ध्वजातपर्त्रैर्गगनाबुराशेस्तरङ्गविद्युत्स्मरणं प्रकुर्वन्
त्याच्या ध्वजांनी आणि पताकांनी आकाश जणू मेघांनी आणि विजेच्या चमकांनी भरलेले वाटत होते.
सुरश्च युद्धाय पुरात्तथैव विनिर्ययुर्वज्रकरादयश्च
मागीलप्रमाणेच, वज्रधारी देवतांसह सर्व देवही युद्धासाठी बाहेर पडले.
कल्पान्तमेघानिर्धोषं डिण्डिंमध्वनिसंभ्रमम्
डमरू आणि नगाऱ्यांचा गजर कल्पांताच्या मेघांच्या गडगडाटासारखा घुमू लागला.
देवाश्च दैत्यसेनासु संग्रामे ऽत्यन्तदारुणे
देवतांनी त्या अत्यंत भयंकर युद्धात दैत्यांच्या सैन्यावर हल्ला चढवला.
इत्येवं सुमहान्घोषो वदतां सेनयोरभूत्
दोन्ही सैन्यांच्या गर्जना आणि घोषाने प्रचंड गोंधळ उडाला.
भाङ्कारैः स्यन्दनानां च बाणक्रेङ्गारनिःस्वनैः
रथांचे गडगडाट आणि बाणांच्या तडतडीने मोठा आवाज झाला.
टङ्गारैर्धनुषां चैव लोकः शब्दत्मयो ऽभवत्
धनुष्यांच्या किणकिणाटाने आणि शस्त्रांच्या आवाजाने सारा जग गजराने भरून गेला.
अकालप्रलयं मेने निरीक्ष्य सकलं जगत्
हे पाहून सर्व जगाला अकाली प्रलयच घडला असे वाटले.
चलद्विद्युन्निभा रात्रिश्छादिता जलदैरिव
रात्र जणू ढगांनी झाकली गेली आणि त्यातून विजेच्या चमकांसारखी झळाळी दिसत होती.
नाराचैश्चूर्णयामासुर्वेवास्ते लघुविक्रमाः
चपळ देवांनी लोखंडी बाणांनी आपल्या शत्रूंना चुरडून टाकले.
अश्वैरश्वांश्च केचित्तु गदादण्डैरथार्द्दयन्
काहींनी घोड्यांवर घोडे सोडले, तर काहींनी गदा आणि काठीने प्रहार केला.
समुक्त्रान्तासवः केचिद्विमानानि समाश्रिताः
काहींनी अमृत पिऊन आपापल्या विमानात आसरा घेतला.
ते देवभावमापन्ना दैतेयान्समुपाद्रवन्
देवतांचे रूप धारण करून ते दैत्यांवर तुटून पडले.
शस्त्रैर्बहुविधैर्द्देवान्निजध्नुरतिदारुणाः शक्रस्यैश्वर्यमिच्छन्ती दैत्यानां च पराजयम्
इंद्राचे राज्य मिळवण्यासाठी आणि दैत्यांचा पराभव करण्यासाठी, देवांनी अनेक प्रकारच्या शस्त्रांनी अत्यंत क्रूरपणे दैत्यांचा संहार केला.
परिधैश्छुरिकाभिश्च कुन्तैश्चक्रैश्च शङ्कुभिः
आग्नेय वेढे, छुर्या, भाले, चाकू, चक्रं आणि काटेरी शस्त्रांनी,
शक्त्योपलैः शतघ्रीभिः पाशैश्च तलमुष्टिभिः
शक्ती, दगड, शतघ्नी, दोर आणि तळहाताएवढ्या शस्त्रांनी,
रथाश्वनागपदगैः सङ्कुलो ववृधे रणः
रथ, घोडे, हत्ती आणि पायदळ सैनिकांनी रणभूमी गच्च भरली.
एवमष्टसहस्राणि युद्धमासीत्सुदारुणम्
अशा प्रकारे आठ हजारांनी फार भयंकर युद्ध केले.
सुरलोकं परित्यतज्य सर्वे भीताः प्रदुद्रुवुः
सर्वांनी देवांचे लोक सोडून भीतीने पळ काढला.
वैरोचनिस्त्रिभुवनं नारायणपरायणः
वैरोचनी, नारायणभक्त, त्रिभुवनावर राज्य करू लागला.
इत्याज चाश्वमेघैः स विष्णुप्रीणनतत्परः
तो विष्णूला प्रसन्न करण्यासाठी अश्वमेध यज्ञ करीत असे.
देवानां प्रीणनार्थाय यैः क्रियन्ते द्विजैर्मखाः
देवतांना प्रसन्न करण्यासाठी द्विज लोक यज्ञ करतात.
अदितिः स्वात्मजान्वीक्ष्य देवमातातिदुःखिता
देवतांची माता अदिती आपल्या मुलांकडे पाहून फार दुःखी झाली.
किञ्चित्कालं समासीना तिष्टन्ती च ततः परम्
ती काही काळ बसून राहिली आणि तसेच स्थिर राहिली.
कञ्चित्कालं फलाहारा ततः शीर्णदलाशना
काही काळ ती फळांवर जगली, नंतर गळून पडलेल्या पानांवर जगू लागली.
सञ्चिदानन्दसन्दोहं ध्यायत्यात्मानमत्मना
ती आनंदस्वरूप आत्म्याचे ध्यान करीत स्वतःच्याच आत्म्यात मन लावू लागली.
दुरन्तं तत्तपः श्रुत्वा दैतेया मायिनो ऽदितिम्
तिच्या कठोर तपश्चर्येची बातमी ऐकून मायावी दैत्य अदितीकडे आले.
किमर्थं तप्यते मातः शरीरपरिशोषणम्
आई, हे शरीर थकवणारे तप का करत आहेस?
त्यजेदं दुःखबहुलं कायशोषणकारणम्
हे दुःखाने भरलेले, शरीर क्षीण करणारे तप सोडून दे.
शरीरं यन्ततो रक्ष्यं धर्मसाधनतत्परैः
धर्माच्या साधनेसाठी ज्यांना मन आहे, त्यांनी शरीराची काळजी घ्यावी.