पूर्वोक्तानि च सर्वाणि कार्याण्यायान्ति सिद्धताम्
पूर्वी सांगितलेली सर्व कर्मे सिद्धीला पोहोचतात.
जस्तेजसे आविराविर्भव वज्रनखान्ततः
हे तेजस्वी, वज्रासारख्या नखांनी प्रकट हो, प्रकट हो.
तमो ग्रसद्वयं पश्चात्स्वाहान्ते चाभयं ततः
दोन प्रकारच्या अंधाराचा नाश केल्यावर, 'स्वाहा' या शब्दानंतर निर्भयता येते.
द्विषष्ट्यर्मो ऽस्य मुन्यादि सर्वं पूर्ववदीरितम्
साठ दोन अंगांसह, ऋषीपासून सर्व काही पूर्वीप्रमाणे सांगितले आहे.
नरसिंहाय तारश्च बीजमस्य यदा ततः
नृसिंहासाठी 'तार' हे बीज आहे, असं सांगितलं आहे.
बीजं वराहरूपाय तारो बीज नृसिंहतः
वराह रूपासाठी 'तार' हे बीज आहे; नृसिंहासाठीही 'बीज' हेच आहे.
पापध्रुवत्रयं बीजं रामाय निगमादितः
रामासाठी, 'पापध्रुव' तीन वेळा हे बीज आहे, असं शास्त्रात सांगितलं आहे.
जयद्वयं ततः शालग्रामान्ते च निवासिने
नंतर, 'जय' दोनदा शाळग्रामाच्या शेवटी वास करणाऱ्यासाठी आहे.
तारः स्वं बीजमित्येष महासाम्राज्यदायकः
'तार' हे त्याचं स्वतःचं बीज आहे; हे महान साम्राज्य देणारं आहे.
छन्दो ऽतिजगती प्रोक्तं देवता कथिता मनोः
छंद 'अतिजगती' आहे, आणि देवता मनू सांगितली आहे.
षडूदीर्घाढ्येन बीजेन कृत्वाङ्गानि च भावयेत्
सहा दीर्घ अक्षरांनी युक्त बीज घेऊन, अंगांचं चिंतन करावं.
दशावतारैः सहितस्तनोतु नृहरिः सुखम्
दहा अवतारांसह नृहरि सुख देओ.
प्रागुक्ते पूजयेत्पीठे मूर्तिसंकल्प्य मूलतः
पूर्वी सांगितलेल्या आसनावर, मूर्तीचे मूळ स्वरूप मनात ठेऊन तिची पूजा करावी.
इन्द्राद्यानपि वज्राद्यान्सम्पूज्येष्टमवाप्नुयात्
इंद्र आणि इतर देवता, तसेच त्यांच्या वज्रासारख्या आयुधांची पूजा केल्यास इच्छित फल मिळते.
तारो माया रमा कामो बीजं क्रोधपदं ततः
मग 'तार', माया, रमा, काम, बीज आणि क्रोधाचे स्थान यांचा आवाहन करावा.
प्रधानधर्माधर्मान्ते निगडेतिपदं वदेत्
मुख्य धर्म आणि अधर्माच्या शेवटी 'निगडेत' हे शब्द उच्चारावे.
कालान्तकसदृक्तोयं स्वेश्वरान्ते सदृग्जलम्
हे काळाच्या शेवटी असणाऱ्या पाण्यासारखे आहे, आणि आपल्या ईश्वराच्या शेवटी ते स्वच्छ पाण्यासारखे असते.
भासकान्ते तु कालाद्यतीतनित्योदितेति च
प्रकाशाच्या शेवटी, काळ वगैरे, जे गेले, जे शाश्वत आहे आणि जे निर्माण झाले आहे, ते विचारात घ्यावे.
हृदयाब्जचतुश्चोक्ता दलान्ते तु निविष्टितः
हृदयातील कमळाच्या चार पाकळ्यांच्या शेवटी ते स्थित आहे असे सांगितले जाते.
चतुर्विंशात्मन्नन्ते तु पञ्चविंशात्मन्नित्यपि
चोवीस तत्त्वांच्या शेवटी आणि पंचवीसव्या तत्त्वातही ते आहे.
भगवन्नृसिंहपुरुष क्रोधेश्वर रसा सह
हे भगवान नरसिंह, पुरुष, क्रोधाचे स्वामी, रसांसह.
कोट्याभान्ते महादेव निकायदशशब्दतः
कोटी किरणांच्या शेवटी, हे महादेव, समूहाच्या दहा ध्वनींपासून.
पिङ्गलेक्षणसटादष्ट्रा दंष्ट्रायुध नखायुध
पिंगट डोळे, जटा, आठ दात, दात-आयुध आणि नख-आयुध असलेले.
सं सक्तिविग्रहान्ते तु भूतापस्मारयातुधान्
शक्तिरूपाच्या शेवटी, भूत, अपस्मार आणि यक्ष.
भगवन्व्योमचक्रेश्वरान्ते तु प्रभवाप्यय
हे प्रभु, आकाशचक्राच्या स्वामीच्या शेवटी उत्पत्ती आणि लय असते.
दह ज्ञानैश्वर्यमन्ते प्रकाशययुगं ततः
ज्ञान आणि ऐश्वर्याच्या शेवटी जाळावे, मग प्रकाशाचा जोड प्रकट करावा.
सत्यपुरुष शब्दान्ते सदसन्मध्य ईरयेत्
'सत्यपुरुष' या शब्दाच्या शेवटी, सत आणि असत यांच्या मधला भाग उच्चारावा.
भयं कान्तारशब्दान्ते भयं विषपदात्ततः
'कांतार' या शब्दाच्या शेवटी भय येते; नंतर 'विष' या शब्दापासूनही भय येते.
अशन्यन्ते भयं दुर्भिक्षभयं मारीशब्दतः
'अशनी' या शब्दाच्या शेवटी भय येते; 'मारी' या शब्दापासून दुष्काळाचे भय येते.
स्कन्दापस्मारशब्दान्ते भयं चौरभयं ततः
'स्कंद' आणि 'अपस्मार' या शब्दांच्या शेवटी भय येते; नंतर 'चोर' या शब्दापासूनही भय येते.