पञ्चषषअट्यर्णमारभ्य नवनन्दाक्षरावधि
पासष्ट अक्षरांपासून ते नव आनंददायक अक्षरांपर्यंतचे मंत्र—
त्रयोदशार्णा ये मन्त्रास्तिथ्यर्णाश्च तथा पुनः
तेरा अक्षरांचे किंवा ठराविक अक्षरसंख्या असलेले मंत्र पुन्हा—
शतं सार्द्धशतं वापि शतद्वयमथापि वा
शंभर, दीडशे किंवा दोनशे अक्षरांचे मंत्र—
ये मन्त्रा वर्णसंख्याका निःस्नेहास्ते प्रकीर्तिताः
ज्यांच्या अक्षरांची संख्या ठरलेली आहे आणि ज्यात आपुलकी नाही, असे मंत्र असेच सांगितले आहेत.
अतिवृद्धाः प्रयोगेषु शिथिलास्ते समीरिताः
जे मंत्र खूपच लांब असतात, ते साधनेत सैल पडतात असे म्हटले आहे.
तद्वर्द्ध्वं चैव ये मन्त्राः स्तोत्ररूपास्तु ते स्मृताः
त्यापुढील मंत्र, जे स्तोत्राच्या स्वरूपात असतात, ते तसेच ओळखले जातात.
दोषानेतानविज्ञाय मन्त्रानेताञ्जपन्ति ये
जे दोष आणि गुण न समजता मंत्र जप करतात—
छिन्नादिदोषदुष्टानां मन्त्राणां साधनं ब्रुवे
तुटलेपणासारख्या दोषांनी दूषित झालेल्या मंत्रांचे शुद्धीकरण कसे करावे, हे मी सांगतो.
यं कञ्चिदपि वा मन्त्रं तस्य स्युः सर्वसिद्धयः
कोणताही मंत्र असो, त्याने सर्व सिद्धी मिळू शकतात.
योनिमुद्राबन्ध एवं भवेदासनमुत्तमम्
योनि-मुद्रा आणि बंध यांच्या योगाने आसन उत्तम होते.
तदग्रे सरहस्यं ते कथयिष्यामि नारद
नारद, पुढे मी तुला हे गुपित सांगणार आहे.
गुर्वनुज्ञारतः श्रीमानभिषेकसमन्वितः
जो गुरुच्या आज्ञेला समर्पित असतो, संपन्नता आणि अभिषेकाने युक्त असतो—
मन्त्रतन्त्रार्थतत्त्वज्ञो निग्रहानुग्रहक्षमः
जो मंत्र, तंत्र आणि त्यांचा अर्थ नीट ओळखतो, आणि शिक्षा करणे किंवा कृपा करणे दोन्ही करू शकतो.
तत्त्वनिष्कासने दक्षो विनयी च सुवेषवान्
जो सत्य शोधण्यात कुशल आहे, नम्र आहे आणि नेहमी नीटनेटका असतो.
नित्यानुष्टानसंयुक्तस्त्वाचार्यः परिकीर्तितः
जो नेहमी ठरवलेल्या आचरणात मग्न असतो, त्याला गुरु म्हणतात.
शमादिसाधनोपेतः श्रद्धावान् सुस्थिराशयः
जो मन:शांतीसह इतर सद्गुणांनी युक्त आहे, श्रद्धावान आहे आणि ज्याचा मनोदय ठाम आहे.
दृढव्रतसमाचारः कृतज्ञः पापभीरुकः
जो आपले व्रत आणि वागणूक यामध्ये दृढ आहे, उपकाराची जाणीव ठेवतो आणि पापाची भीती बाळगतो.
एवंविधो भवेच्छिष्यस्त्वन्यथा गुरुदुःखदः
शिष्याने असेच गुण असावेत; अन्यथा तो गुरूला दुःख देतो.
प्राक्प्रत्यग्दक्षिणोदक्चपञ्चसूत्राणि पातयेत्
पूर्व, पश्चिम, दक्षिण, उत्तर आणि खाली अशी पाच दोरे पसरावीत.
तत्राद्यप्रथमे त्वाद्यं द्वितीयाद्ये द्वितीयकम्
त्यात पहिल्या जागी पहिले, दुसऱ्या जागी दुसरे ठेवावे.
तत्तदाग्नेयकोष्टेषु तत्तत्पञ्चममक्षरम्
प्रत्येक अग्नीच्या जागेत पाचवे अक्षर तिथे ठेवावे.
नामाद्यक्षरमारभ्य यावन्मन्त्रादि वर्णकम्
नावाच्या पहिल्या अक्षरापासून मंत्र वगैरेच्या अक्षरापर्यंत क्रमाने घ्यावे.
प्रादक्षिण्यात्तद्द्वितीयं साध्याख्यं परिकीर्तितम्
प्रदक्षिणा करताना दुसऱ्याला 'साध्य' असे म्हणतात.
द्वयोर्वर्णावेककोष्टे सिद्धसिद्धेति तन्मतम्
दोन अक्षरांच्या जागेत 'सिद्ध' आणि 'असिद्ध' असे मानतात.
तृतीये तत्सुसिद्धः स्यात्सिद्धारिस्तञ्चतुर्थके
तिसऱ्या जागेत 'सुसिद्ध', चौथ्या जागेत 'सिद्धारि' असे म्हणतात.
चतुष्के चेत्तदा पूर्वं यत्र नामाक्षरं स्थितम्
चौथ्या जागेत, जर आधीच नावाचे अक्षर असेल.
साध्यसिद्धः साध्यसाध्यस्तत्सुसिद्धश्च तद्रिप्रुः
'साध्य-सिद्ध', 'साध्य-साध्य', 'सुसिद्ध' आणि 'रिपु' असे ते म्हणतात.
तदा पूर्वोक्तरीत्या तु क्रमाद्द्वेयं मनीषिभिः
मग पूर्वी सांगितलेल्या पद्धतीने, ज्ञानी लोक जोड्या लावून पुढे जातात.
तुरीये चेञ्चतुष्के तु तदैवं गणयेत्सुधीः
चौथ्या आणि चाराच्या गटात, ज्ञानी माणसाने असेच मोजावे.
रिद्धसिद्धो यथोक्तेन द्विगुणात्सिद्धिसाध्यकः
'ऋद्ध-सिद्ध' जसा सांगितला आहे, तसेच दुहेरीत 'सिद्धि-साध्य' म्हणतात.