ब्रह्माणं च हरिं तत्र स्थितौ प्राह शिवो वचः
तेथे शिवाने ब्रह्मा आणि हरि यांना, जे उपस्थित होते, असे सांगितले.
गत्वा पश्यामि हे विष्णो सर्वं तत्कृतसाहसम्
मी जाऊन, हे विष्णू, त्याने केलेले सर्व प्रकार पाहीन.
नन्दिकेन सुवेषेण धृते छत्रे ऽतिशोभने
नंदी सुंदर वस्त्रात सजलेला, हातात सुंदर छत्र धरून उभा होता.
महेशानुमतिं लब्ध्वा हरिर्नागान्तके स्थितः
महेश्वराची परवानगी मिळाल्यावर, हरि नागाच्या शेवटी उभा राहिला.
शिवानुमत्या ब्रह्मापि हंसारूढो ऽभवत्तदा
शिवाची संमती मिळाल्यावर, ब्रह्मा देखील हंसावर बसला.
इन्द्रादिसर्वदेवाश्च स्वस्ववाहनसंयुताः
इंद्र आणि इतर सर्व देवता, आपापल्या वाहनांसह आले.
कोटिकोटिगणाकीर्णा गौतमस्याश्रमं गताः
कोट्यवधी जनसमूहांनी वेढलेले, ते गौतमाच्या आश्रमात गेले.
स्वभक्तं जीवयामास वामकोणनिरीक्षणात्
त्याने डाव्या बाजूने पाहून आपल्या भक्ताला पुन्हा जिवंत केले.
तदाकर्ण्य वचस्तस्य गौतमः प्राह सादरम्
ती वचने ऐकून, गौतमाने आदराने उत्तर दिले.
त्वल्लिङ्गार्चनसामर्थ्यं नित्यमस्तु ममेश्वर
हे ईश्वर, तुझ्या लिंगाची पूजा करण्याची शक्ती मला नेहमी मिळू दे.
शिष्यो ऽयं मे महाभागो हेयादेयादिवर्जितः
माझा हा शिष्य फार भाग्यवान आहे, त्याच्यात स्वीकार किंवा नकार यांचे दोष नाहीत.
न घ्राणग्राह्यं देवेश न पातव्यं न चेतरत्
देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या प्रभो, हे न वास घ्यायचे, न प्यायचे, किंवा दुसरे काही करायचे नाही.
उन्मत्तविकृताकारः शङ्करात्मेति कीर्तितः
तो 'शंकराचे रूप' म्हणून ओळखला जातो—वेडसर आणि विचित्र दिसणारा.
एतन्मे दीयतां देव मृतानाममृतिस्तथा
हे देव, मला हे दे—मृतांना अमरत्व मिळू दे.
स्वांशेन वायुना देहमाविशज्जगदीश्वरः
जगाचा स्वामी आपल्या अंशाने, वाऱ्याद्वारे त्या देहात प्रवेश केला.
पर्यायैरुच्यते ऽधीशः साक्षाद्विष्णुः शिवः परः
पर्यायाने, तो परमेश्वर थेट विष्णू, शिव किंवा सर्वोच्च म्हणून ओळखला जातो.
ममाज्ञाकारको रामभक्तः पूजितविग्रहः
तो माझ्या आज्ञेप्रमाणे वागतो, रामभक्त आहे आणि मूर्तीची पूजा करतो.
त्वया कृतमिदं वेश्म विस्तृतं सुप्रतिष्टितम्
हे घर, विशाल आणि मजबूत, तुझ्यामुळे बांधले गेले आहे.
समर्चिताः प्रयास्यामः स्वस्ववासं ततः परम्
आमची पूजा झाल्यावर, आम्ही आमच्या-आमच्या निवासस्थानी परत जाऊ.
अयोग्यं प्रार्थयामीश ह्यर्थी दोषं न पश्यति
हे ईश्वर, मागणारा अयोग्य गोष्ट मागतो, त्याला त्यात दोष दिसत नाही.
अथेशो विष्णुमालोक्य गृहीत्वा तत्करं करे
मग प्रभूंनी विष्णूला पाहिलं आणि त्याचा हात आपल्या हातात घेतला.
क्षामोदरो ऽसि गोविन्द देयं ते भोजनं किमु
गोविंदा, तुझं पोट अगदी पातळ आहे; तुला काय जेवण द्यावं?
गच्छ वा पार्वतीगेहं या कुक्षिं पूरयिष्यति
त्याऐवजी पार्वतीच्या घरी जा; ती तुझं पोट भरून टाकेल.
आदिश्य नन्दिनं देवो द्वाराध्यक्षं यथोक्तवत्
देवाने नंदीला, जो द्वारपाल होता, जसं सांगितलं तसं आदेश दिला.
संपादयान्नं देवेशा भोक्तुकामा वयं मुने
देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या प्रभूंनो, आम्हाला जेवायचं आहे, म्हणून अन्न तयार करा, असा ऋषींनी सांगितलं.
मृदुशय्यां समारुह्य शयितौ देवतोत्तमौ
मऊ गादीवर चढून, ते दोन्ही श्रेष्ठ देव झोपले.
गत्वा तडागं गंभीरं स्रास्यन्तौ देवसत्तमौ
गंभीर तळ्यावर जाऊन, ते दोन्ही श्रेष्ठ देव स्नान करू लागले.
मुनयो राक्षसाश्चैव जलक्रीडां प्रचक्रिरे
मुनि आणि राक्षसांनी पाण्यात खेळ सुरू केला.
चक्रतुः शङ्करऋ पद्मकिञ्जल्काञ्जलिना हरेः
त्यांनी शंकर आणि हरि यांच्यावर कमळाच्या परागाचं उधळण केली.
नेत्रे केशरसंपातात्प्रमीलयत केशवः
परागाच्या ओघामुळे केशवाने डोळे मिटले.