याह कपेर्लिङ्गे पीठाभावादिदं कृतम्
त्या वीरानेही सांगितले: वानराच्या लिंगाखाली पीठ नसल्यामुळे हे घडले.
कपेश्चित्तं परिज्ञातुं मया कृतमिदं द्विजाः
द्विजांनो, वानराचे मन जाणून घेण्यासाठी मी हे केले.
इत्युक्त्वा तु यथापूर्वं देवदेवः कृपानिधिः
असे म्हणून, देवांचा दयाळू स्वामी पूर्वीप्रमाणेच वागला.
कल्पयामास विश्वात्मा वीरभद्रमथाब्रवीत्
विश्वात्म्याने मग वीरभद्राची निर्मिती केली आणि त्याला सांगितले.
ततस्ते विपुला कीर्तिर्लोके स्थास्यति शाश्वती
मग तुझी मोठी कीर्ती या जगात कायम राहील.
तांबूलं वीरभद्राय दत्तवान्प्रीतमानसः
मन आनंदी करून, त्याने वीरभद्राला तांबूल दिला.
समाप्तायां तु पूजायां हनुमान्प्रीतमानसः
पूजा संपल्यावर, हनुमान आनंदी मनाने,
ददर्श तमथाभ्याह वीणा मे दीयतामिति
त्याला पाहून म्हणाला, 'मला वीणा द्या.'
ममापीष्टेहं गन्धर्व वीणेत्याह कपीश्वरः
कपीश्वर म्हणाला, 'गंधर्वा, मलाही वीणा हवी आहे.'
तदा मुष्टिप्रहारेण गन्धर्वः पातितः क्षितौ
तेव्हा, एका घावाने गंधर्व जमिनीवर पडला.
हनुमान्वानरश्रेष्ठो गायन्प्रागाच्छिवान्तिकम्
वानरांमध्ये श्रेष्ठ असलेला हनुमान गात गात शिवाच्या जवळ गेला.
बृहतीकुसुमैः शुद्धैर् देवपादावपूजयत्
त्याने शुद्ध बृहतीच्या फुलांनी देवाच्या पायांची पूजा केली.
दैत्यानां देवतानां च नृपाणां शङ्करो ऽपि च
दैत्य, देव आणि राजे यांच्याही वर शंकर आहेत.
समुल्लङ्घने शक्तिं शास्त्रज्ञत्वं बलोन्नतिम्
उडी मारण्याची क्षमता, शास्त्रज्ञान आणि बळाच्या उंचीमध्ये ते सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहेत.
प्रत्यक्षं मम विप्रेन्द्र हनुमान्हर्षमागगतः
ब्राह्मणश्रेष्ठा, हनुमान माझ्यासमोर आनंदाने प्रकट झाला.
प्रसन्नमूर्तिस्तरुणः शिवांशः संभावयामास समस्तदेवान्
प्रसन्न, तरुण आणि शिवाचा अंश असलेल्या त्या रूपाने त्याने सर्व देवतांचा सन्मान केला.
महेशेनाहमप्येनं शशिमौलिमवैमि च
महेश्वरामुळे मीही त्याला चंद्रकोरी मस्तकी असलेला ओळखतो.
बुद्धौ न्याये च वै धैर्ये तादृगन्यो ऽस्ति न क्वचित्
बुद्धी, न्याय आणि धैर्य यामध्ये त्याच्यासारखा दुसरा कोणीच नाही.
पठतां शृण्वतां चैव गच्छ विप्र यथासुखम्
ब्राह्मणा, वाचताना किंवा ऐकताना, तू जसा हवे तसे जाऊ शकतोस.
वचनं दक्षिणीकृत्य नत्वा चागां यथागतः
त्याने ते शब्द मान्य केले, नमस्कार केला आणि जसा आला तसा परत गेला.
सुखदं मोक्षदं सारं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
हे सारांश सुख आणि मुक्ती देणारे आहे, मग तुला अजून काय ऐकायचे आहे?
यत्पप्रच्छ पुनस्तच्च युष्मभ्यं प्रवदाम्यहम्
तुम्ही जे पुन्हा विचारले, ते मी आता सांगतो.
चरितं च महत्पुण्यं श्रुत्वा भूयो ऽब्रवीद्वचः
ती महान आणि पुण्यकारी कथा ऐकून त्याने पुन्हा बोलले.
श्रावितं चरितं पुण्यं शिवस्य च हनूमतः
शिव आणि हनुमान यांच्या पुण्यकथा सांगितल्या गेल्या.
तत्प्रब्रूहि महाभाग किं पृष्ट्वान्यद्विदांवर
महाभागा, अजून काय विचारावे हे तू सांग, विद्वानांमध्ये श्रेष्ठा.
ब्रह्माद्या यान्समाराध्य सृष्ट्यादिकरणे क्षमाः
ब्रह्मा आणि इतर जे पूजतात, जे सृष्टीच्या कार्यात समर्थ आहेत—
गोपीजनपदं पश्चाद्वल्लभायाग्निसुंदरी
नंतर गोपीजनांचे प्रदेश, वल्लभा आणि अग्निसुंदरी.
नारदो ऽस्य मुनिश्छन्दो गायत्री देवता पुनः
या स्तोत्राचा ऋषी नारद आहे, छंद छंद आहे आणि गायत्री ही देवता आहे.