अकण्टकां श्रियां देहि मत्सुतानां दिवौकसाम्
स्वर्गात वास करणाऱ्या माझ्या मुलांना तू निष्कलंक संपत्ती दे.
अज्ञातं किं तव श्रीश किं मामीहयसि प्रभो
हे श्रीचे स्वामी, तुला काय अज्ञात आहे? प्रभो, मला का तपासतोस?
वृथापुत्रास्मि देवेश दैतेयैः परिपीडिता
हे देवांचा अधिपती, मी पुत्रहीन आहे आणि दैत्यांनी त्रास दिला आहे.
तानहत्वा श्रियं देहि मत्सुतेभ्यः सुरेश्वर
हे सुरेश्वर, त्यांचा नाश करून माझ्या मुलांना संपत्ती दे.
उवाच हर्षयन्विप्र देवमातरमादरात्
त्या देवमातेला आदराने आनंद देत त्या ज्ञानी पुरुषाने बोलले.
यतः सपन्तिपुत्रेषु वात्सल्यं देवि दुर्लभम्
देवी, जेथे पुत्रांमध्ये स्पर्धा असते, तिथे ममता दुर्मिळ असते.
तेषां संपद्वरा पुत्रा न हीयन्ते कदाचन
त्यांची मोठी समृद्धी आणि मुले कधीच कमी होत नाहीत.
न तस्य पुत्रशोकः स्यादेष धर्मः सनातनः
त्याला कधीही मुलांचा दुःख होत नाही; हा सनातन धर्म आहे.
असंख्याताण्डरोमाणं सर्वेशं सर्वकारणम्
तो सर्वांचा स्वामी आणि सर्व कारणांचा मूळ आहे, त्याच्या रोमकूपांत असंख्य ब्रह्मांडे आहेत.
तमहं देवदेवेशं धारयाम किथं प्रभो
देवतांचा देव, प्रभो, मी तुला कसा पेलू शकतो?
धारयामि कथं देव त्वामहं पुरुषोत्तमम्
देवा, पुरुषोत्तम, मी तुला कसा पेलू शकतो?
मुच्यते स कथं देवोग्राम्येषु जनिमर्हति
देवा, जो माणसांमध्ये जन्म घेण्यास पात्र आहे, तो दिव्य पुरुष कसा मुक्त होईल?
तथायमपि को वेद तव विश्वेश चेष्टितम्
विश्वाच्या स्वामी, तुझे कृत्य कोण जाणू शकतो?
त्वामेव चिन्तये देव यथेच्छासि तथा कुरु
देवा, मी फक्त तुझाच विचार करतो; तुझ्या इच्छेनुसार कर.
दत्त्वाभयं देवमातुरिदं वचनमब्रवीत्
भीती नाही असे वर दिल्यावर देवमातेनं हे शब्द सांगितले.
तथापि शृणु वक्ष्यामि गुह्याद्गुह्यतरं शुभे
तरीही, शुभे, ऐक—मी तुला आणखी गुप्त गोष्ट सांगतो.
वंहति सततं तें मां गतासूया अदाम्भिकाः
जे नेहमी द्वेष आणि कपट सोडतात, ते मला नेहमी पेलतात.
मत्कथाश्रवणासक्ता वहन्ति सततं हि माम्
जे माझ्या कथा ऐकण्यात रममाण असतात, ते मला नेहमी पेलतात.
वहन्ति सततं देवि स्त्रियो ऽपि त्यक्तप्रत्सराः
देवी, ज्या स्त्रिया अहंकार सोडतात, त्या देखील मला नेहमी पेलतात.
हितकृद्वाह्यणानां यः स मां वहति सर्वदा
जो दुसऱ्याच्या भल्यासाठी वागतो, तो मला नेहमी पेलतो.
लोकानुग्रहशीलाश्च सततं ते वहन्ति माम्
जे लोक नेहमी जगाच्या कल्याणासाठी झटतात, ते मला नेहमी पेलतात.
नषुंसकाः परस्त्रीषु ते वहन्ति च मां सदा
जे परस्त्रीकडे वासनेने पाहत नाहीत, ते मला नेहमी पेलतात.
गोरक्षणपरा ये च सततं मां वहन्ति ते
जे गायींच्या रक्षणात मन लावतात, ते मला नेहमी पेलतात.
अन्नोदकप्रदातारो वहॄन्ति सततं हि माम्
जे अन्न आणि पाणी देतात, ते मला नेहमी पेलतात.
संप्राप्य पुत्रभावं ते साधयिष्ये मनोरथम्
तुझा मुलगा होण्याचा मान मिळवून, मी तुझी इच्छा पूर्ण करीन.
दत्त्वा कण्ठगतां मालामभयं च तिरोदधे
तिने गळ्यातील माळ देऊन, निर्भयता दिली आणि ती अदृश्य झाली.
प्रणम्य कमलाकान्तं पुनः स्वस्थआनमाव्रजत्
कमलाच्या प्रियतमाला वंदन करून, ती पुन्हा आपल्या घरी परतली.
असूत समये पुत्रं सर्वलोकनमस्कृतम्
योग्य वेळी तिने सर्व लोकांनी मान्य केलेला एक पुत्र जन्माला घातला.
सुधाकलशदध्यन्नकरं वामनसंज्ञितम्
त्याच्या हातात अमृताचा कलश आणि तांदळाचा वाटा होता, आणि त्याला वामन असे नाव पडले.
सर्वाभरणंसंयुक्तं पीताम्बरधरं हरिम्
तो सर्व दागिने घातलेला, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला आणि स्वतः हरि होता.