न जानन्ति परं भावं तं वन्दे सर्वनायकम्
लोकांना ज्याचे खरे स्वरूप कळत नाही, त्या सर्वांच्या नायकाला मी वंदन करतो.
प्रमाणातीतसद्भावस्तं वन्दे ज्ञानसाक्षिणम्
ज्याचे अस्तित्व सर्व प्रमाणांपलीकडे आहे, त्या ज्ञानाचा साक्षी असणाऱ्या त्याला मी वंदन करतो.
ऊर्वोर्वैश्यः समुत्पन्नः पद्यां शूद्रो ऽभ्यजायत
त्याच्या मांड्यांपासून वैश्य उत्पन्न झाले आणि पायांपासून शूद्र जन्माला आला.
मुखादग्निस्तर्थेन्द्रश्च प्राणाद्वायुरजायत
त्याच्या मुखातून अग्नी आणि इंद्र प्रकटले, तर श्वासातून वायू जन्माला आला.
षडङ्गरुपिणे तुभ्यं भूयोभूयो नमो नमः
सहा अंगांनी युक्त असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार असो.
त्वमग्निर्निरृतिश्चैव वरुणस्त्वं दिवाकरः
तू अग्नी आहेस, निरृति आहेस, वरुण आहेस आणि सूर्यही आहेस.
गिरयः सिद्धगन्धर्वानद्यो भूमिश्च सागराः
पर्वत, सिद्ध, गंधर्व, नद्या, पृथ्वी आणि समुद्र हे सर्व—
त्वद्रूपमखिलं देव तस्मान्नित्यं नमो ऽस्तु ते
हे देव, हे सर्व तुझेच रूप आहे; म्हणून तुला सदैव नमस्कार असो.
दैतेयैर्बाधितान्पुत्रान्मम पाहि जनार्दन
हे जनार्दन, दैत्यांनी त्रस्त झालेल्या माझ्या मुलांचे रक्षण कर.
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा हर्षाश्रुक्षालितस्तनी
ती आनंदाश्रूंनी ओले झालेले स्तन आणि जोडलेल्या हातांनी बोलली.
अकण्टकां श्रियां देहि मत्सुतानां दिवौकसाम्
स्वर्गात वास करणाऱ्या माझ्या मुलांना तू निष्कलंक संपत्ती दे.
अज्ञातं किं तव श्रीश किं मामीहयसि प्रभो
हे श्रीचे स्वामी, तुला काय अज्ञात आहे? प्रभो, मला का तपासतोस?
वृथापुत्रास्मि देवेश दैतेयैः परिपीडिता
हे देवांचा अधिपती, मी पुत्रहीन आहे आणि दैत्यांनी त्रास दिला आहे.
तानहत्वा श्रियं देहि मत्सुतेभ्यः सुरेश्वर
हे सुरेश्वर, त्यांचा नाश करून माझ्या मुलांना संपत्ती दे.
उवाच हर्षयन्विप्र देवमातरमादरात्
त्या देवमातेला आदराने आनंद देत त्या ज्ञानी पुरुषाने बोलले.
यतः सपन्तिपुत्रेषु वात्सल्यं देवि दुर्लभम्
देवी, जेथे पुत्रांमध्ये स्पर्धा असते, तिथे ममता दुर्मिळ असते.
तेषां संपद्वरा पुत्रा न हीयन्ते कदाचन
त्यांची मोठी समृद्धी आणि मुले कधीच कमी होत नाहीत.
न तस्य पुत्रशोकः स्यादेष धर्मः सनातनः
त्याला कधीही मुलांचा दुःख होत नाही; हा सनातन धर्म आहे.
असंख्याताण्डरोमाणं सर्वेशं सर्वकारणम्
तो सर्वांचा स्वामी आणि सर्व कारणांचा मूळ आहे, त्याच्या रोमकूपांत असंख्य ब्रह्मांडे आहेत.
तमहं देवदेवेशं धारयाम किथं प्रभो
देवतांचा देव, प्रभो, मी तुला कसा पेलू शकतो?
धारयामि कथं देव त्वामहं पुरुषोत्तमम्
देवा, पुरुषोत्तम, मी तुला कसा पेलू शकतो?
मुच्यते स कथं देवोग्राम्येषु जनिमर्हति
देवा, जो माणसांमध्ये जन्म घेण्यास पात्र आहे, तो दिव्य पुरुष कसा मुक्त होईल?
तथायमपि को वेद तव विश्वेश चेष्टितम्
विश्वाच्या स्वामी, तुझे कृत्य कोण जाणू शकतो?
त्वामेव चिन्तये देव यथेच्छासि तथा कुरु
देवा, मी फक्त तुझाच विचार करतो; तुझ्या इच्छेनुसार कर.
दत्त्वाभयं देवमातुरिदं वचनमब्रवीत्
भीती नाही असे वर दिल्यावर देवमातेनं हे शब्द सांगितले.
तथापि शृणु वक्ष्यामि गुह्याद्गुह्यतरं शुभे
तरीही, शुभे, ऐक—मी तुला आणखी गुप्त गोष्ट सांगतो.
वंहति सततं तें मां गतासूया अदाम्भिकाः
जे नेहमी द्वेष आणि कपट सोडतात, ते मला नेहमी पेलतात.
मत्कथाश्रवणासक्ता वहन्ति सततं हि माम्
जे माझ्या कथा ऐकण्यात रममाण असतात, ते मला नेहमी पेलतात.
वहन्ति सततं देवि स्त्रियो ऽपि त्यक्तप्रत्सराः
देवी, ज्या स्त्रिया अहंकार सोडतात, त्या देखील मला नेहमी पेलतात.
हितकृद्वाह्यणानां यः स मां वहति सर्वदा
जो दुसऱ्याच्या भल्यासाठी वागतो, तो मला नेहमी पेलतो.