भगवन्नृसिंहपुरुष क्रोधेश्वर रसा सह
हे भगवान नरसिंह, पुरुष, क्रोधाचे स्वामी, रसांसह.
कोट्याभान्ते महादेव निकायदशशब्दतः
कोटी किरणांच्या शेवटी, हे महादेव, समूहाच्या दहा ध्वनींपासून.
पिङ्गलेक्षणसटादष्ट्रा दंष्ट्रायुध नखायुध
पिंगट डोळे, जटा, आठ दात, दात-आयुध आणि नख-आयुध असलेले.
सं सक्तिविग्रहान्ते तु भूतापस्मारयातुधान्
शक्तिरूपाच्या शेवटी, भूत, अपस्मार आणि यक्ष.
भगवन्व्योमचक्रेश्वरान्ते तु प्रभवाप्यय
हे प्रभु, आकाशचक्राच्या स्वामीच्या शेवटी उत्पत्ती आणि लय असते.
दह ज्ञानैश्वर्यमन्ते प्रकाशययुगं ततः
ज्ञान आणि ऐश्वर्याच्या शेवटी जाळावे, मग प्रकाशाचा जोड प्रकट करावा.
सत्यपुरुष शब्दान्ते सदसन्मध्य ईरयेत्
'सत्यपुरुष' या शब्दाच्या शेवटी, सत आणि असत यांच्या मधला भाग उच्चारावा.
भयं कान्तारशब्दान्ते भयं विषपदात्ततः
'कांतार' या शब्दाच्या शेवटी भय येते; नंतर 'विष' या शब्दापासूनही भय येते.
अशन्यन्ते भयं दुर्भिक्षभयं मारीशब्दतः
'अशनी' या शब्दाच्या शेवटी भय येते; 'मारी' या शब्दापासून दुष्काळाचे भय येते.
स्कन्दापस्मारशब्दान्ते भयं चौरभयं ततः
'स्कंद' आणि 'अपस्मार' या शब्दांच्या शेवटी भय येते; नंतर 'चोर' या शब्दापासूनही भय येते.
भयं जन्मजरान्ते मरणादिशब्दमीरयेत्
जन्म आणि म्हातारपणाच्या शेवटी, मृत्यू आणि अशा शब्दांचा उच्चार करावा.
ज्ञेयरूपधारणान्ते नृसिंहबृहत्सामतः
ज्ञानरूप धारणेच्या शेवटी, नरसिंहाच्या मोठ्या साममधून तो उच्चारावा.
अष्टाष्टकं चतुःषष्टि चेटिकाभयमीरयेत्
आठ आठांच्या आणि चौसष्ट सेवकांच्या शेवटी, निर्भयतेचा शब्द उच्चारावा.
नमितान्ते पदपदात्पङ्कजान्वित ईरयेत्
नमस्काराच्या शेवटी, प्रत्येक शब्दातून कमळांसह तो उच्चारावा.
सहस्रेक्षणशब्दान्ते सहस्रपादमीरयेत्
सहस्र नेत्र असलेल्या शब्दाच्या शेवटी, सहस्र पाद असलेला उच्चारावा.
सहस्तान्ते ललाटेति सहस्रायुधतो धरात्
सहस्र हस्त असलेल्या शब्दाच्या शेवटी, ललाट आणि सहस्र आयुध असलेला उच्चारावा.
मन्त्रेराजेश्वरपदाद्विहायसगतिप्रद
मंत्रराजाच्या शब्दातून, आकाशमार्ग देणारा तो असावा.
घोराट्टहासहसितविश्वावासपदं ततः
भीषण हास्य आणि हसण्याच्या शब्दानंतर, विश्वाचे निवासस्थान उच्चारावे.
परमहंस विश्वेश विश्वान्ते तु विडंबन
परमहंस, विश्वेश, विश्वाच्या शेवटी, विडंबनाचा उच्चार करावा.
हृषीकेश च स्वच्छन्द निःशेषजीव विन्यसेत्
हृषीकेश आणि स्वच्छंद, सर्व जीवांचे नियंता, ते स्थापन करावेत.
लंपटान्ते खेचरीति सिद्ध्यतें तु प्रदायक
लंपट या शब्दाच्या शेवटी, खेचर असे उच्चारावे, कारण तो सिद्धी देणारा आहे.
ततो ब्रह्मसहस्रान्ते कोटिस्रग्रुण्डशब्दतः
नंतर, हजार ब्रह्मांच्या शेवटी, कोटी हारांच्या शब्दातून तो उच्चारावा.
वराहान्ते नृसिंहेति वामनान्ते समीरयेत्
वराहाच्या शेवटी नरसिंह असे, आणि वामनाच्या शेवटीही तसेच उच्चारावे.
रामत्रय ततो विष्णुरूपान्ते धर एव च
तीन रामांनंतर, विष्णुरूपाच्या शेवटी, धराही उच्चारावी.
निविष्टवह्निजायान्ते स्वधा चैव ततो वषट्
स्थापित अग्नीच्या पत्नीच्या शेवटी, 'स्वधा' आणि मग 'वषट' असे उच्चारावे.
आदिदेवपदात्प्राणापानपश्चान्निविष्टितः
आदिदेव या शब्दापासून, प्राण आणि अपानानंतर, शेवटी तो स्थापन करावा.
महामाया अमोघान्ते दर्यं दैत्यन्द्रशब्दतः
महामाया आणि अमोघ यांच्या शेवटी, दैत्येंद्र या शब्दातून तो उच्चारावा.
तेजस्वरान्ते पुरुषपंङेंते सत्यपूरुष
तेजस्वीच्या शेवटी, पुरुषाच्या शेवटी, सत्यपुरुष असे उच्चारावे.
तारमायामूर्तेः फट् वः कामः स्वरादिमः
तारा, मायामूर्ती, फट्, वः, काम आणि स्वरादि हे उच्चारावेत.
मायाविश्वात्मने षट् च तारः सौचं तुरात्मने
माया आणि विश्वाच्या आत्म्यासाठी षट् आणि तारा म्हणावे; शुद्ध आणि परात्म्यासाठी सौच आणि तुरात्मा म्हणावे.