सुखं त्वं तिष्ट सुभगे पुत्रानस्मान्न खेदय
भाग्यवती, तू सुखाने बस, आम्हा मुलांना दुःखी करू नकोस.
गावो वा पशवो वापियत्र गावो महीरुहाः
गायी असोत किंवा इतर जनावरे, जिथे गायी किंवा झाडे असतात,
दरिद्रो वापि रोगी वा देशान्तरगतो ऽपि वा
तो गरीब असो, आजारी असो, किंवा परदेशात गेलेला असो,
अन्ने वा सलिले वापि धनादौ वा प्रियासु च
तो अन्नात असो, पाण्यात असो, धनात असो, किंवा आप्तांमध्ये असो,
साध्वी च स्त्री पतिप्राणा गन्तव्यं तेन वै वनम्
जिचे जीवन पतीवर आहे, अशी सत्त्वशील स्त्री पतीसोबत वनात जायला हवी.
गृहं च मार्यातनयेर्विहीनं यथा तथा मातृविहीनमर्त्यः
मुलांपासून वंचित घर जसे, तसेच आई नसलेला मनुष्य असतो.
इत्युक्ताप्यदितिर्दैप्यैर्न चचाल समाधितः
अशा प्रकारे दैत्यांनी सांगितले तरी अदिती ध्यानात मग्न राहून हलली नाही.
निरीक्ष्य क्रोधसंयुक्ता हन्तुं चक्रुर्मनोरथम्
हे पाहून, ते रागाने भरून तिला मारण्याचा निश्चय करू लागले.
दंष्ट्रग्रैरसृजन्वह्निं सो ऽदहत्काननं क्षणात्
त्यांनी आपल्या दातांनी अग्नी उत्पन्न केला आणि क्षणात जंगल जाळून टाकले.
तेनैव दग्धा दैतेया ये प्रधर्षयितुं गताः
त्या अग्नीने, जे दैत्य तिला त्रास द्यायला आले होते, ते जळून गेले.
संरक्षिता विष्णुसुदर्शनेन दैत्यान्तकेन स्वजनानुकम्पिना
तिला विष्णूच्या सुदर्शनाने, दैत्यांचा नाश करणाऱ्या, आपल्या लोकांवर दया करणाऱ्या, रक्षण केले.
स वह्निरदितिं मुक्त्वा कथं तानदहत्क्षणात्
तो अग्नी अदितीला काहीही न करता, क्षणात इतरांना कसा जाळू शकला?
परोपदेशनिरताः सज्जना हि मुनीश्वराः
कारण सज्जन ऋषी नेहमी इतरांना योग्य मार्ग दाखवण्यास तत्पर असतात.
हरिध्यानपरान्साधून्कः समर्थः प्रबाधितुम्
जे साधू हरिच्या ध्यानात मग्न आहेत, त्यांना त्रास देण्याची शक्ती कोणाकडे आहे?
देवाः सिद्धा मुनीश्वाश्च नित्यं तिष्टन्ति सत्तमाः
देव, सिद्ध, आणि मोठे ऋषी हे नेहमी उत्तम लोकांमध्ये राहतात.
हरिनामपराणां च किमु ध्यानरतात्मनाम्
मग जे हरिनामात आणि ध्यानात मन लावतात, त्यांचे काय म्हणावे?
यत्र तिष्टति तत्रैव लक्ष्मीः सर्वाश्च देवताः
जिथे तो राहतो, तिथे लक्ष्मी आणि सर्व देवता असतात.
राजा वा तस्करो वापि व्याधयश्च न सन्ति हि
तिथे ना राजा असतो, ना चोर, ना आजार.
डाकिन्यो राक्षसाश्चैव न बाधन्ते ऽच्युतार्चकम्
डाकिणी आणि राक्षसही अच्युताची पूजा करणाऱ्याला त्रास देत नाहीत.
यत्र तिष्टति तत्रैव सर्वतीर्थानि देवताः
जिथे तो राहतो, तिथे सर्व तीर्थक्षेत्रे आणि देवता असतात.
तत्रैव सर्वश्रेयांसि तत्तीर्थं तत्तपोवनम्
तेथेच सर्व शुभ गोष्टी आहेत; तेच पवित्र स्थान, तेच तपोवन आहे.
स्तोत्रैर्वाप्यर्हणाभिर्वा किमु ध्यानेन कथ्यते
स्तोत्रांनी किंवा पूजेनं जरी केलं, ध्यानाची तर काय गरज उरते?
सादितिर्नैव दग्धाभूद्विष्णुचक्राभिर क्षिता
अदितीला विष्णूच्या चक्रानं जाळलं किंवा नष्ट केलं नाही.
प्रादुरासीत्समीपे ऽस्याः शङ्खचक्रगदाधरः
तिच्या जवळ शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा प्रकट झाला.
स्पृशन्करेण पुण्येन प्राह कश्यपवल्लभाम्
त्याने आपल्या पवित्र हातानं तिला स्पर्श केला आणि कश्यपाची प्रियसी असलेल्या अदितीला संबोधलं.
चिरं श्रान्तासि भद्रं ते भविशष्यति न संशयः
तू खूप दिवसांपासून थकली आहेस; तुला शुभेच्छा असोत, नक्कीच तुझं कल्याण होईल.
मा भैर्भद्रे महाभागे ध्रुवं श्रेयो भविष्यति
घाबरू नकोस, हे भाग्यवती; नक्कीच तुझ्या जीवनात शुभ घडेल.
तुष्टाव प्रणिपत्यैनं सर्वलोकसुखावहम्
तिने सर्व जगांना सुख देणाऱ्या त्याला वाकून स्तुती केली.
सत्त्वादिगुणभेदेन लोकव्यापारकारण
सत्त्वादी गुणांच्या भेदामुळे तो जगाच्या क्रियेचा कारण आहे.
सर्वैकरुपरुपाय निर्गुणाय गुणात्मने
ज्याचं रूप एक असून, जो निर्गुण असूनही गुणांचा आधार आहे, त्याला मी वंदन करतो.