छिन्नादिदोषयुक्तास्ते नैव रक्षन्ति साधकम्
जे मंत्र तुटलेले किंवा इतर दोषांनी भरलेले असतात, ते साधकाचे रक्षण करीत नाहीत.
कर्महीनो नेत्रहीनः कीलितः स्तंभितस्तथा
कर्म नसलेला, डोळा नसलेला, बांधलेला, स्थिर केलेला असाही मंत्र असतो.
भेदितश्च सुषुप्तश्च मदोन्मत्तश्च मूर्च्छितः
तुटलेला, झोपेत गेलेला, मद्यपान केलेला, वेडसर, बेशुद्ध पडलेला असाही मंत्र असतो.
कुमारो ऽथ युवा प्रौढो वृद्धो निस्त्रिंशकस्तथा
लहान मुलगा, तरुण, प्रौढ, वृद्ध आणि शस्त्र नसलेला असाही मंत्र असतो.
सत्त्वहीनः केकरश्च बीजहीनश्च धृमितः
शक्ती नसलेला, भरड आवाजाचा, बीज नसलेला आणि थरथरणारा असाही मंत्र असतो.
अङ्गहीनो ऽतिक्रुद्धश्चातिक्रूरे व्रीडितस्तथा
अंग नसलेला, खूप रागावलेला, फारच क्रूर आणि लाजलेला असाही मंत्र असतो.
अतिवृद्धो ऽतिनिःस्नेहः पीडितश्च तथा पुनः
अतिशय वृद्ध, मायेपासून पूर्णपणे दूर, आणि पुन्हा त्रासलेला असाही मंत्र असतो.
संयुक्तं वा वियुक्तं वा त्रिधा वा स्वरसंयुतम्
एकत्र असलेला, वेगळा असलेला किंवा तीन भागांचा, स्वरासह असलेला मंत्र.
चतुर्द्धा पञ्चधा वापि स मन्त्रश्छिन्नसंज्ञकः
चार भागांचा किंवा पाच भागांचा मंत्र 'तुटलेला' म्हणून ओळखला जातो.
स तु रुद्धो मनुज्ञेयो ह्यतिक्लशेन सिद्धिदः
जो मंत्र अडथळा आलेला असतो, तो फार कष्टानेच फळ देतो असे समजावे.
शक्तिहीनः स विज्ञेयश्चिरकालफवप्रधः
शक्ती नसलेला मंत्र फार वेळानेच फळ देतो असे समजावे.
असौ पराङ्मुखो ज्ञेयो भजतां चिरसिद्धिदः
जो मंत्र पाठ फिरवलेला असतो, तो भक्तांना फार उशिरा यश देतो असे ओळखावे.
स मन्त्रो बधिरः प्रोक्तः कष्टेनाल्पफलप्रदः
जो मंत्र 'बहिरा' समजला जातो, तो फार कष्टाने आणि थोडेच फळ देतो.
नेत्रहीनस्तु विज्ञेयः क्लेशेनापि न सिद्धिदः
डोळा नसलेला मंत्र कितीही कष्ट केले तरी यश देत नाही असे समजावे.
हंसेंदुर्वा सकारो वा फकारो वर्म वा पुन
'हंस', 'इंदु', 'स' असलेला, 'फ' असलेला किंवा पुन्हा कवच असलेला मंत्र.
एवं मध्ये द्वयं मूर्घ्नि यस्मिन्नस्रलकारकौ
अशा प्रकारे, मध्ये दोन आणि डोक्यावर, ज्यात 'ल' आणि 'क' नाहीत असे मंत्र.
अग्निः पवनसंयुक्तो मनोर्यस्य तु मूर्द्धनि
अग्नी वाऱ्याबरोबर मनुच्या डोक्यावर असतो.
अस्रं द्वाभ्यां त्रिभिः षड्भिरष्टाभिर्दृश्यते ऽक्षरेः
दोन, तीन, सहा किंवा आठ अक्षरांमध्ये अश्रू दिसते.
हकारः शक्तिरथवा भीतो मन्त्रः स एव हि
'ह' हे अक्षर शक्ती आहे, नाहीतर तो मंत्र भीतीदायक होतो.
मलिनस्तु स विज्ञेयो ह्यतिक्लेशेन सिद्धिदः
जो मंत्र अपवित्र आहे, तो ओळखावा; मोठ्या कष्टाने तो सिद्धी देतो.
अस्रं चास्ति स मन्त्रस्तु तिरस्कृत उदीरितः
आणि मंत्रात अश्रू असेल, तर तो मंत्र गुप्तपणे उच्चारला जातो.
यस्य स्याद्भेदितो मन्त्रस्त्याज्यः क्लिष्टफलप्रदः
मंत्र तुटलेला असेल, तर तो सोडावा, कारण तो त्रासदायक फळ देतो.
विद्या वाप्यथवा मन्त्रो भवेत्सप्तदशाक्षरः
विद्या किंवा मंत्र सुद्धा सतरा अक्षरांचा असू शकतो.
यस्य मध्ये स्थितं चास्रं स मन्त्रो मूर्च्छितः स्मृतः
मंत्राच्या मध्ये अश्रू असेल, तर तो मंत्र मंद मानला जातो.
मन्त्रस्यादौ च मध्ये च मूर्ध्नि चास्रचतुष्टयम्
मंत्राच्या सुरुवातीला, मध्ये आणि डोक्यावर चार अश्रू असतात.
पुनर्विशतिवर्णो वा यो मन्त्रः स्मरसंयुतः
पुन्हा, वीस अक्षरांचा आणि कामभावनेने युक्त मंत्र सांगितला आहे.
सप्तार्णो बालमन्त्रस्तु कुमारो वसुवर्णवान्
सात अक्षरांचा मंत्र बालमंत्र म्हणतात; तर कुमार आठ अक्षरांचा असतो.
त्रिंशद्वर्णश्चतुःषष्टिवर्णश्चापि शताक्षरः
तीस, चौरसष्ट आणि शंभर अक्षरांचे मंत्र सुद्धा आहेत.
नवार्णस्तारसंयुक्तो मन्त्रो निस्त्रिंश उच्यते
नऊ अक्षरांचा आणि 'ता' या अक्षराने युक्त मंत्र त्रीस म्हणतात.
शिखा वर्म च यस्यान्ते नेत्रमस्रं च दृश्यते
ज्याच्या शेवटी शिखा, कवच, नेत्र आणि अश्रू दिसतात.