मूलार्णहृत्परायाद्यमात्मने हृदयान्तिमम्
मूळ अक्षरापासून हृदयापर्यंत, परम आणि शेवटी आत्म्यासाठी अंतरंग हृदय.
पूर्वोक्तं ध्यानमत्रापि भानुलक्षजपो मनोः
इथेही पूर्वी सांगितलेलं ध्यान लागू होतं, आणि मनासाठी लक्ष जप करावा.
पीठे पूर्वोदिते मन्त्री मूर्ति संकल्प्य मूलतः
पूर्वी सांगितलेल्या आसनावर, मंत्रकर्ता मूळापासून मूर्तीची कल्पना करावी.
अङ्गानि पूर्वमभ्यर्च्य वासुदेवादिकास्ततः
आधी अंगांची पूजा करून, मग वासुदेव आणि इतरांची क्रमाने पूजा करावी.
तृतीयावरणे पूज्याः प्रोक्ता द्वादश मूर्तयः
तिसऱ्या आवरणात, बारा मूर्तींची पूजा सांगितलेली आहे.
एवमावरणैरिष्ट्वा पञ्चभिर्विष्णुमव्ययम्
अशा पाच आवरणांनी अव्यय विष्णूची पूजा करावी.
पुरुषोत्तमसंज्ञस्य विष्णोर्भेदचतुष्टयम्
पुरुषोत्तम नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या विष्णूच्या चार रूपांची विभागणी—
श्रीकरश्च हृषीकेशः कृषअणश्चात्र चतुर्थकः
श्रीकर, हृषीकेश, कृष्ण आणि चौथा येथे.
वर्मास्त्राण्यग्निप्रियान्तो मन्त्रो वह्नीन्दुवर्णवान्
मंत्र हा अग्नीला प्रिय असून, तो अग्नी आणि चंद्रासारखा रंगाचा आहे; तो कवच व अस्त्रांसाठी आहे.
पुरुषोत्तमसंज्ञो ऽत्र बीजशक्तीस्मरन्दिरे
इथे पुरुषोत्तम नाव, बीज आणि शक्ती यांचा स्मरण करावा.
कृत्वाङ्गानि ततो ध्यायेद्विधिवत्पुरुषोत्तमम्
अंगन्यास करून, योग्य प्रकारे पुरुषोत्तमाचे ध्यान करावे.
लसत्करं पीतवस्रं स्मरेच्छ्रीपुरुषोत्तमम्
श्री पुरुषोत्तम, हातात कमळ घेऊन, पिवळ्या वस्त्रात तेजस्वी असा, त्याचे स्मरण करावे.
मौक्तिकौघशमदमविराजितवितानके
मोत्यांच्या माळांनी आणि शांत संयमाने सजवलेल्या मंडपात,
लसन्माणिक्यवेद्यां तु दीत्पार्कायुततेजसि
चमकणाऱ्या माणकाच्या वेदीवर, सूर्याच्या तेजाने उजळलेल्या,
नवलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात्तद्दशांशतः
मंत्र नव लाख वेळा म्हणावा आणि त्याच्या दहाव्या भागाइतकी आहुती द्यावी.
एवमाराध्य देवेशं प्राप्नोति महतीं श्रियम्
अशा प्रकारे देवेश्वराची पूजा केल्यावर मोठे वैभव मिळते.
उत्तिष्टेति पदं पश्चाच्छ्रीकराग्निप्रियान्तिमः
नंतर, 'उत्तिष्ठ' हे श्री आणि अग्नीला प्रिय असलेले अंतिम पाऊल आहे.
श्रीकाराख्यो हरिः प्रोक्तो देवता सकलेष्टदः
श्रीकार नावाने ओळखला जाणारा हरि, सर्व इच्छा पूर्ण करणारा देवता आहे असे सांगितले आहे.
शिखा प्रमर्द्दयद्वन्द्वं वर्म प्रध्वंसयद्वयम्
शिखा द्वैत नष्ट करते आणि कवच दोन्ही संकटे दूर करते.
मस्तके नेत्रयोः कण्ठहृदये नाभिदेशके
डोक्यावर, डोळ्यांवर, गळ्यावर, हृदयावर आणि नाभीच्या भागात,
ततः पुरुषसूक्तोक्तमन्त्रैर्न्यासं समाचरेत्
मग पुरुषसूक्तातील मंत्रांनी न्यास करावा.
बाहुयुग्मे तथा बाहूंराजन्य इति विन्यसेत्
दोन्ही हातांवर 'राजन्य' हा मंत्र योग्य प्रकारे ठेवावा.
न्यसेत्पादद्वये मन्त्री पद्भ्यां शूद्रो अजायत
दोन्ही पायांवर 'पद्भ्यां शूद्रः अजायत' हा मंत्र पुरोहिताने ठेवावा.
एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेत्पूर्वोक्तमण्डपे
अशा प्रकारे न्यासविधी करून, आधी सांगितलेल्या मंडपात ध्यान करावे.
पूर्वोक्तरूपिणं देवं श्रीकरं लोकमोहनम्
पूर्वी सांगितलेल्या रूपातील, लोकांना मोहून टाकणाऱ्या श्रीकर देवतेचे ध्यान करावे.
रक्तांबुजैः समिद्भिश्च विल्वक्षीरिद्रुमोद्भवैः
रक्तकमळे, समिधा आणि बेल व क्षीरवृक्षांच्या उत्पन्न वस्तूंनी,
अश्वत्थोदुंबरप्लक्षवटाः क्षीरिद्रुमाः स्मृता
अश्वत्थ, उंबर, प्लक्ष आणि वड हे क्षीरवृक्ष म्हणून ओळखले जातात.
अङ्गावरणदिक्पालहेतिभिः सहितं विभुम्
अंगरक्षण, दिशा पालक आणि शस्त्रांसह प्रभू विराजमान असतो.
तारो हृद्भगवान् ङेंतो वराहेति ततः परम्
'तार' अक्षर हृदयात, भगवंत गळ्यात आणि त्यापुढे 'वराह' वर असतो.
भूपतित्वं च मे देहि ददापय शुचिप्रिया
मला राज्य मिळू दे, हे पवित्रता प्रिय असणाऱ्या, तू मला ते दे.