किमिदं देवि चेत्युक्त्वा नीवीबन्धं चकार ह
"हे काय देवी?" असं म्हणून त्यांनी तिचा कंबरपट्टा बांधला.
ततः प्राह शिवा शंभुं स्मित्वा पर्वतनन्दिनी
मग पर्वतराजाची कन्या पार्वती हसून शंभूला म्हणाली.
पूर्वमेव मया सर्वं ज्ञातप्रायमभूत्किल
हे सर्व मला आधीच जवळपास कळलं होतं.
शिरो विभूषितं देव ब्रह्मशीर्षस्य मालया
देवा, माझं डोकं ब्रह्मदेवाच्या माळेने सुशोभित आहे.
शेषश्च वासुकिश्चैव सविषौ तव कङ्कणौ
शेष आणि वासुकी, दोघेही विषासहित, तुझे कंकण आहेत.
महोक्षो वाहनं गोत्रं कुलं चाज्ञातमेव च
महाबळवान बैल तुझं वाहन आहे, तुझं कुळ आणि घराणं मला आधीच माहीत आहे.
एवं वदन्तीं गिरिजां विष्णुः प्राहातिकोपनः
गिरिजा असे बोलत असताना, विष्णूने राग न आणता उत्तर दिले.
दुष्प्राणा न प्रिया भद्रे तव नूनमसंयमात्
मृदु स्वभावाच्या सखी, तुझ्या असंयमामुळेच हे जीवन टिकवणे कठीण झाले आहे.
इत्युक्त्वाथ नखाभ्यां हि हरिश्छेत्तुं शिरो गतः
हे बोलून, हरिने आपल्या नखांनी तिचे डोके कापण्यासाठी हात पुढे केला.
पार्वतीवचनं सर्वं प्रियं मम न चाप्रियम्
पार्वतीचे सर्व बोल मला प्रिय आहेत; त्यात काहीच अप्रिय नाही.
ओमित्युक्त्वाथ भगवांस्तूष्णींभूतो ऽभवद्ध्वरिः
'ॐ' असे उच्चारून, भगवंत हरि शांत झाला.
अर्थयामि विनिष्कामं मम पूजाव्रतं तथा
मी कोणतीही इच्छा न ठेवता माझ्या पूजा आणि व्रताची विनंती करतो.
तच्छ्रत्वा शङ्करो देवः स्मित्वा प्राह वपीश्वरम्
हे ऐकून, शंकर देवाने हसून त्या तळ्याच्या स्वामीला बोलले.
को गुरुः कश्च मन्त्रस्ते कीदृशं पूजन तथा
तुझा गुरु कोण, तुझा मंत्र कोणता, आणि तुझी पूजा कशी आहे?
वेपमानसमस्ताङ्ग स्तोतुमेवं प्रचक्रमे
संपूर्ण अंग थरथरत असताना, त्याने स्तुती करायला सुरुवात केली.
योरिने योगधात्रे च योगिनां गुरवे नमः
योगाचा उगम आणि पालन करणाऱ्या, योग्यांचा गुरु, तुला नमस्कार.
वेदानां पतये तुभ्यं देवानां पतये नमः
वेदांचे स्वामी, देवांचे स्वामी, तुला नमस्कार.
अष्टमूर्ते नमस्तुभ्यं पशूनां पतये नमः
अष्टमूर्ती, पशूंचे स्वामी, तुला नमस्कार.
सुभृङ्गराजधत्तूरद्रोणपुष्पप्रियस्य ते
धत्तूर, द्रोण आणि मधमाशांच्या फुलांना प्रिय असणाऱ्या तुला नमस्कार.
नमस्ते ऽस्तु नमस्ते ऽस्तु भूय एव नमोनमः
तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार, नमस्कार, नमस्कार.
ततस्त्यक्त्वा भयं प्राह हनुमान् वाक्यकोविदः
मग भीती सोडून, वाक्पटू हनुमान बोलू लागला.
दिवा संपादितैस्तैयैः पुष्पाद्यैरपि तादृशैः
दिवसा त्या फुलांनी आणि अशाच अर्पणांनी पूजा केली जाते.
सायङ्काले तु संप्राप्ते अशिरःस्नानमाचरेत्
सायंकाळी आल्यावर, डोके न धुता स्नान करावे.
अथ भस्म समादाय आग्नेयं स्नानमाचरेत्
मग भस्म घेऊन, अग्निस्नान करावे.
पञ्चाक्षरेण मन्त्रेण नाम्ना वा येन केनचित्
पंच अक्षरांचा मंत्र किंवा कोणत्याही नावाने,
ईशानः सर्वविद्यानामुक्त्वा शिरसिपातयेत्
सर्व विद्या जाणणाऱ्या ईशानाचे स्मरण करून, तो मंत्र डोक्यावर ठेवावा.
अघोरेभ्यो ऽथ घोरेभ्यो भस्म वक्षसि निक्षिपेत्
‘अघोरेभ्यः’ आणि ‘घोरेभ्यः’ असे उच्चारून, भस्म छातीवर लावावे.
सद्योजातं प्रपद्यामि निक्षिपेदथ पादयोः
‘सद्योजात’ शरण जाऊन, मग ते पायांवर लावावे.
त्रैवर्णिकानामुदितऋ स्नानादिविधिरुत्तमः
तीन वर्णांच्या लोकांसाठी हा स्नान व इतर विधी सर्वश्रेष्ठ आहे.
शिवेति पदमुञ्चार्य भस्म संमन्त्रयेत्सुधीः
‘शिव’ हे शब्द उच्चारून, ज्ञानी माणसाने मंत्राने भस्म पवित्र करावे.