तारौह्नैपरमान्ते तु ह्रंसफट्प्रणवस्ततः
ताराचा अत्युच्च शेवट झाल्यावर ह्रंस, फट् आणि मग प्रणव उच्चारावा.
ह्रैं अनौपम्यरूपधारिणास्त्रं ध्रुवस्ततः
ह्रैं हे अनुपम रूप धारण करणाऱ्याचे अस्त्र आहे; त्यानंतर ध्रुव म्हणावे.
ष्टाङ्गविन्यासविन्य स्तमूर्तिधारिंस्ततश्च फट्
ष्टाङ्गविन्यास करून मूर्ती धारण करावी आणि मग फट् म्हणावे.
तारो वर्मत्रयं संकरं वं चामुकमस्तकम्
तारा हे त्रैवर्म आहे; संकर, वं आणि चामुकाचे शिर हेही त्यात येतात.
द्वयं ततो महात्मन्स्यान्सम्यग्दर्शययुग्मकम्
त्याच्या पुढे, हे महात्मा, दोन जोड्या योग्य रीतीने दाखवाव्यात.
उत्तरायं द्वयं पञ्चबाणबीजानि वोञ्चरेत्
मग, उत्तर दिशेला, दोनदा पाच बाणांचे बीज उच्चारावेत.
नृसिंहान्ते ततः कालात्मने स्वाहा ध्रुवस्ततः
नृसिंहाच्या शेवटी, काळाच्या आत्म्यासाठी स्वाहा आणि मग ध्रुव म्हणावे.
मायातारान्तिमो मन्त्रः सहस्राक्षरसंमितः
मायाताराचा अंतिम मंत्र हजार अक्षरांच्या बरोबरीचा मानला जातो.
श्रीलक्ष्मीर्नृहरिर्बीजं क्षैं शक्तिर्वह्निवल्लभा
श्रीलक्ष्मी हे नृहरिचे बीज आहे; क्षैं ही शक्ती आहे, जी अग्नीला प्रिय आहे.
क्षेत्रं च परमात्मा तु विनियोगो ऽखिलात्पये
क्षेत्र म्हणजे परात्मा; सर्वांमधून विनियोग करावा.
नृसिंहान्तं वह्निजायास्त्रायफटू मन्त्र ईरितः
नृसिंहाच्या शेवटी, 'वह्निजायास्त्रायफटू' हा मंत्र उच्चारावा.
तारः क्षां च सहस्रान्ते क्षरशब्दाद्विजृंभितम्
तारा आणि क्षां हे हजाराव्या शेवटी, क्षर या शब्दातून विस्तारलेले आहेत.
मारः क्षीं च महातेनुं प्रभान्ते विकरेति च
मारा आणि क्षी, हे महान शरीर, आणि प्रकाशाच्या शेवटी 'विकर' म्हणावे.
तारः क्षूं तप्तयंहायश्चादृक्केशान्त ईरयेत्
तारा आणि क्षूं, जळण्याकरिता, दृष्टी आणि केसांच्या शेवटी उच्चारावे.
नख स्पर्शाद्दिव्यसिंह नमो ऽस्तु भगवन् हरिः
नखांच्या स्पर्शाने, हे दिव्य सिंह, तुला नमस्कार असो, भगवंत हरी.
अनेन च शिखा प्रोक्ता कवचं तदनन्तरम्
या द्वारे शिखा सांगितली गेली; त्यानंतर कवचाचे वर्णन येते.
विह्वलितनृसिंहाय स्वाहान्तं कवचं स्मृतम्
अत्यंत व्याकुळ नरसिंहासाठी 'स्वाहा' या शब्दावर हा कवच संपतो.
धारणेग्नि प्रियान्तो ऽयं नेत्रमन्त्रः प्रकीर्तितः
हा नेत्रमंत्र आहे, जो अग्नीला प्रिय आहे आणि 'प्रियांत' या शब्दावर संपतो.
सहस्रान्ते युधायाथं नृसिंहायाग्निसुंदरी
हजार आवर्तनांच्या शेवटी, युद्धासाठी, नरसिंह आणि अग्निसुंदरी यांना—
उद्यदर्कसहस्राभं त्रीक्षणं भीसभूषणम्
हजार उगवत्या सूर्यांसारखा तेजस्वी, तीन डोळे असलेला, भीतीदायक अलंकारांनी सजलेला—
एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सहस्रं पायेन चग
अशा प्रकारे ध्यान करून, साधकाने मंत्र हजार वेळा पवित्र पाण्याने जपावा.
प्रागुक्ते वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः
पूर्वी सांगितलेल्या वैष्णव आसनावर, मनाशी संकल्प करून मूर्तीच्या पाया बसवावी.
चक्र शङ्खं च पाशं वाङ्कुशं कुलिशमेव च
चक्र, शंख, पाश, अंकुश आणि वज्रही—
लोकेशानपि वज्राद्यान्पूजयेत्तदनन्तरम्
यानंतर, वज्रधारी इतर लोकपालांचीदेखील पूजा करावी.
भस्माभिमन्त्रितं कृत्वा ग्रहग्रस्तं विलेपयेत्
मंत्राने अभिमंत्रित केलेली भस्म ग्रहपीडित व्यक्तीला लावावी.
अनेनैव विधानेन यक्षराक्षसकिन्नरः
याच पद्धतीने यक्ष, राक्षस आणि किन्नर—
पराभिचारकृत्यानि मनुनानेन मन्त्रितम्
या मंत्राने सर्व प्रकारचे अभिचार कर्म निष्प्रभ होते.
सुदिने स्थापयेत्कुम्भे सर्वतोभद्रमण्डले
शुभ दिवशी, सर्वतोभद्र मंडलात कुंभात (मूर्ती) स्थापन करावी.
तेनाभिषिक्तो मनुजः सर्वापत्तिं तरेद् ध्रुवम्
या मंत्राने अभिषेक केलेला मनुष्य नक्कीच सर्व आपत्ती पार करतो.
तन्नो नृसिंहः शब्दान्ते वदेंश्चैव प्रचोदयात्
शब्दांच्या शेवटी 'तन्नो नरसिंहः प्रचोदयात्' असे म्हणावे.